Tο «κόλπο» αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων για την επίτευξη των στόχων για τις ΑΠΕ στην Ευρώπη

Μια ενδιαφέρουσα πτυχή σε σχέση με τις δυνατότητες που αναφύονται για τις ευρωπαϊκές χώρες που πρόκειται να υπερβούν τους στόχους στην επίτευξη των οποίων έχουν δεσμευτεί σε σχέση με την εγκατεστημένη ισχύ από ΑΠΕ το 2020, αναδεικνύει το ICIS, καθώς οι χώρες αυτές έχουν  τη δυνατότητα να πωλήσουν (ως στατιστική μεταφορά) την επιπλέον ισχύ σε άλλες που αποκλίνουν από τους στόχους.

Συγκεκριμένα, η ανάλυση του ICIS εστιάζει στο γεγονός ότι, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις της ΕΕ για τις ΑΠΕ, οι χώρες που συναντούν δυσκολίες στην επίτευξη του στόχου τους μπορούν να συμφωνήσουν με άλλες για στατιστικές μεταφορές ισχύος. Σε μια τέτοια περίπτωση, μια χώρα πουλάει ένα συγκεκριμένο ποσό ενέργειας από ΑΠΕ σε μια άλλη. Η συναλλαγή γίνεται μόνο σε στατιστικούς όρους, χωρίς να προϋποτίθεται η μεταφορά των ποσοτήτων που αφορά ως φυσικό προϊόν.

Το σκεπτικό που βρίσκεται πίσω από τη συγκεκριμένη πρόβλεψη αφορά την παροχή κινήτρων στις χώρες που υπερβαίνουν τους στόχους τους, ώστε να συνεχίσουν να επεκτείνουν το δυναμικό τους σε ΑΠΕ, με στόχο τις επιπρόσθετες ποσότητες.

Το κίνητρό τους, βέβαια, σε μια τέτοια περίπτωση, δε θα είναι ίσως και τόσο… «πράσινο», αφού οι πωλήσεις των πρόσθετων ποσοτήτων μέσω πρόσθετης μεταφοράς αναμένεται να αποφέρουν (τουλάχιστον…) εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ.

Ταυτόχρονα, οι χώρες που υστερούν στην επίτευξη των στόχων τους, μπορούν αξιοποιώντας αυτό το μηχανισμό να αποφύγουν ενδεχομένως μεγάλες επιχορηγήσεις για την εγκατάσταση πρόσθετης ισχύος από ΑΠΕ, ώστε να επιτευχθούν οι δεσμευτικοί στόχοι.

Όπως εύκολα γίνεται κατανοητό, λοιπόν, οι δυνατότητες που προσφέρει το ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο για τις ΑΠΕ αποτελούν ένα πεδίο που συγκεντρώνει τεράστιο επενδυτικό ενδιαφέρον.

Οι λαγοί και οι χελώνες των ΑΠΕ

Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία της Eurostat, 11 κράτη-μέλη της ΕΕ έχουν ήδη ξεπεράσει τους στόχους που είχαν θέσει. Πρόκειται για την Βουλγαρία, την Κροατία, την Τσεχική Δημοκρατία, την Δανία, την Εσθονία, την Φινλανδία, την Ουγγαρία, την Ιταλία, τη Λιθουανία, τη Ρουμανία και τη Σουηδία.

Οι συγκεκριμένες χώρες βρίσκονται πιο μπροστά από τις υπόλοιπες στην κούρσα των ΑΠΕ, κι έτσι, βάσει της προαναφερθείσας πρόβλεψης, βρίσκονται σε πλεονεκτικότερη θέση έναντι άλλων, που ακολουθούν με πιο βραδείς ρυθμούς στα ποσοστά κάλυψης των στόχων τους.

Μεταξύ αυτών των τελευταίων, υπάρχουν πέντε χώρες οι οποίες βρίσκονται έξι ή και παραπάνω ποσοστιαίες μονάδες μακριά από τους στόχους που είχαν θέσει. Πρόκειται για την Γαλλία, την Ιρλανδία, το Λουξεμβούργο, την Ολλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Δε λείπουν οι πρόθυμοι πωλητές, δεν ανοίγουν τα χαρτιά τους οι πιθανοί αγοραστές

Από τη στιγμή που μια τέτοια προσοδοφόρος δυνατότητα προβλέπεται ήδη και δε χρειάζεται να δημιουργηθεί, είναι λογικό ότι όσοι μπορούν να επωφεληθούν κάνουν ήδη τα σχέδιά τους. Όπως μάλιστα προκύπτει και από τις δηλώσεις στελεχών των αρμοδίων κυβερνητικών υπηρεσιών διαφόρων κρατών με τους οποίους συνομίλησε το ICIS, αρκετοί είναι αυτοί που ήδη κάνουν τους σχετικούς σχεδιασμούς και τις απαραίτητες προκαταρκτικές κινήσεις.

Για παράδειγμα, η Βουλγαρία φέρεται να αναμένει ότι θα έχει διαθέσιμες 3.96TWh προς πώληση μέσω στατιστικής μεταφοράς, ενώ η Λιθουανία προσβλέπει σε δυνατότητα πώλησης έως και 3,5 TWh το 2020. Επίσης, και η Σουηδία φέρεται να είναι "ανοιχτή στο διάλογο" με άλλες χώρες για αντίστοιχες στατιστικές μεταφορές ισχύος ΑΠΕ.

Κι αν οι δηλώσεις αρμοδίων παραγόντων των υπουργείων Ενέργειας των παραπάνω χωρών που επικαλείται το ICIS δείχνουν ότι δε λείπουν οι πρόθυμοι πωλητές, κάτι που άλλωστε ήταν αναμενόμενο, δεν ισχύει το ίδιο και από τη μεριά των πιθανών αγοραστών.

Από την πλευρά αυτών, μόνο ένας Ιρλανδός αρμόδιος παράγοντας ήταν πρόθυμος να παραδεχτεί στο ICIS ότι η χώρα του θα μπορούσε να εξετάσει αυτή την προοπτική, επισημαίνοντας, όμως, ότι κάτι τέτοιο θα εξαρτηθεί από διάφορους παράγοντες, κυρίως δε από το κόστος των διάφορων εναλλακτικών επιλογών.

Οι Ολλανδοί φέρονται να απορρίπτουν μια τέτοια επιλογή, εκτιμώντας ότι θα πετύχουν τους στόχους τους, κάτι που το ICIS θεωρεί απίθανο, ενώ από τη μεριά της Μεγάλης Βρετανίας, αυτό που μεταφέρθηκε στο ICIS είναι ότι "υπάρχει μια σειρά επιλογών διαθέσιμων για την επίτευξη του στόχου", όμως η πηγή του ICIS αρνήθηκε να σχολιάσει συγκεκριμένα για το ζήτημα της στατιστικής μεταφοράς.