Γιατί δεν λύνουν μια και καλή το ζήτημα με τη ΡΑΕ;

Δεν είμαστε νομικοί και δεν μπορούμε να βγάλουμε βεβαίως, εμείς,  πόρισμα για το νόμιμο ή μη νόμιμο του διορισμού προέδρου και πρώτου αντιπροέδρου της ΡΑΕ. Δεν ξέρουμε επίσης ποια θα είναι επί του θέματος η γνωμοδότηση του δικηγορικού γραφείου στο οποίο ανέθεσε τη σχετική δουλειά η ΡΑΕ και η οποία γνωμοδότηση παραδίδεται σήμερα. Αλλά αν κρίνουμε από τη βεβαιότητα με την οποία τοποθετήθηκε προ ημερών η διοίκηση της ΡΑΕ («η επικρατούσα νομική άποψη είναι ότι δεν χρειάζεται απόλυτη αλλά σχετική πλειοψηφία των μελών της αρμόδιας Επιτροπής της Βουλής»), αλλά και στη Βουλή σήμερα ο Πάνος Σκουρλέτης («δεν υπάρχει κανένα απολύτως νομικό ζήτημα»), μπορούμε να εικάσουμε… Το ερώτημα όμως είναι  γιατί δεν λύνουν (η ΡΑΕ αλλά και το υπουργείο) μια και καλή το ζήτημα, ζητώντας τη γνώμη ενός επίσημου οργάνου - δεν ξέρω αν αυτό είναι το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους ή κάποιος άλλος αντίστοιχος θεσμός -, παρά προστρέχουν στις υπηρεσίες ενός ιδιώτη νομικού που προφανώς ούτε δεσμεύει, ούτε νομιμοποιεί; Γιατί αφήνουν το θέμα σε εκκρεμότητα, πράγμα που θα έχει συνέπειες για το κύρος των αποφάσεων της Αρχής;  Έχουμε ξαναγράψει ότι σε οικονομικά συστήματα που στηρίζονται στην απελευθέρωση των αγορών, ο ρόλος των  Ανεξάρτητων Αρχών είναι κεφαλαιώδης και έτσι πρέπει να είναι, ειδικά στο χώρο της ενέργειας στον οποίο, όπως σωστά λέει ο Υπουργός, τα συμφέροντα είναι μεγάλα. Για να παίξουν όμως το ρόλο τους οι Ανεξάρτητες Αρχές πρέπει να προστατεύεται (και να αυτοπροστατεύεται) η ανεξαρτησία, το κύρος και η ισχύς τους, τόσο σε τυπικό όσο και σε ουσιαστικό επίπεδο. Και τα «μαντάτα»  για τη ΡΑΕ δεν είναι ελπιδοφόρα…