Την εναλλακτική του ΥΠΕΝ ζητά η αιολική κοινότητα για τις καθυστερήσεις των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων – Οι βασικές προβληματικές πρακτικές

Την δυνατότητα να απευθύνεται στην κεντρική διοίκηση σε περίπτωση που ένα αίτημα αδειοδότησης βαλτώνει σε επίπεδο Αποκεντρωμένων Διοικήσεων ζητάει, όπως αναφέρουν αρμόδιες πηγές, η αιολική κοινότητα από το ΥΠΕΝ με σκοπό να αντιμετωπιστούν οι σημαντικές καθυστερήσεις που παρατηρούνται.

Ειδικότερα, όπως επισημαίνεται, το πρόβλημα θεωρείται ιδιαίτερα οξυμένο, καθώς έχει συγκεντρωθεί ένας μεγάλος όγκος έργων αιολικής ενέργειας που βρίσκονται σε επίπεδο περιβαλλοντικής αδειοδότησης στις υπηρεσίες των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων με τις σχετικές διαδικασίες να γνωρίζουν σημαντικές καθυστερήσεις που ξεπερνούν τις προβλέψεις του νόμου.

Σε αυτό το πλαίσιο, εκπρόσωποι της αιολικής κοινότητας που συνομίλησαν με το energypress, επαναδιατυπώνουν την ανάγκη να υπάρξει παρέμβαση της κεντρικής διοίκησης για το θέμα καθώς σε διαφορετική περίπτωση «ναρκοθετείται» η προοπτική ανάπτυξης του κλάδου.

Το αίτημα προς το ΥΠΕΝ αφορά στην δυνατότητα του υποψήφιου επενδυτή, εφόσον παρέλθει «άκαρπη» μια χρονική περίοδος της τάξης των 10-12 μηνών από την κατάθεση του φακέλου, να έχει δικαίωμα να μεταφέρει τον φάκελο στο Υπουργείο προκειμένου να εξεταστεί και να αποφανθεί για την απόδοση ή όχι της περιβαλλοντικής αδειοδότησης.

Σημειώνεται, όπως αναφέρουν σχετικές πληροφορίες, ότι το αίτημα βρίσκεται σε γνώση του ΥΠΕΝ και εξετάζεται κατά πόσο μπορεί να γίνει με δεδομένο τον προβληματισμό ότι θα συσσωρευτεί ένα πλήθος αιτημάτων στο Υπουργείο πράγμα που με την σειρά του μπορεί να δημιουργήσει δυσχέρεια στην αξιολόγησή τους.

Να προσθέσουμε ακόμη ότι το εν λόγω πρόβλημα εντοπίζεται κύρια σε έργα ισχύς της τάξης των 30-40 MW που κατά κύριο λόγο βρίσκονται αυτή την στιγμή σε στάδιο περιβαλλοντικής αδειοδότησης ανά την Ελλάδα.

Τι αναφέρει το υπόμνημα της ΕΛΕΤΑΕΝ

Εκτενή αναφορά για το θέμα της Διοίκησης και της εφαρμογής της αδειοδοτικής νομοθεσίας γίνεται στο υπόμνημα της ΕΛΕΤΑΕΝ για το νέο Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα όπου επισημαίνεται η ανάγκη να υπάρξουν παρεμβάσεις καθώς σε διαφορετική περίπτωση εμποδίζεται η ορθολογική και μεγαλύτερη ανάπτυξη των χερσαίων αιολικών.

Ειδικότερα, το υπόμνημα αναφέρει τα εξής:

H ανάπτυξη τεχνολογιών Α.Π.Ε. είναι ασύμμετρη και, όπως ήδη αναφέραμε, αυτή η ασσυμετρία έχει ενσωματωθεί και στο σενάριο του ΕΣΕΚ για την μελλοντική εξέλιξη του μείγματος. Φαίνεται σαν το ΕΣΕΚ να έχει θεωρήσει δεδομένα τα προβλήματα και τις στρεβλώσεις που εμποδίζουν την ορθολογική και μεγαλύτερη ανάπτυξη των χερσαίων αιολικών. Όμως το σενάριο της μελλοντικής ανάπτυξης πρέπει να περιγράφει το βέλτιστο μείγμα, χωρίς να περιορίζεται από τις υφιστάμενες παθογένειες, όσο μεγάλες και αν είναι.

Στην προκειμένη περίπτωση, η αδειοδότηση των χερσαίων αιολικών αντιμετωπίζει παρά πολλά και μεγάλα προβλήματα. Τα προβλήματα αυτά δεν σχετίζονται τόσο με το νομοθετικό πλαίσιο, που έχει βελτιωθεί και βελτιώνεται συνεχώς, όσο με τη τήρηση και εφαρμογή του πλαισίου αυτού από περιφερειακές ή τοπικές υπηρεσίες ή από υπηρεσίες που δεν ανήκουν άμεσα στο ΥΠΕΝ. Προβληματικές πρακτικές, που μερικές τείνουν να αποτελέσουν τον κανόνα, είναι οι ακόλουθες:

• Συστηματική, ακόμα και πολύμηνη, παραβίαση από τη Διοίκηση των προθεσμιών που της θέτει ο νόμος για την έκδοση γνωμοδότησης ή τη λήψη απόφασης (θετικής ή απορριπτικής).

• Συστηματική χορήγηση αρνητικών γνωμοδοτήσεων από συγκεκριμένες υπηρεσίες.

• Αρνητική γνωμοδότηση επί αιτημάτων τροποποίησης ωσάν να πρόκειται για νέα έργα, και όχι επί του αντικειμένου τροποποίησης, παρόλο που στην συντριπτική πλειοψηφία τους τα αιτήματα αυτά περιλαμβάνουν μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος του ήδη εγκεκριμένου έργου.

• Ενσωμάτωση στις γνωμοδοτήσεις όρων και προϋποθέσεων που δεν άπτονται της αρμοδιότητας ή της γνώσης του γνωμοδοτούντος φορέα. Συμπερίληψη ασαφών ή μη ρεαλιστικών όρων.

• Απαίτηση για προσκόμιση εγγράφων, εγκρίσεων ή γνωμοδοτήσεων που δεν προβλέπονται στη νομοθεσία.

• Αγνόηση παλαιότερων θετικών γνωμοδοτήσεων, ειδικά στην περίπτωση αιτημάτων για τροποποίηση υφιστάμενων αδειών.

• Ανισότιμη και αδιαφανής αντιμετώπιση αιτημάτων, πιθανά εξαιτίας πιέσεων από τοπικά μικροσυμφέροντα ή επικράτησης του λαϊκισμού.