Τσακίρης: Προϋπόθεση οι διασυνδέσεις για την ενεργειακή μετάβαση και ασφάλεια της Ευρώπης – Τα βήματα ωρίμανσης για την Ελλάδα

Την πορεία ωρίμανσης της στρατηγικής της χώρας για τις ενεργειακές διασυνδέσεις στην ευρύτερη περιοχή, ανέδειξε από το περιθώριο του 5^ου Power & Gas Forum, ο Θεόδωρος Τσακίρης, καθηγητής του Πανεπιστημίου Λευκωσίας.

Αναλυτικά, σε δήλωσή του, σημείωσε τα εξής:

Τα θέματα των ηλεκτρικών και ενεργειακών διασυνδέσεων αποτελούν μια κορυφαία προτεραιότητα της ελληνικής εξωτερικής οικονομικής πολιτικής, στην προσπάθεια ανάδειξης της χώρας μας ως έναν κορυφαίο παράγοντα διασύνδεσης, οικονομικής, ενεργειακής, της Ευρώπης με την περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, της βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής.

Βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη καμπή, καθώς ωριμάζουν τα έργα των ηλεκτρικών διασυνδέσεων, με πρώτο και σημαντικότερο τον Great Sea Interconnector, ενώ υπάρχουν και πολύ σημαντικές εξελίξεις σε ότι αφορά τη διασύνδεση Αιγύπτου – Ελλάδας. Επίσης μια σειρά από λιγότερο προβεβλημένα έργα, αλλά εξίσου σημαντικά, σε ότι αφορά την περαιτέρω διεύρυνση της διασυνδετικότητας της Ελλάδας, με τις αγορές των Βαλκανίων.

Πέραν αυτών, έπειτα από το ετήσιο συνέδριο του CESEC τον Ιανουάριο του 2024, γίνεται μια προσπάθεια ουσιαστικής προόδου και υλοποίησης της στρατηγικής του Κάθετου Διάδρομου, σε ότι αφορά το φυσικό αέριο, ενώ μέσα στους επόμενους μήνες ξεκινά η δεύτερη πύλη, επαναεριοποίησης LNG της Ελλάδας, η οποία θα ανοίξει μια ευρύτερη πύλη αγορών σε ότι αφορά τη ΝΑ Ευρώπη, με την προοπτική να φτάσει μέχρι την Ουκρανία.

Επομένως, πιστεύω αν δούμε μακροσκοπικά αυτή την πολιτική -που ξεκίνησε το 2003 – 2004 με την πρώτη συμφωνία για την υλοποίηση διασύνδεσης των δικτύων φυσικού αερίου Ελλάδας – Τουρκίας και στη συνέχεια πήρε διάφορες φάσεις μέσα σε αυτά τα 20 χρόνια-, έχουμε πλέον φτάσει σε ένα σημείο αρκετά μεγάλης ωρίμανσης του τμήματος που αφορά τις διασυνδέσεις αερίου και μπαίνουμε σε μια πιο δυναμική φάση σε ότι αφορά το κομμάτι των ηλεκτρικών διασυνδέσεων. Ταυτόχρονα θα επεκταθούν και στους τομείς των οπτικών ινών και της αξιοποίησης της χώρας, ως κέντρο διαμετακόμισης και δεδομένων. Οπότε βλέπουμε μια πολυπρισματική πολιτική διπλωματία, με την ενέργεια στο επίκεντρό της ως καταλύτη αυτής της προσπάθειας, με ενορχήστρωση από ισχυρούς κρατικούς φορείς και κεντρική διοίκηση και όπου επιβάλλεται με τον ιδιωτικό τομέα, σε εγχώριο και διεθνές, περιφερειακό επίπεδο.

Στη συνέχεια, ερωτώμενος για το σχέδιο αναβάθμισης του δικτύου στην Ευρώπη και το κόστος αυτού, υπογράμμισε:

«Κανένας δεν αρνείται το κόστος της ενεργειακής μετάβασης. Το ζήτημα είναι πως το διαχειρίζεσαι με τον καλύτερο δυνατό και πιο ακριβοδίκαιο τρόπο, μεταξύ μιας πραγματικά ενοποιημένης αγοράς. Η ενσωμάτωση των ΑΠΕ κατά τρόπο ασφαλή για την ενεργειακή επάρκεια του δικτύου και των ευρωπαϊκών οικονομιών προϋποθέτει τη διασυνδεσιμότητα. Οπότε δε μπορούμε να μιλάμε για επίτευξη κλιματικών στόχων, κατά τρόπο που ενισχύει την ενεργειακή και οικονομική ασφάλεια και αυτάρκεια της ΕΕ, χωρίς τη διασυνδεσιμότητα. Προφανώς έχει κόστος και πρέπει να επιμεριστεί, αλλά είναι εκ των ων ουκ άνευ για να προχωρήσουμε. Παράλληλα με την εξέλιξη άλλων τεχνολογιών, που θα επιτρέψουν τη μείωση της στοχαστικότητας των ΑΠΕ και την ευκολότερη ένταξή τους στο δίκτυο, όπως είναι οι μπαταρίες, τα νέα προϊόντα που θα δώσουν μεγαλύτερη ευελιξία στην αγορά και η σύζευξη των αγορών, όπου επίσης πρωταγωνιστεί η χώρα μας. Για όλα αυτά, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να υπάρξει φυσική διασύνδεση. Διαφορετικά θα είναι θεωρητικά ή ημιτελή, με αποτέλεσμα το κόστος να αυξάνεται.