Η πανουργία της πολιτικής

Η πρόταση δυσπιστίας που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ και συζητήθηκε στη Βουλή μέχρι την Κυριακή το βράδυ, κυρίως δε οι χαμηλής αισθητικής και έμπνευσης ατάκες Σαμαρά, Τσίπρα, Βενιζέλου, έδωσαν υλικό σχολιασμού σε κανάλια και εφημερίδες για αρκετές ημέρες. Με δεδομένο ότι οι απώλειες για το κυβερνητικό μπλόκ ήταν μικρές (περιορίστηκαν στην «απόδραση» της Θεοδώρας Τζάκρη) δημιουργήθηκε μάλιστα η εντύπωση ότι η κυβέρνηση πέρασε ένα δύσκολο κάβο και «πήρε ανάσες» εξασφαλίζοντας ήρεμα νερά για κάποιο διάστημα.

Η εντύπωση είναι ψευδής. Η κυβέρνηση έχει μπροστά της τεράστιες δυσκολίες, χωρίς να είναι βέβαιο ότι η συμφωνία με τη τρόικα είναι η μεγαλύτερη. Οι αντιδράσεις των βουλευτών της συμπολίτευσης στο σχέδιο για τη φορολογία στα ακίνητα,  όποια κι αν είναι τελικά η κατάληξη της υπόθεσης που βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη, αποτέλεσαν τροχιοδεικτικές βολές. Το ίδιο και εκείνες για την τροποποίηση των όρων προστασίας των δανειοληπτών από τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας.

Στην πραγματικότητα και στις δύο περιπτώσεις, με την αρχική δημοσιοποίηση σχεδίων άδικων και εξόχως προβληματικών, η κυβέρνηση μοιάζει να έχει χάσει τη δυνατότητα διασκέδασης των αντιδράσεων και χαλιναγώγησης των αψίκορων βουλευτών. Όχι τόσο επί της ουσίας πλέον, αφού οι αλλαγές είναι ριζικές και στην ουσία μιλάμε για ένα νέο σχέδιο, αλλά διότι το μήνυμα που θέλουν να περάσουν στους ψηφοφόρους τους οι κοινοβουλευτικοί που αντιδρούν έχει μεγαλύτερη σημασία από το ίδιο το περιεχόμενο των νομοθετημάτων. Και ψάχνουν ευκαιρία για να το διατυπώσουν.

Έτσι, κανείς δεν μπορεί να βεβαιώσει ότι ακόμα και μετά τη ριζική αλλαγή του φορολογικού νόμου για την ακίνητη περιουσία, δεν θα υπάρξει το «ατύχημα» στη Βουλή. Για το θέμα των πλειστηριασμών τα πνεύματα είναι ίσως ακόμα πιό οξυμένα, παρότι οι πληροφορίες θέλουν να αίρεται η προστασία μόνον σε εκείνους που χαρακτηρίζονται στρατηγικοί κακοπληρωτές. Που έχουν για παράδειγμα καταθέσεις 300.000, χρωστάνε 100.000 και δεν τα πληρώνουν.

Υπό αυτή την έννοια, η κυβέρνηση πολύ πριν βρεθεί να συζητά λεπτομερώς τα μεγάλα προβλήματα που αφορούν το δημοσιονομικό κενό του 2014, το χρηματοδοτικό κενό 2015 – 2016 και την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους ώστε να καταστεί βιώσιμο, εκείνα δηλαδή που θα καθορίσουν την πορεία της χώρας τα επόμενα χρόνια, κινδυνεύει να χάσει από τα «μετρημένα». Αυτή όμως είναι η… πανουργία της πολιτικής. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πότε τα σύννεφα που βρίσκονται συνεχώς πάνω από το κεφάλι μας θα μετατραπούν σε καταιγίδα… 

(ΕΠΕΝΔΥΤΗΣ 16/11/2013)