Αυτοί ξέρουν

Πριν από λίγο καιρό, ισχυρή ελληνική εταιρεία ανακοίνωσε μια νέα βιομηχανική επένδυση, ύψους 20 εκατ. ευρώ, αδρά επιδοτούμενη και συμπληρωματική της υφιστάμενης δραστηριότητάς της. Πόσες είναι οι νέες θέσεις εργασίας που υπολογίζει να δημιουργήσει με την καινούργια μονάδα της; Μόλις 50. Αλλά και τα στοιχεία που παρουσίασε πρόσφατα ο «Ε» σχετικά με τις επενδύσεις που έχουν ενταχθεί στον αναπτυξιακό νόμο αποσπώντας σημαντικές επιδοτήσεις και διευκολύνσεις είναι χαρακτηριστικά. Για κάθε νέα θέση εργασίας που δημιουργείται, χρειάζεται να επενδυθεί περίπου 1 εκατ. ευρώ! Εύλογο λοιπόν το ερώτημα: πόσα κονδύλια χρειάζεται να επενδυθούν σε τέτοιου είδους επιχειρηματικά πεδία, για να δημιουργηθεί ένα υπολογίσιμο μέγεθος που να σταθεροποιεί, αν όχι να αντιστρέφει τη δραματική κατάσταση όσον αφορά την απασχόληση;

Από την άλλη πλευρά, οι περίπου 850.000 θέσεις εργασίας που απωλέστηκαν στα τέσσερα χρόνια της κρίσης από την ελληνική οικονομία, δεν προέρχονται από το κλείσιμο ή τη φυγή μεγάλων βιομηχανιών και επιχειρήσεων. Αποτελούν, κατά κύριο λόγο, το άθροισμα των απωλειών από τις χιλιάδες μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις της χώρας. Από τα λουκέτα στα μαγαζιά και τις βιοτεχνίες, από την απόλυση ενός – δύο υπαλλήλων από τις μικρές επιχειρήσεις, στην προσπάθεια των ιδιοκτητών τους να τις διατηρήσουν εν ζωή, δουλεύοντας μόνοι τους ή με ελάχιστο προσωπικό, προσβλέποντας σε κάποια ανάκαμψη που θα τους επιτρέψει να ανεβάσουν εκ νέου «ταχύτητα».

Αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει η χώρα να επιδιώκει την προσέλκυση ξένων και εγχώριων μεγάλων επενδύσεων; Κάθε άλλο. Η συνεισφορά τους είναι σημαντική και τα αποτελέσματα που έχει η έλευσή τους πολλαπλασιαστικά. Ωστόσο πρέπει να προστατευθεί πάση θυσία η μικρή και μεσαία επιχείρηση που είναι ο βασικός αιμοδότης κάθε οικονομίας, ιδίως δε της ελληνικής, όπου το 90% των επιχειρήσεων ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Αιμοδότης σε επίπεδο απασχόλησης, φορολόγησης (κυρίως μέσω του ΦΠΑ και όχι της φορολογίας εισοδήματος) εισφορών στα ασφαλιστικά ταμεία κ.λπ.

Υπό αυτό το πρίσμα πρέπει να δει κανείς και το θέμα του ανοίγματος των μαγαζιών την Κυριακή που απασχόλησε αυτή την εβδομάδα την ειδησεογραφία. Οι έμποροι την περίοδο αυτή παίζουν κυριολεκτικά το κεφάλι τους. Δεν έχουν περιθώρια για ιδεολογικού ή συνδικαλιστικού τύπου πομφόλυγες. Απαιτείται λοιπόν σεβασμός και προσοχή στα όσα υποστηρίζουν. Δεν είναι ανόητοι να μη θέλουν το συμφέρον τους…

(ΕΠΕΝΔΥΤΗΣ, 27/07/2013)