Αν. Μεσόγειος: Το μήνυμα Νετανιάχου για «αποφάσεις σε 3-6 μήνες», οι δύο λύσεις για εξαγωγή ισραηλινού αερίου, ο παράγοντας Τουρκία και η αμηχανία της Ευρώπης

Αν. Μεσόγειος: Το μήνυμα Νετανιάχου για «αποφάσεις σε 3-6 μήνες», οι δύο λύσεις για εξαγωγή ισραηλινού αερίου, ο παράγοντας Τουρκία και η αμηχανία της Ευρώπης

Αν. Μεσόγειος: Το μήνυμα Νετανιάχου για «αποφάσεις σε 3-6 μήνες», οι δύο λύσεις για εξαγωγή ισραηλινού αερίου, ο παράγοντας Τουρκία και η αμηχανία της Ευρώπης

Το επιτακτικό μήνυμα του ισραηλινού πρωθυπουργού Μπ. Νετανιάχου ότι «σε 3-6 μήνες πρέπει να έχουν ληφθεί αποφάσεις» για την εξαγωγή των κοιτασμάτων της Αν. Μεσογείου δίνει και τον τόνο της χθεσινής, κατά τα άλλα χωρίς ειδήσεις, τριμερούς συνόδου κορυφής στην Λευκωσία.

Η κίνηση της ισραηλινής ηγεσίας να θέσει για πρώτη φορά με τόσο απόλυτο τρόπο, παρουσία ηγετών τρίτων χωρών, τόσο σφιχτά χρονοδιαγράμματα, έχει την εξήγησή της, λένε οι γνωρίζοντες. Το ενεργειακό μέλλον της Ευρώπης επανασχεδιάζεται, οι ΗΠΑ, η Νορβηγία, οι ΗΠΑ, το Κατάρ μονοπωλούν την «δίψα» της Ευρώπης με LNG, τα έσοδα είναι δεκάδες δισεκατομμύρια, αλλά το Ισραήλ, ένας από τους εν δυνάμει μεγαλύτερους τροφοδότες στον κόσμο, με βεβαιωμένα κοιτάσματα 35 – 40 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια, παρακολουθεί από μακριά όλο αυτό το ενεργειακό παιχνίδι.

Ο χρόνος μετράει αντίστροφα, ενώ οι τιμές του φυσικού αερίου δεν βρίσκονται στα ύψη του 2022, (ιδανικό τάιμινγκ για να εξάγει αέριο μια παραγωγός χώρα) και φαίνεται να σταθεροποιούνται στα τωρινά επίπεδα.

Την ίδια στιγμή ο παγκόσμιος ανταγωνισμός οξύνεται, νέα terminals κτίζονται από την Μεσόγειο έως την Βόρεια Θάλασσα, οι Μ. Βρετανία, Νορβηγία και ΗΠΑ παραχωρούν συνεχώς νέες άδειες για εκμετάλλευση υδρογονανθράκων, τα πάντα βρίσκονται σε κινητικότητα.

Καθυστερήσεις στην Κύπρο 
 
Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, η Κύπρος, ο πιο κοντινός δυνητικός εταίρος του Ισραήλ (επειδή διαθέτει 13-14 τρισ βεβαιωμένα κοιτάσματα), η οποία καλείται να συμφωνήσει είτε στην αναβίωση του αγωγού EastMed, είτε στην δημιουργία μονάδας LNG στο νησί, αναλώνει πολιτικό κεφάλαιο σε διαξιφισμούς με την Chevron για το μέλλον του εδώ και 10 χρόνια αναξιοποίητου «Αφροδίτη».

Στο σημείο αυτό να πούμε, πως σύμφωνα με μια ερμηνεία ανθρώπων του χώρου, η γενικολόγη διατύπωση στο κοινό ανακοινωθέν για «πιθανούς αγωγούς φυσικού αερίου και υδρογόνου», αφήνει ένα μισάνοικτό παράθυρο και για αναβίωση στο μέλλον του EastMedΈνα παράθυρο που μπορεί να ανοίξει περαιτέρω ή και να κλείσει οριστικά ανάλογα με τα αποτελέσματα του market test ανάμεσα στις μεγάλες εταιρείες του χώρου των υδρογονανθράκων, το οποίο πρόκειται να διεξάγουν τους επόμενους μήνες, εντός του 2023, οι ΔΕΠΑ και Edison. Οι μέτοχοι του IGI Poseidon, που φιλοδοξεί να αποτελέσει τον «δυτικό βραχίονα» του EastMed.

Εσωτερικό debate στο Ισραήλ 
 
Την ίδια πάντως ώρα, και ενώ το μερίδιο της γειτονικής Αιγύπτου στην παγκόσμια αγορά LNG ολοένα μεγαλώνει, εντός του Ισραήλ, μαίνεται σε ενδοκυβερνητικό επίπεδο ένα debate ως προς το αν η χώρα πρέπει να εξάγει πολλές ή λίγες ποσότητες στην Δύση, ώστε να μην διακυβευτεί η ενεργειακή ασφάλεια της χώρας. Σε κάθε ευκαιρία ο υπ. Οικονομικών Μπεζαλέλ Σμότριτς εκδηλώνει δημόσια τον προβληματισμό του.

Είναι δηλαδή πολλές οι αιτίες των καθυστερήσεων, πολλά τα μέτωπα που συμβάλλουν στο να χάνεται πολύτιμος χρόνος και να σέρνεται εδώ και χρόνια μια αέναη συζήτηση για το πως θα εξαχθούν τα κοιτάσματα της Αν. Μεσογείου στην Δύση, χωρίς όμως ποτέ να καταλήγει κάπου. 

Η στάση της Αθήνας για τον Eastmed 
 
Όσο για την Ελλάδα, ακριβώς επειδή δεν διαθέτει κοιτάσματα λειτουργεί περισσότερο υποστηρικτικά απέναντι σε όποιο σχέδιο επιλέξουν οι εταίροι της στην τριμερή. Η αλήθεια πάντως είναι η κυβέρνηση δεν ήταν ποτέ ιδιαίτερα ζεστή απέναντι στον EastMed, θεωρώντας τον ένα πανάκριβο έργο, που απαιτούσε ποσότητες οι οποίες, τουλάχιστον παλαιότερα δεν είχαν βρεθεί, και ενώ η πράσινη μετάβαση καθιστούσε τέτοια έργα όλο και πιο «τοξικά» πολιτικά.
 
Ο παράγοντας Τουρκία 
 
Σύμφωνα με μια άλλη ερμηνεία, η αναφορά Νετανιάχου θα μπορούσε να συνδέεται και με τα αποτελέσματα που θα έχει το επικείμενο ταξίδι του στην Τουρκία, όπου θα συναντηθεί με τον Ταγίπ Ερντογάν, για τον οποίο η μεταφορά του ισραηλινού αερίου μέσω του τουρκικού εδάφους αποτελεί μείζον διακύβευμα.

Υπό αυτή την έννοια και ακριβώς όπως λένε οι γνωρίζοντες, το μήνυμα επιτάχυνσης των διαδικασιών που έστειλε ο Νετανιάχου απευθύνονται όχι μόνο στους εταίρους του, και στο εσωτερικό του Ισραήλ, αλλά και στην Αίγυπτο, καθώς φυσικά και στην Τουρκία, με την οποία η επαναπροσέγγιση βρίσκεται σε εξέλιξη και δεν έχει ακόμη διαφανεί ποια θα είναι ακριβώς η επόμενη μέρα.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι στην παρούσα φάση, κάθε χώρα της περιοχής βρίσκεται σε κινητικότητα. Κάθε σοβαρός παίκτης, όπως το Ισραήλ, αξιολογεί τα δεδομένα, τα πάντα συζητώνται και συναποφασίζονται από τις κυβερνήσεις όχι με ένα κριτήριο, αλλά με πολλαπλά, ώστε να μεγιστοποιείται το αντίστοιχο εθνικό όφελος ενόψει των κρίσιμων αποφάσεων για την εξαγωγή των κοιτασμάτων της Αν. Μεσογείου στην Ευρώπη.

Εφόσον πάντως οι εξελίξεις οδηγηθούν σε ένα τέτοιο σημείο και το Ισράηλ, επιλέξει να συμφωνήσει να δώσει ρόλο στην Τουρκία ως ένα από τα μονοπάτια για τις εξαγωγές του φυσικού του αερίου, η Ευρώπη θα βρεθεί μπροστά σε ένα τεράστιο πρόβλημα. Θα καταντήσει να εξαρτάται καθοριστικά πλέον από την γείτονα, από την οποία διέρχονται προς τα ευρωπαϊκά σύνορα οι όγκοι ρωσικού αερίου μέσω του Turk Stream και του αζέρικου μέσω του TAP.

Η αμηχανία της Ευρώπης
 
Σε αυτήν την μεγάλη συζήτηση, της εξαγωγής των κοιτασμάτων της Αν. Μεσογείου προς την Δύση, με δεδομένο ότι μιλάμε για τεράστιους όγκους φυσικού αερίου που θα έχουν αποδέκτες τους ευρωπαίους καταναλωτές και την κάλυψη των αναγκών τους για πολλές δεκαετίες, ένα ερώτημα είναι ποια στάση τηρεί η ΕΕ.
 
Άνθρωποι με βαθιά γνώση των ενεργειακών διερωτώνται για ποιο λόγο οι Βρυξέλλες δεν εμπλέκονται πιο ενεργά στο παιχνίδι, καταθέτοντας κι εκείνες την δική τους πρόταση στο τραπέζι ή και υποδεικνύοντας πιο είναι το βέλτιστο μονοπάτι.
 
Σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση, εφόσον η πολιτική ηγεσία της ΕΕ (Φον Ντερ Λάινεν, Μισέλ) ενδιαφέρεται πραγματικά να ενισχύσει την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης και πιστεύει ότι το φυσικό αέριο αποτελεί πραγματικά καύσιμο μετάβασης μέχρι την εποχή της πλήρους απανθρακοποίησης, θα πρέπει να πάρει μέρος σε αυτόν τον άτυπο, αλλά ατελείωτο «διάλογο» που διεξάγεται τα τελευταία χρόνια στην Αν.Μεσόγειο.
 
Και να πει την άποψή της, ως προς το από που θεωρεί ότι πρέπει να διέλθει το φυσικό αέριο της Αν. Μεσογείου. Πόσο μάλλον, όταν κάποια projects έχουν λάβει για το σκοπό αυτό ευρωπαϊκά κονδύλια. Το σχέδιο EastMed έχει ενταχθεί στα προγράμματα Projects of Common Interests (PCIs), του έχει δηλαδή εγκριθεί χρηματοδότηση.

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

NEWSROOM