Λύση μακράς πνοής επιδιώκει η ΔΕΠΑ για το «take or pay» των Ρώσων

Να μετακυλισθεί σε βάθος χρόνου η εξόφληση στη Gazprom της οφειλής από την αναμενόμενη κατάπτωση φέτος της ρήτρας «take or pay» διαπραγματεύεται πλέον η ΔΕΠΑ, εγκαταλείποντας τις σκέψεις περί ολιγόμηνης παράτασης.

Μετά και τις πρώτες επαφές με τους Ρώσους, όπου και ζητήθηκε μια μικρή αλλά προσωρινή παράταση, τώρα πλέον η ελληνική πλευρά προσανατολίζεται προς μια διαφορετική λύση, μακράς πνοής.

Αυτό που επιδιώκει η ΔΕΠΑ είναι καταμερισμός της οφειλής των 100 εκατ. ευρώ σε ορίζοντα πολλών ετών, με ταυτόχρονη μείωσή της ώστε να είναι διαχειρίσιμη.

Το σκεπτικό είναι ότι μια τρίμηνη παράταση απλά θα έδινε μια μικρή πίστωση χρόνου στη ΔΕΠΑ, χωρίς να εξαλείψει το πρόβλημα. Άλλωστε οι εκτιμήσεις που έχει στα χέρια της για την κατανάλωση φυσικού αερίου το 2015, μιλούν για διατήρηση των χαμηλών ποσοτήτων τουλάχιστον για το α’ εξάμηνο, χωρίς ιδιαίτερες μεταβολές σε σχέση με τις φετινές.

Με βάση τα παραπάνω μια λύση θα μπορούσε να είναι αυτή του συμψηφισμού. Να παραπεμφθεί δηλαδή η υποχρέωση καταβολής των 100 εκατ. ευρώ στο απώτερο μέλλον, και το ποσό να συμψηφιστεί με ποσότητες αερίου που θα αγοράσει η ΔΕΠΑ, π.χ. του χρόνου. Η μετακύλιση άλλωστε της υποχρεωτικής απορρόφησης της ποσότητας μιας χρονιάς στο μέλλον είναι κάτι που προβλέπεται στη συμφωνία με τους Ρώσους.

«Δεν πήραμε μια συγκεκριμένη ποσότητα φέτος, θα την απορροφήσουμε του χρόνου. Επεξεργαζόμαστε διάφορα παρόμοια μοντέλα, όλα βασισμένα στη καλή συνεργασία των δύο πλευρών τα προηγούμενα χρόνια», όπως λέει χαρακτηριστικά στέλεχος που γνωρίζει το πρόβλημα.

Μια άλλη εκδοχή θα μπορούσε να έχει ακόμη και ορίζοντα 10ετίας. Να συμψηφισθεί δηλαδή η οφειλή με ποσότητες που θα παίρνει κάθε χρόνο η ΔΕΠΑ από τη Gazprom π.χ. 2 δισ. κ.μ. ετησίως, επί μια δεκαετία. «Θα θέλαμε φυσικά να μειωθεί η ρήτρα πολύ κάτω από τα 100 εκατ. ευρώ όσο το δυνατόν περισσότερο, ώστε να είναι διαχειρίσιμη. Προς την κατεύθυνση αυτή συζητάμε, χωρίς να έχουμε καταλήξει», λέει ο συνομιλητής μας.

Οι κουβέντες πάντως με τους Ρώσους, δεν φαίνεται να είναι χωρίς προοπτική. Και εκείνοι φαίνεται να αναγνωρίζουν το μέγεθος του προβλήματος, το ερώτημα ωστόσο είναι τι είδους όρους θα θέσουν. Η φετινή ζήτηση στην Ελλάδα είναι κατά 20% μειωμένη από τα ήδη χαμηλά επίπεδα του 2013, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης και κατ’ επέκταση της υπολειτουργίας αρκετών μονάδων ηλεκτροπαραγωγής με φυσικό αέριο, που είναι και οι μεγάλοι καταναλωτές αερίου της χώρας.

Η κατανάλωση υπολείπεται κατά πολύ της ελάχιστης ποσότητας που υποχρεούται να αγοράσει για το 2014 η ΔΕΠΑ, με τις πληροφορίες να τοποθετούν το μέχρι σήμερα έλλειμμα μεταξύ 300-500 εκατ. κυβικών μέτρων, το οποίο μεταφράζεται σε ποσό της τάξης των 100 εκατ. ευρώ.

Το πρόβλημα άλλωστε δεν περιορίζεται μόνο στην τρέχουσα χρονιά αλλά επεκτείνεται και στα επόμενα έτη, με βάση τις ποσότητες που συμφωνήθηκαν πρόσφατα για το «take or pay» στο πλαίσιο του deal με τους Ρώσους.

Συγκεκριμένα, για τα έτη 2014 και 2015 η ελάχιστη ποσότητα ορίστηκε στα 2,5 δισ. κυβικά μέτρα, ενώ για το 2016 προβλέπεται αύξηση της ρήτρας στα 3 δισ. κ. μέτρα.

Όπως προβλέπει η συμφωνία, η ρήτρα «take or pay» για το ρώσικο αέριο ενεργοποιείται εάν δεν απορροφηθεί το 80% των συγκεκριμένων ποσοτήτων, ήτοι 2 δισ. κ.μ. για το 2014 και το 2015 και 2,4 δισ. κ.μ. για το 2016.

Στα επιχειρήματα της, η ΔΕΠΑ προβάλει τη μακροχρόνια (επί 25 έτη) συνεργασία της με τη Gazprom καθώς και το γεγονός ότι η πληρωμή ρήτρας «take or pay» θα ήταν καταστροφική για το σύνολο της ενεργειακής αγοράς. Αν την μετακυλήσει η ΔΕΠΑ στους ηλεκτροπαραγωγούς πελάτες της θα επιδεινώσει την ήδη άσχημη οικονομική τους θέση. Αν δεν την μετακυλήσει, θα επιδεινώσει τη δική της θέση.