Skip to main content
Menu
English edition Live Blog Weekly Issues

Μεταρρυθμίσεις και demand response στο τραπέζι των συζητήσεων για το μηχανισμό ευελιξίας

Θοδωρής Παναγούλης

Προϋπόθεση για να προχωρήσει η επί της ουσίας συζήτηση για τον προτεινόμενο από τη ΡΑΕ μεταβατικό μηχανισμό ευελιξίας (προσωρινά ΑΔΙ) είναι να προχωρήσουν οι μεταρρυθμίσεις στην αγορά ηλεκτρισμού που να οδηγούν, πριν από οποιοδήποτε μηχανισμό ισχύος, στο να προσπορίζονται οι μονάδες ηλεκτροπαραγωγής τα έσοδα που τους αναλογούν από την ίδια την αγορά.

Με αυτό το «αγκάθι» που πρέπει να ξεπεραστεί πραγματοποιούνται οι συνομιλίες της ΡΑΕ με υψηλόβαθμους αξιωματούχους της Κομισιόν και ειδικότερα στελέχη της DG Energy και της DG Competition, που βρίσκονται στην Αθήνα στο πλαίσιο του συνεδρίου «The Athens Conference on European Energy Law and Policy».

Η θεσμοθέτηση των μεταρρυθμίσεων ήταν εξαρχής η προϋπόθεση που έχουν θέσει οι Γενικές Διευθύνσεις Ανταγωνισμού (DG Comp) και Ενέργειας (DG Energy) της Κομισιόν, με τη λογική ότι κάθε Μηχανισμός θα πρέπει να έρθει να καλύψει τις ανάγκες που θα υπάρχουν αφού πρώτα αποφασιστούν και υλοποιηθούν συγκεκριμένα προαπαιτούμενα.

Οι περι ων ο λόγος μεταρρυθμίσεις, εστιάζονται κυρίως στη θεσμοθέτηση του τρόπου αποζημίωσης των ηλεκτροπαραγωγικών μονάδων για τις λεγόμενες επικουρικές υπηρεσίες που παρέχουν στο σύστημα, όπως για παράδειγμα η «δευτερεύουσα εφεδρεία» και η «τριτεύουσα εφεδρεία».

Επί της ουσίας τώρα, ένα από τα βασικά θέματα είναι το ύψος του ανώτατου ποσού αποζημίωσης που έχει καθορίσει η ΡΑΕ στα 25.000 ευρώ/MW, (πολύ χαμηλότερα των 45.000 ευρώ/MW του προηγούμενου μηχανισμού).

Σημαντικό πρόβλημα, για το οποίο η ΡΑΕ πρέπει να πείσει τους κοινοτικούς είναι επίσης ότι στο νέο μοντέλο δεν συμμετέχει το demand response (απόκριση στη ζήτηση), δηλαδή δεν συμμετέχουν οι μεγάλοι καταναλωτές όπως οι βιομηχανίες.

Παρότι η Κομισιόν επιμένει να προτείνει τη συμπερίληψη του demand response ακόμη και στον προσωρινό μεταβατικό μηχανισμό, η ΡΑΕ στο κείμενο της διαβούλευσης δεν έχει σχετική πρόβλεψη. Ο ρυθμιστής επιμένει στην άποψη ότι η ζήτηση δεν θα πρέπει στον προσωρινό μηχανισμό να περιληφθεί για δύο κυρίως λόγους:

-Πρώτον διότι πρακτικά δεν υπάρχει άμεση προοπτική εφαρμογής μηχανισμού που θα περιλαμβάνει το demand response

-Δεύτερον διότι εφόσον τελικά υπάρξει πρόβλεψη για ενσωμάτωση της ζήτησης στο μηχανισμό τότε είναι βέβαιο ότι θα υπάρξει περαιτέρω καθυστέρηση με αποτέλεσμα να ακυρώνεται στην πράξη η λειτουργία ενός μεταβατικού μηχανισμού.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η ΡΑΕ: «από την καταρχήν διερεύνηση της δυνατότητας για συμμετοχή της ζήτησης στον μηχανισμό προκύπτει πως τα εγγενή χαρακτηριστικά ενός μηχανισμού ευελιξίας συνδέονται με την απαίτηση παροχής στο σύστημα ειδικών υπηρεσιών, και κυρίως της ικανότητας μεταβολής της καταναλισκόμενης ισχύος με συγκεκριμένο ελάχιστο ρυθμό, κατόπιν σχετικής εντολής του Διαχειριστή του Συστήματος. Η απαίτηση αυτή είναι διαφορετική από τη γενική έννοια των απαιτήσεων επάρκειας. Παρόλο που υπάρχει η δυνατότητα περιορισμού της ζήτησης, ιδίως ως προς τους τηλεμετρούμενους καταναλωτές, δεν υφίσταται επί του παρόντος στην ελληνική αγορά η τεχνική υποδομή ούτως ώστε η ζήτηση να λαμβάνει και να ανταποκρίνεται σε συνεχόμενες εντολές του Διαχειριστή, για την ικανοποίηση των ειδικών απαιτήσεων ευελιξίας».

Όπως υποστηρίζουν παράγοντες που γνωρίζουν το θέμα, ο Μηχανισμός Ευελιξίας είναι targeted capacity μηχανισμός παροχής επικουρικών υπηρεσιών. Είναι προφανές λοιπόν - και αυτό λέει η ΡΑΕ στο κείμενο της Διαβούλευσης - ότι σε ένα targeted μηχανισμό δεν μπορεί να εντάξεις το demand. Eιδικότερα η υπηρεσία 1 long term ( 2 ώρες προειδοποίηση έως 48 ώρες στάση), είναι strategic reserves, δεν είναι επικουρική υπηρεσία.

Εάν επιμένει η ΕΕ  ότι  για να εγκρίνει το Μηχανισμό Ευελιξίας πρέπει να μπεί το demand, αυτό σημαίνει ότι ο μηχανισμός πρέπει να γίνει wide, δηλαδή να φτιαχτεί μια ειδική υπηρεσία ευελιξίας που να μπορεί το demand να την προσφέρει.

Η πρόταση της ΡΑΕ

Υπενθυμίζεται ότι οι έξι βασικές παράμετροι της πρότασης που τέθηκε σε διαβούλευση από το Ρυθμιστή και ολοκληρώθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου, είναι οι εξής:

·         Προβλέπονται δύο προϊόντα ευελιξίας προς δημοπρασία, το πρώτο που αφορά σε ευελιξία τριών ωρών με μέγιστη ισχύ για το 2018 τα 4.263 ΜW και το δεύτερο, που αφορά στη λεγόμενη ευελιξία μίας ώρας και αφορά σε μεγίστη ισχύ 2.662 MW ως μέρος του πρώτου, των 4.263 MW.

·         Στο ύψος της αποζημίωσης τίθεται ανώτατο πλαφόν (από το οποίο θα ξεκινούν οι μειοδοτικοί διαγωνισμοί)  στα 25.000 ευρώ/MW, πολύ χαμηλότερα των 45.000 ευρώ/MW, του προηγούμενου μηχανισμού.

·         Οι μονάδες που μπορούν να λάβουν μέρος στις δημοπρασίες είναι οι κατανεμόμενες υδροηλεκτρικές, φυσικού αερίου ανοικτού και συνδυασμένου κύκλου, και οι κατανεμόμενες ΑΠΕ-ΣΗΘΥΑ για το μέρος εκείνο της ισχύος τους που δεν αμείβεται από τους μηχανισμούς που ισχύουν για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.

·         Για τις υδροηλεκτρικές μονάδες, η επιλέξιμη ισχύς τους θα απομειώνεται σε σύγκριση με την ονομαστική τους ισχύ, με βάση την αξιολόγηση της διαθεσιμότητάς τους και της πραγματικής δυνατότητάς τους να παρέχουν την υπηρεσία, λαμβανομένου υπόψη και του συντελεστή παραγωγής τους, με βάση ιστορικά στοιχεία των τελευταίων ετών.

·         Προϋπόθεση για την επιλεξιμότητα των μονάδων φυσικού αερίου στο μηχανισμό ευελιξίας είναι η δυνατότητά τους να λειτουργήσουν με εναλλακτικό καύσιμο (ντίζελ) ή να διαθέτουν αποθέματα φυσικού αερίου.   Επιπλέον, για τον προσδιορισμό της μεγίστης ισχύος θα λαμβάνονται υπόψη τα δεδομένα λειτουργίας των μονάδων υπό συνθήκες έλλειψης καυσίμου.

·         Στο νέο μοντέλο δεν συμμετέχει το demand response (απόκριση στη ζήτηση), δηλαδή δεν συμμετέχουν οι μεγάλοι καταναλωτές όπως οι βιομηχανίες.



ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

-A +A

Σχετικά άρθρα