Κοντά στα 150 εκατ. ευρώ θα στοιχίσει στους καταναλωτές η υπόθεση «ασφάλεια εφοδιασμού» - Τα κόστη για την αποθήκευση αερίου στην Ιταλία

Βαρύ αποδεικνύεται το κόστος των μέτρων που ελήφθησαν για την ασφάλεια εφοδιασμού της χώρας για το διάστημα Νοέμβριος 2022 – Μάρτιος 2023, με ακριβότερο όλων, την αποθήκευση ποσοτήτων φυσικού αερίου στην Ιταλία.

Σύμφωνα με πηγές της αγοράς, τα παραπάνω μέτρα υπολογίζονται συνολικά στα επίπεδα των 150 εκατ. ευρώ. Ενα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό, για να έχουμε μια «ομπρέλα» μέτρων απέναντι σε διακοπές ροών, τα οποία τελικώς δεν χρειάστηκε να ενεργοποιηθούν, αλλά παρ' όλα αυτά θα επιβαρύνουν όλη την αλυσίδα φυσικού αερίου, από τους παραγωγούς και προμηθευτές έως τους καταναλωτές στους οποίους και θα μετακυλισθεί το τελικό ποσό.

Το κόστος ασφάλειας εφοδιασμού αφορά τα βασικά μέτρα που είχε υπολογίσει η ΡΑΕ για τη διασφάλιση της επάρκειας της αγοράς σε φυσικό αέριο: Δηλαδή την τήρηση αποθεμάτων ασφαλείας από τους ηλεκτροπαραγωγούς στην Ιταλία, τη σύμβαση της ΔΕΠΑ με την TotalEnergies για την προμήθεια φορτίων LNG συνολικής ισχύος 10 TWh το ίδιο διάστημα, την πρόσθετη αποθήκη LNG (FSU) στη Ρεβυθούσα και τα κόστη λειτουργίας πέντε μονάδων φυσικού αερίου με ντίζελ.

Τα κόστη αυτά θα καλυφθούν μέσω του λεγόμενου «τέλους ασφάλειας εφοδιασμού», που ενσωματώνεται στους λογαριασμούς και αφορά την κάλυψη των έκτακτων μέτρων που έχουν ληφθεί για την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης.

Η χρέωση είναι κλιμακωτή για τις επιμέρους κατηγορίες και ξεκινά από τα 1,99 ευρώ για να φτάσει στα 2,84 ευρώ/ MWh. Η μεγαλύτερη τιμή ισχύει για τους λεγόμενους «προστατευόμενους καταναλωτές», μεταξύ των οποίων και τους οικιακούς, τους τελευταίους που με βάση το σχέδιο θα έχαναν την πρόσβαση στο αέριο, σε περίπτωση διαταραχών. Εξ ου και η υψηλότερη χρέωση.

Στον αντίποδα, το ποσό είχε υπολογιστεί πως θα είναι μηδενικό για τους διακοπτόμενους καταναλωτές (μεγάλες επιχειρήσεις), οι οποίοι είναι και οι πρώτοι που θα σταματούσαν να χρησιμοποιούν αέριο, σε περίπτωση διαταραχών στον εγχώριο εφοδιασμό.

Βάση της αρχικής κοστολόγησης που είχε γίνει τον Ιανουάριο, το μεγαλύτερο σκέλος της δαπάνης αφορούσε στην διατήρηση αποθεμάτων αερίου στην Ιταλία και τότε είχε οριστεί στα 98,96 εκατ. ευρώ. Σύμφωνα ωστόσο με πηγές της αγοράς, υπάρχει μια διαφορά μεταξύ των τιμων που πλήρωσαν οι υπόχρεοι τους περασμένους μηνες και των σημερινών, η οποία και πρέπει να καλυφθεί.

Στην περίπτωση της τέταρτης πλωτής δεξαμενής LNG στη Ρεβυθούσα, είχε υπολογιστεί ότι θα απαιτηθούν 20,7 εκατομμύρια. Γύρω στα 6,5 εκατ ευρώ είχαν υπολογιστεί για να καλυφθεί το κόστος των ηλεκτροπαραγωγών, προκειμένου να «γυρίσουν» τις μονάδες αερίου, σε εναλλακτικό καύσιμο, ενώ κοντά στα 2 εκατ ευρώ ήταν η αποζημίωση των προμηθευτών, για την διακοπή παροχής προμήθειας στους διακοπτόμενους καταναλωτές. Επίσης, σε 1,54 εκατ. ευρώ είχε υπολογιστεί το κόστος για την κάλυψη της έκτακτης δαπάνης για τη διατήρηση αποθέματος LNG στη Ρεβυθούσα, από τις μονάδες αερίου που δεν μπορούν να «γυρίσουν» σε άλλο καύσιμο.