Κατεχόμενοι τεμπέληδες

Η πολιτική διαμάχη στη Γερμανία ενόψει των εκλογών έφερε και πάλι το ελληνικό θέμα στην πρώτη γραμμή. Για να απαντήσει μάλιστα η Άγγελα Μέρκελ στις επικρίσεις των Σοσιαλδημοκρατών για «κρυφή ατζέντα» περί του ελληνικού χρέους, τα αποτελέσματα της οποίας θα «πληρώσουν» οι Γερμανοί φορολογούμενοι, ανέσυρε την από παλιά διατυπωμένη άποψη ότι η Ελλάδα κακώς έγινε δεκτή στην Ευρωζώνη. Ότι δηλαδή, ανεξάρτητα από το τι θα γίνει τώρα, η Ελλάδα «δεν έχει κανονικά θέση» σε αυτή την κοινότητα. Είναι ουσιαστικά η προέκταση της θεωρίας με την οποία τα λαϊκά  κυρίως μέσα γαλουχούν (ή μήπως τους λένε αυτά που θέλουν να ακούσουν;), με θαυμαστά αποτελέσματα μάλιστα αν κρίνουμε από τις δημοσκοπήσεις, τους Γερμανούς πολίτες: Οι τεμπέληδες του Νότου που αποτελούν βάρος για τις συντεταγμένες οικονομίες του Βορρά.

Την ίδια στιγμή στο Νότο, διογκώνεται ένα μαζικό κοινωνικό ρεύμα, με ισχυρή μάλιστα πολιτική εκπροσώπηση, που ορίζει με την κωδική ονομασία «Γερμανική κατοχή» το δράμα που βιώνουν χώρες όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία, η Ισπανία, με τα μνημόνια, την αυστηρή λιτότητα, την καταστροφική ύφεση, την τεράστια ανεργία.

Ανάμεσα στους πολίτες των πλούσιων χωρών του Βορρά και σε εκείνους του καθημαγμένου Νότου δημιουργείται σιγά σιγά ένα ψυχολογικό και πολιτικό ρήγμα που θα μπορούσε να αποτελέσει τον αστάθμητο παράγοντα για το μέλλον της ευρωπαϊκής ηπείρου. Καμία περεταίρω ενοποιητική οικονομική και πολιτική διαδικασία δεν μπορεί να προχωρήσει εάν εγκατασταθεί στη συλλογική συνείδηση των λαών της Ευρώπης η επιφυλακτικότητα, αν όχι η  άρνηση, για κάθε υπερεθνικό, κοινοτικό μόρφωμα. Πολλώ μάλλον όταν το κράτος πρόνοιας, οι κοινωνικές παροχές, τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, η ίδια η δημοκρατία, τα στοιχεία δηλαδή εκείνα που συγκροτούσαν την αδιαμφισβήτητη ανωτερότητα του ευρωπαϊκού μοντέλου και το καθιστούσαν εξόχως ελκυστικό, ατονούν, υποβαθμίζονται ή καταρρέουν.

Οι πολιτικοί σχηματισμοί, στο σύνολο σχεδόν των Ευρωπαϊκών χωρών, που επενδύουν στη λαϊκή αγανάκτηση είτε για τους «τεμπέληδες του Νότου» είτε για τη «Γερμανική κατοχή» είναι παρόντες και οι προθέσεις τους δεν είναι πάντα αγαθές. Ως γνωστόν, δε, «ουδέν λάθος αναγνωρίζεται μετά την απομάκρυνση από το ταμείο»…

(ΕΠΕΝΔΥΤΗΣ, 7/9/2013)