ΕΤΕπ: Κομβικός ο ρόλος του Prinos CO2 για ολόκληρη την ΝΑ Ευρώπη - Ισχυρό business case βλέπει η τράπεζα

Ως έργο με ιδιαίτερη σημασία, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά για ολόκληρη την ΝΑ Ευρώπη, χαρακτήρισε το Prinos CO2 η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η ΕΤΕπ, «Θα χρειαστούν 3,3 δισεκατομμύρια δέντρα και το ήμισυ της έκτασης της Ελλάδας για να απορροφηθούν περίπου 66 εκατομμύρια τόνοι διοξειδίου του άνθρακα σε μια δεκαετία», συμπληρώνοντας ότι το project στον Πρίνο «στοχεύει να καλύψει αυτές τις ποσότητες».

«Ο άνθρακας θα εγχυθεί σε μεγάλο βάθος υπόγεια», αναφέρει ο Ζόραν Στάνικ, επικεφαλής Μονάδας του Innovation Fund, η οποία αποτελεί μέρος της πρωτοβουλίας της ΕΤΕπ για την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών. «Οι υπεράκτιες πλατφόρμες εγκαταστάθηκαν πριν από σχεδόν 50 χρόνια για την εξόρυξη πετρελαίου και τώρα ο χώρος θα χρησιμοποιηθεί για την ασφαλή αποθήκευση άνθρακα σε δεξαμενές, που βρίσκονται 4 χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας».

Όπως ο ίδιος επεσήμανε, «το έργο αυτό είναι σημαντικό όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για τις κλιματικές προσπάθειες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης». Για να προσθέσει πως το Prinos CO2, «επιταχύνει την ανάπτυξη και καθιστά τον Πρίνο πρότυπο για παρόμοιες πρωτοβουλίες σε ολόκληρη τη Μεσόγειο».

Σημειώνεται ακόμα πως, οι χρηματοοικονομικοί και τεχνικοί σύμβουλοι της EIB Advisory συνεργάστηκαν με την EnEarth για την ανάπτυξη του έργου, καθοδηγώντας το επιχειρηματικό μοντέλο και βελτιώνοντας την ικανότητα του έργου να προσελκύσει χρηματοδότηση. «Το business case είναι ισχυρό, δεδομένης της ζήτησης για δέσμευση άνθρακα στην περιοχή», παρά τις προκλήσεις που υπάρχουν στην προσέλκυση επιχειρήσεων που ενδιαφέρονται για την αποθήκευση άνθρακα, υποστηρίζει ο Matthieu Banal, χρηματοοικονομικός σύμβουλος της EIB Advisory.

«Οι τεχνολογίες για τη δέσμευση και αποθήκευση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα δεν είναι καινούργιες», σημειώνει από την πλευρά της η Κατερίνα Σάρδη, διευθύνουσα σύμβουλος των εταιρειών Energean και EnEarth στην Ελλάδα. «Πριν από σχεδόν 25 χρόνια, αυτή η προσέγγιση ήταν ήδη στο τραπέζι. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, εργάστηκα σε έργα που αφορούσαν τον άνθρακα. Σήμερα, είμαι περήφανη που βλέπω αυτές τις λύσεις να εφαρμόζονται επιτέλους στην πράξη».