Κινητικότητα για το 2ο FSRU στην Ελλάδα - Τα σενάρια για προχωρημένες συζητήσεις AKTOR - Διώρυγα Gas και πώς κινούνται οι υπόλοιποι παίκτες της αγοράς

“Ξαναζεσταίνεται” η συζήτηση για την ανάπτυξη ενός δεύτερου FSRU στην Ελλάδα, μετά τις ανακοινώσεις τη περασμένη εβδομάδα του ομίλου AKTOR και ειδικότερα την αναφορά στο νέο του business plan ότι προτίθεται να διαθέσει 190 εκατ. ευρώ αλλά κυρίως ότι δρομολογεί για το σκοπό αυτό “κοινοπραξία με στρατηγικό εταίρο”.

Η σεναριολογία ήρθε αναπόφευκτα και οι πληροφορίες που ούτε επιβεβαιώνονται αλλά ούτε και διαψεύδονται προς το παρόν, μιλούν για πιθανή σύμπραξη του AKTOR με τη Motor Oil για την ανάπτυξη του FSRU που προωθεί η "Διώρυγα Gas" στους Αγίους Θεοδώρους Κορινθίας.

Τη σεναριολογία ενίσχυσαν περαιτέρω οι αναφορές τα τελευταία 24ωρα από πηγές του AKTOR ότι μέσα στις επόμενες ημέρες - ενδεχομένως και σήμερα -  θα γίνουν νέες ανακοινώσεις, χωρίς ωστόσο να αποκαλύπτεται το περιεχόμενό τους.

Σε κάθε ωστόσο περίπτωση, τα περί πιθανής σύμπραξης στον τομέα των FSRU με εγχώριο παίκτη προκύπτουν από το ίδιο το νέο επιχειρησιακό πλάνο του ομίλου. Εκτός από τη συμμετοχή του στο όποιο project με 190 εκατ, η παρουσίαση αναφέρει ότι δρομολογείται «κοινοπραξία με στρατηγικό εταίρο για το FSRU που θα στηρίξει την μείωση του κινδύνου του project», με το βασικό σενάριο να προβλέπει τη δέσμευση δυναμικότητας σε ένα νέο τέρμιναλ χωρίς την ανάληψη λειτουργικής ευθύνης.

Τούτο σημαίνει ότι ο όμιλος θα επιδιώξει να εισέλθει στο όποιο έργο ως επενδυτής και δεν πρόκειται να εμπλακεί στη κατασκευή και λειτουργία του. Και ανεξαρτήτως των σεναρίων για συνεργασία ή όχι του ομίλου με τη Motor Oil, η συζήτηση για το δεύτερο ελληνικό FSRU, μετά από εκείνο της Αλεξανδρούπολης, έχει επανέλθει δυναμικά.

Στην περίπτωση της "Διώρυγα Gas", το έργο βρίσκεται σε προχωρημένο αδειοδοτικό στάδιο, ωστόσο, όπως ισχύει με όλα τα αντίστοιχα projects, η λήψη της τελικής επενδυτικής απόφασης (FID) συναρτάται με την εξασφάλιση πολλών και μεγάλων μακροχρόνιων συμβολαίων δέσμευσης δυναμικότητας στην υποδομή.

Την ίδια μάλιστα προϋπόθεση επανέλαβαν και στελέχη της Motor Oil, στο περιθώριο της πρόσφατης Γενικής Συνέλευσης του ομίλου, αποφεύγοντας να τοποθετηθούν ως προς το χρονοδιάγραμμα λήψης της τελικής απόφασης ή να τη συνδέσουν άμεσα με την εξασφάλιση χρηματοδότησης.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι το έργο βρίσκεται πλέον ψηλά στις προτεραιότητες του ομίλου Βαρδινογιάννη και ενδεικτικό είναι το πρόσφατο Μνημόνιο Κατανόησης (MoU) που υπέγραψε η «Διώρυγα Gas» με τη Mercuria Energy, έναν από τους μεγαλύτερους διεθνείς ομίλους εμπορίας ενεργειακών προϊόντων. Η συμφωνία προβλέπει πλαίσιο μακροχρόνιας συνεργασίας με επίκεντρο τη δέσμευση δυναμικότητας στο FSRU και την προμήθεια LNG προς τη Motor Oil.

Η συγκεκριμένη εξέλιξη είχε ουσιαστικά προαναγγελθεί ήδη από τον Μάιο, όταν η «Διώρυγα Gas» είχε γνωστοποιήσει ότι εργάζεται τόσο για την είσοδο νέων μετόχων στο project όσο και για την εξασφάλιση από τη ΡΑΑΕΥ εξαίρεσης από την πρόσβαση τρίτων (Third Party Exemption), καθώς και για την έκδοση άδειας για τις θαλάσσιες εργασίες.

Το σχέδιο Gastrade για 2ο FSRU στο Θρακικό

Εντός του έτους αναμένεται και η απόφαση, θετική ή αρνητική, όπως είπε πει προ μηνών ο επιχειρηματίας Δ.Κοπλεούζος, για το αν θα προχωρήσει το δεύτερο πλωτό τέρμιναλ της Gastrade στο Θρακικό Πέλαγος, που από τον Ιανουάριο έχει εγκεκριμένους περιβαλλοντικούς όρους.

Εφόσον προχωρήσει θα μιλάμε για ένα πλοίο δυναμικότητας 6 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων το χρόνο που θα βρίσκεται μόνιμα αγκυροβολημένο 9 χλμ νοτιοδυτικά της Αλεξανδρούπολης στη θαλάσσια περιοχή της Θράκης, ενώ στο σενάριο που η απόφαση είναι θετική, τότε το έργο θα μπορούσε να μπει στη “πρίζα” μέσα στο 2028. 

Τα κλειδιά, όχι μόνο για το συγκεκριμένο αλλά και για κάθε ανάλογο σχέδιο στη παρούσα φάση, ήταν και είναι η διασφάλιση μεγάλων μακροχρόνιων συμβολαίων για δέσμευση μέρους του capacity, το ύψος των αποδόσεων που θα εισπράττουν οι επενδυτές και ο ανταγωνισμός από άλλες χώρες.

«Οι μέτοχοι μιας τέτοιας επένδυσης, θα πρέπει να συμβιβαστούν με την ιδέα ότι το έργο θα έχει χαμηλότερη απόδοση (IRR) έναντι του πρώτου FSRU, αυτού στην Αλεξανδρούπολη, το οποίο είχε κατασκευαστεί πριν ξεκινήσει ο πόλεμος στην Ουκρανία και κόστισε 490 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων μάλιστα τα 210 εκατ. αφορούσαν κοινοτική επιδότηση», είχε πει τότε ο κ. Κοπελούζος, περιγράφοντας το νέο τοπίο που χαρακτηρίζεται από την απουσία κοινοτικών επιδοτήσεων για υποδομές φυσικού αερίου.

Το τόνο δίνει επίσης η άρνηση (ακόμη) των ευρωπαϊκών τραπεζών για χρηματοδότηση έργων ορυκτών καυσίμων, με ό,τι αυτό σημαίνει για το χρόνο απόσβεσης τέτοιου μεγέθους επενύσεων, ειδικά όταν FSRU έχουν αναπτύξει πλέον πάρα πολλοί στη ΝΑ Ευρώπη, από τη Πολωνία και τη Λιθουανία, μέχρι τη γειτονική μας Τουρκία.

Η Helleniq Energy και ο Θερμαικός

Έτερο μεγάλο σχέδιο, που ναι μεν παραμένει ζωντανό, ωστόσο ούτε εκεί ο όμιλος έχει πατήσει το κουμπί της επενδυτικής απόφασης, είναι το project της Helleniq Energy για το FSRU Θεσσαλονίκης στο Θερμαικό.

«Το να ρίξουμε 300-500 εκατ. ευρώ και μετά από λίγους μήνες να αλλάξουν οι ισορροπίες στην αγορά του φυσικού αερίου δεν θα ήταν φρόνιμο», σχολίαζαν τη Πέμπτη πηγές της Helleniq Energy για το σχέδιο του πλωτού τέρμιναλ στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ομίλου. Και έχει ενδιαφέρον ότι ένας από τους λόγους που ο όμιλος δεν έχει ακόμη πάρει τις αποφάσεις του είναι και η άποψη που μετέφεραν οι ίδιες πηγές ότι η υπόθεση με το ρωσικό αέριο δεν έχει κλείσει οριστικά για την Ευρώπη.

«Εφόσον μου πείτε ότι το ρωσικό αέριο αποτελεί οριστικά παρελθόν και δεν θα ξεκινήσει κάποια στιγμή να ρέει ξανά, τότε θα σας πω κι εγώ πότε θα κάνουμε FSRU», ανέφερε χαρακτηριστικά το συγκεκριμένο στέλεχος.

Τέλος, αναφορικά με το 4ο σχέδιο που υπήρχε στην ελληνική αγορά, αυτό για το πλωτό τερματικό LNG «ΑΡΓΩ» της Mediterranean Gas στο Παγασητικό Κόλπο, τη περασμένη έπεσαν και επίσημα οι τίτλοι τέλους. Τους έβαλε το ΥΠΕΝ με την απόρριψη του φακέλου της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) για την εγκατάσταση και λειτουργία του έργου, επικαλούμενο τις πολλές αρνητικές γνωμοδοτήσεις φορέων, και ό,τι αυτές συνεπάγονται για τις περιβαλλοντικές του επιπτώσεις.

Τόσο η ΡΑΑΕΥ πάντως, όσο και ο ΔΕΣΦΑ, αλλά και σχεδόν όλοι οι δυνητικοί επενδυτές αναγνωρίζουν ότι η εγχώρια αγορά χωράει το πολύ ένα ακόμη FSRU και αυτό υπό όρους.