Άτολμο το σχέδιο για το net metering αλλά συμφέρει τους καταναλωτές

Το σχέδιο του ΔΕΔΔΗΕ (στηριγμένο απολύτως στο πόρισμα της Επιτροπής που είχε συστήσει το ΥΠΕΚΑ) για την υπουργική απόφαση εφαρμογής του net metering, το οποίο έθεσε χθες σε δημόσια διαβούλευση η ΡΑΕ, δεν διακρίνεται από τόλμη και δεν αντιμετωπίζει πλευρές της υπόθεσης που θα ανακύψουν στο μέλλον. Αυτή είναι, τουλάχιστον, η άποψη που διατυπώνουν οι εμπλεκόμενοι φορείς (κυρίως του κλάδου των φωτοβολταϊκών) παρότι αναγνωρίζουν ότι αποτελεί ένα σημαντικό βήμα που θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να δώσει ώθηση στην αυτοπαραγωγή μέσω ΑΠΕ.

Οι φορείς εντοπίζουν τις αντιρρήσεις τους σε συγκεκριμένα ζητήματα (ο περιορισμός σε συστήματα ισχύος μέχρι 10 KW, και το γεγονός ότι οι αυτοπαραγωγοί είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν ΕΤΜΕΑΡ και ΥΚΩ για το σύνολο της κατανάλωσής τους, ακόμα και για εκείνη που καλύπτεται από τη δική τους εγκατάσταση). Ωστόσο, ακόμα και με το παρόν άτολμο σχέδιο, με βάση τους πρώτους υπολογισμούς, η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών στη στέγη ενός σπιτιού, με το σύστημα της αυτοπαραγωγής και του συμψηφισμού (net metering), φαίνεται ότι είναι συμφέρουσα.

Συγκεκριμένα, για τις ανάγκες μιας κατοικίας δεν χρειάζεται να εγκαταστήσει κανείς σύστημα μεγαλύτερο από 2- 3 KW. Η εγκατάσταση ενός συστήματος 2,5 KW κοστίζει σήμερα περίπου 7.000 ευρώ. Με τα σημερινά τιμολόγια ρεύματος ο καταναλωτής κερδίζει (γλυτώνει) περίπου 15,5 ευρωλεπτά για κάθε KWh ρεύματος που αυτοπαράγει. Αυτό σημαίνει ότι εξοικονομεί περίπου 550 ευρώ το χρόνο. Συνεπώς θα χρειαστεί 12 χρόνια για να αποπληρώσει την εγκατάσταση που έκανε και θα συνεχίσει για άλλα 18 χρόνια να έχει μια εξοικονόμηση της τάξης των 500 – 600 ευρώ το χρόνο. Πρακτικά, εάν θελήσει κανείς να δεί με επιχειρηματικούς όρους το θέμα, το IRR που έχει μια τέτοια εγκατάσταση φτάνει το 7,8%, δηλαδή είναι σαφώς υψηλότερο από οποιοδήποτε προθεσμιακό επιτόκιο μπορούν να προσφέρουν σήμερα οι τράπεζες.

Παρόλα αυτά, το κίνητρο δεν είναι θεαματικό, γεγονός που δημιουργεί προβληματισμό στον κλάδο των φωτοβολταϊκών. Και αυτό διότι δεν μιλάμε για μια ουδέτερη χρονική περίοδο, αλλά για μια περίοδο μετά το new deal και τις θεαματικές μειώσεις στις ταρίφες, όπου οι πολίτες έχουν μεγάλη δυσπιστία στα όσα θεσπίζει η κυβέρνηση και για το αν θα τηρήσει τα όσα αποφασίζει. Ειδικά για τα φωτοβολταϊκά, δε, έχει δημιουργηθεί ένα ιδιαίτερα αρνητικό κλίμα. «Με τη δυσφήμιση που έχουν “φάει” τα φωτοβολταϊκά τα τελευταία δυο χρόνια και το New Deal, αν το value proposition δεν είναι ξεκάθαρο στον τελικό καταναλωτή, δεν υπάρχει περίπτωση να μπει φωτοβολταϊκό σε οικιακή στέγη» υποστηρίζει χαρακτηριστικά συνομιλητής του energypress.

Τι ζητούν

Το πρώτο που ζητούν οι φορείς του κλάδου είναι να μην τεθεί πλαφόν στην ισχύ των συστημάτων αυτοπαραγωγής. Όπως εξηγούν, κανένας τεχνικός ή οικονομικός λόγος δεν δικαιολογεί το όριο των 10 KW, ούτε υπάρχει σχετική πρόβλεψη από την κείμενη νομοθεσία.  Με το προτεινόμενο όριο χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις, βιοτεχνίες κ.λπ. θα αποκλειστούν από τη δυνατότητα να κάνουν ουσιαστική χρήση του νέου εργαλείου και να εξοικονομήσουν πόρους στρεφόμενες στην καθαρή ενέργεια. Εκτιμάται, δε, ότι οι επαγγελματίες είναι εκείνοι που θα μπορούσαν, κυρίως, να προχωρήσουν σε αυτή τη φάση στην εγκατάσταση συστημάτων αυτοπαραγωγής.

Επιπλέον τίθενται εκτός προγράμματος όλα τα δημόσια κτήρια που θα μπορούσαν να μετατραπούν σε «πράσινα» δημιουργώντας οικονομικά και περιβαλλοντικά οφέλη. Και τούτο διότι το Σχέδιο δεν δίνει δυνατότητα χρηματοδότησης από τρίτους σε συνδυασμό με το net-metering, κάτι που θα έδινε τη δυνατότητα εγκατάστασης φωτοβολταϊκών σε δημόσια κτίρια. Σημειωτέον ότι με αυτό τον τρόπο αναπτύχθηκαν όλα σχεδόν τα φωτοβολταϊκά σε δημόσια κτίρια στις ΗΠΑ, αφού οι φορείς του Δημοσίου δεν έχουν την ευελιξία και τα κεφάλαια να δράσουν ως ιδιώτες επενδυτές.

Το δεύτερο ζήτημα που θέτουν είναι ότι θα επιβαρύνονται οι αυτοπαραγωγοί με χρεώσεις ΥΚΩ και ΕΤΜΕΑΡ, οι οποίες θα υπολογίζονται για όλη την κατανάλωση και όχι για την διαφορά μεταξύ καταναλισκόμενης και παραγόμενης ενέργειας, όπως θα ήταν εύλογο.  Έτσι οι αυτοπαραγωγοί καλούνται π.χ. να συνεισφέρουν στην υποστήριξη της ανάπτυξης των μονάδων ΑΠΕ, πλην της δικής τους. Η πρόταση αυτή καθιστά ακόμη πιο δυσεξήγητη την επιλογή να περιοριστεί το μέτρο σε μικρά μόνο συστήματα, αφού ο λογαριασμός ΑΠΕ μόνο θετικά μπορεί να επηρεαστεί από την ευρεία εφαρμογή του net-metering ((τυχόν περίσσεια ενέργειας μετά από τον συμψηφισμό τροφοδοτεί με έσοδο τον Ειδικό Λογαριασμό ΑΠΕ).

Σε ότι αφορά, δε, τις ΥΚΩ, θεωρείται παράλογο να καλείται ο «πράσινος» αυτοπαραγωγός να ενισχύει την «βρώμικη» παραγωγή ρεύματος στα νησιά ή ακόμα και τη σπατάλη ενέργειας (πισίνες κ.λπ.).

Τι είναι το net metering

Με τον όρο net-metering περιγράφεται ο συμψηφισμός παραγόμενης -καταναλισκόμενης ενέργειας που αποτελεί ένα από τα εργαλεία προώθησης της αυτοπαραγωγής και ιδιοκατανάλωσης με ΑΠΕ και εφαρμόζεται σε διάφορες χώρες, κυρίως για εγκαταστάσεις φωτοβολταϊκών.

Το net-metering επιτρέπει στον καταναλωτή να καλύψει ένα σημαντικό μέρος των ιδιοκαταναλώσεών του και να έχει τη σχετική εξοικονόμηση στις δαπάνες ηλεκτροδότησης, ενώ παράλληλα του δίνει τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει το δίκτυο για έμμεση αποθήκευση της πράσινης ενέργειας.

Ο όρος “net” προκύπτει από το γεγονός ότι η χρέωση/πίστωση του καταναλωτή αφορά στη διαφορά μεταξύ καταναλισκόμενης και παραγόμενης ενέργειας σε μία ορισμένη χρονική περίοδο. Η περίοδος αυτή είναι συνήθως ο εκάστοτε κύκλος καταμέτρησης και τιμολόγησης της καταναλισκόμενης ενέργειας (τετράμηνο στην Ελλάδα). Αν υπάρχει περίσσεια ενέργειας, αυτή συνήθως δεν χάνεται για τον καταναλωτή αλλά πιστώνεται λογιστικά για μια ορισμένη χρονική περίοδο (ένα χρόνο για την περίπτωση της Ελλάδας όπως προβλέπει το σχέδιο του ΔΕΔΔΗΕ) οπότε και γίνεται η τελική εκκαθάριση.

Αν μετά τον ετήσιο συμψηφισμό υπάρχει περίσσεια ενέργειας εκ μέρους του καταναλωτή (έχει παραγάγει περισσότερη ενέργεια από αυτή που έχει καταναλώσει), αυτή δεν αποζημιώνεται, αντίθετα ενισχύει τον ειδικό λογαριασμό ΑΠΕ του ΛΑΓΗΕ.

Στο συγκεκριμένο παράδειγμα ενός καταναλωτή που εγκαθιστά σύστημα 2,5 KW: Θα παράγει περίπου 1200 KWh το τετράμηνο, δηλαδή περίπου 3600 KWh το χρόνο . Εάν στο τέλος του χρόνου έχει καταναλώσει περισσότερες από 3600 KWh, θα πληρώσει: Για τις 3600 KWh μόνον το ΕΤΜΕΑΡ και τις ΥΚΩ και για τις υπόλοιπες κανονικά το τιμολόγιο της ΔΕΗ.

Εάν έχει καταναλώσει λιγότερες από 3600 KWh, θα πληρώσει για το σύνολο της κατανάλωσής του μόνον ΕΤΜΕΑΡ και ΥΚΩ.

-------------------

Διαβάστε στην ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΤΗΛΗ το σχέδιο της Υπουργικής Απόφασης και τη σύμβαση συμψηφισμού