Βιομηχανία: Αυτό είναι το Γαλλικό ΝΟΜΕ

Βασικές διαφορές στον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζονται οι δημοπρασίες ενέργειας στην Ελλάδα σε σχέση με το μοντέλο ΝΟΜΕ που εφαρμόστηκε στη Γαλλία, με θετικές επιπτώσεις για την εκεί βιομηχανία, εντοπίζουν οι βιομηχανικοί καταναλωτές ενέργειας, οι οποίοι αναμένεται  να τοποθετηθούν και επισήμως στο πλαίσιο της διαβούλευσης της ΡΑΕ για το θέμα.

Όπως επισημαίνουν πηγές των βιομηχανικών καταναλωτών ενέργειας, ο μηχανισμός για τη δημοπρασία ποσοτήτων ενέργειας λιγνιτικής παραγωγής, με βάση τον προτεινόμενο σχεδιασμό, δεν συμφωνεί με τους στόχους του μνημονίου αλλά ούτε και με το μοντέλο που εφαρμόζεται στη Γαλλία και αποκαλείται ΝΟΜΕ και έχει ως βασικό στόχο τη στήριξη της εκεί βαριάς βιομηχανίας.

Μάλιστα ειδικά με τη Γαλλία εκτιμάται ότι υπάρχουν ίδιες συνθήκες αφού και στην εκεί αγορά υπάρχει το μονοπώλιο της EDF με αποτέλεσμα να υπάρχουν ρυθμιζόμενα βιομηχανικά τιμολόγια (TARTAM), για τα οποία μάλιστα υπήρξε έλεγχος από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού, που επέβαλε στην Γαλλική κυβέρνηση να ανοίξει την αγορά σε ποσοστό 25%.

Με βάση τα όσα αναφέρουν οι ίδιες πηγές, το Γαλλικό ΝΟΜΕ προβλέπει ρυθμιζόμενη τιμή 42 Ευρώ/MWH , το προϊόν που προσφέρεται είναι φορτίο βάσης και τα δικαιώματα που αποκτά κάθε προμηθευτής υπολογίζονται βάσει του προφίλ των καταναλωτών του στις ώρες ελαχίστου φορτίου  και μάλιστα στους μήνες ελάχιστης ζήτησης.

Αυτή η ρύθμιση , σύμφωνα με τις ίδιες πηγές είναι το κλειδί που αποδεικνύει ότι στην Γαλλία υπήρχε πολιτική βούληση να στηριχτεί η βιομηχανία, γιατί είναι προφανές ότι μόνο οι βιομηχανίες αυξάνουν τα φορτία τους στις ώρες ελάχιστης ζήτησης.

Μια άλλη παράμετρος αφορά στη δυνατότητα να επιστραφεί η ενέργεια που δεν χρησιμοποιήθηκε, ούτως ώστε η υποχρέωση μπάντας να μην αποτελεί εμπόδιο για την βιομηχανία.

Στον αντίποδα ο προτεινόμενος σχεδιασμός μέχρι στιγμής έχει άγνωστη τιμή εκκίνησης, τα δικαιώματα παραχωρούνται βάσει του συνολικού προφίλ, δε φαίνεται να υπάρχουν κίνητρα για τη μεταφορά των φορτίων στις ζώνες ελάχιστης ζήτησης, ενώ δεν υπάρχει καμία πρόνοια για πριμοδότηση της βιομηχανίας, αφού η αντιμετώπιση παραμένει ίδια τόσο στις βραδινές ώρες χαμηλής αιχμή όσο και στην αιχμή.

Ένα ακόμη σημείο στο οποίο στέκονται οι βιομηχανικοί καταναλωτές είναι το γεγονός ότι τα προϊόντα θα «φορτωθούν» με όλες τις στρεβλώσεις της υποχρεωτικής αγοράς, οδηγώντας σε αύξηση την τελική τιμή κατά 25%.

Υπό τις συνθήκες αυτές, οι βιομηχανικοί καταναλωτές εκτιμούν ότι στην ουσία ο σχεδιασμός και η τιμή που θα βγουν οδηγούν στον αποκλεισμό στην πράξη της βιομηχανίας.