Κωστάκης Αντωνίου: Και ακόμη δεν ήρθαν τα μέτρα της Τρόικας...

Η φτώχια και η μιζέρια, που βιώνουν σήμερα μεγάλα τμήματα του πληθυσμού, είναι ενδεικτική σε ποια πορεία οικονομικής και κοινωνικής αποσύνθεσης έχει εισέλθει ο Κύπριος πολίτης.

Την περασμένη Πέμπτη, η «Σ» δημοσίευσε συγκλονιστικά στοιχεία για την τραγική κατάσταση στην οποία περιήλθαν πολύτεκνες οικογένειες. Πολλές έχουν φτάσει στα όρια της πείνας και αναζητούν τροφή στον σκυβαλότοπο του Κοτσιάτη. Φαινόμενο που ποτέ δεν ξανάζησε αυτή η χώρα. Άλλες οικογένειες στερούνται ηλεκτρικού ρεύματος και νερού, επειδή αδυνατούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς. Καταφεύγουν σε πόση νερού από διατρήσεις, με όλους τους συνεπαγόμενους κινδύνους. Εξάλλου, ένας στους δέκα μαθητές δηλώνουν άποροι και πολλά νοικοκυριά δεν έχουν το παραμικρό εισόδημα, αφού και οι δύο γονείς είναι άνεργοι.
Την Παρασκευή, ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Εργασίας, Γιώργος Παπαγεωργίου, έφερε στο φως άλλα συγκλονιστικά στοιχεία. Το ποσοστό της φτώχιας και του κοινωνικού αποκλεισμού στην Κύπρο, είπε, από 22,9% που ήταν το 2009, ανήλθε στο 23,6% το 2010. Εξήγησε ότι σχεδόν το 16% του πληθυσμού ζουν με εισόδημα χαμηλότερο των 10.189 ευρώ ετησίως που είναι το όριο της φτώχιας.

Ως προς τον κοινωνικό αποκλεισμό, ο κ. Παπαγεωργίου ανέφερε ότι παρατηρείται αύξηση στο ποσοστό ατόμων που ζουν υπό συνθήκες σοβαρής υλικής στέρησης (9,8% το 2010, έναντι 9,5% το 2009), ιδιαίτερα στους δείκτες που αφορούν την οικονομική δυνατότητα των νοικοκυριών να διατηρήσουν το σπίτι τους ζεστό (προφανώς λόγω της τρομακτικής αύξησης του ηλεκτρικού ρεύματος) και στην οικονομική τους δυνατότητα να έχουν διακοπές μια εβδομάδα. Με το μεγαλύτερο ποσοστό να παρουσιάζεται στις περιπτώσεις των μονογονεϊκών νοικοκυριών.

Σημειώνουμε ότι τα στοιχεία αυτά αφορούν το 2010. Σήμερα βρισκόμαστε στο 2012 και ασφαλώς η κατάσταση θα είναι πολύ χειρότερη και πολύ τραγικότερη.
Αν, σε όλα αυτά, προσθέσουμε την αυξανόμενη εγκληματικότητα, με τις καθημερινές ληστείες και κλοπές, και τα άλλα ανησυχητικά φαινόμενα, αντιλαμβάνεται ο καθένας ότι ξεκίνησε και η αποσύνθεση του κοινωνικού ιστού.

Ο άλλοτε περήφανος Κύπριος νοικοκύρης υποχρεώνεται σήμερα να ζητιανεύει στα σκουπίδια για να βρει τροφή, να συνωστίζεται στα συσσίτια για ένα πιάτο φαγητό, να ζητιανεύει γάλα για τα παιδιά του στα γραφεία των πολυτέκνων, να τουρτουρίζει στο κρύο μέσα στο ίδιο το σπίτι του, να μην μπορεί να ξεκουραστεί λίγες μέρες σε διακοπές.

Πού μας οδήγησε η αριστερή κυβέρνηση, πάνω στην οποία ο κόσμος, ακόμη και ο μη αριστερός, επένδυε τόσες ελπίδες, όταν εκλεγόταν ο Δημήτρης Χριστόφιας για οικονομική ευημερία, και κοινωνική δικαιοσύνη;

Πού μας οδήγησε η αδηφαγία του τραπεζικού συστήματος και η άκρατη κομματοκρατία που επικράτησε στον τόπο;

Και ποια χειρότερα περιμένουν τον απλό άνθρωπο, στα επόμενα χρόνια;

Πόσοι άλλοι θα πεινάσουν, θα ξεσπιτωθούν και θα κλαίνε για την τύχη των παιδιών τους;

Λέγεται, και είναι ορθό, ότι ο κόσμος χρειάζεται αισιόδοξα μηνύματα.

Αλλά τι αισιόδοξο μήνυμα θα δώσει κανείς στον απλό άνθρωπο, όταν βιώνει μέσα στο σπίτι του την απόλυτη δυστυχία και μιζέρια;

Ποια προοπτική προβάλλει, που να εγκαρδιώνει και να επενεργεί ως αχτίδα φωτός στο μακρύ και σκοτεινό τούνελ στο οποίο έχουμε εισέλθει;

Και ακόμη, δεν ήλθε η Τρόικα. Ακόμη οι περισσότεροι ζουν υποφερτή ζωή.

Αύριο που θα προκύψουν τα μέτρα της Τρόικας, τι θα επακολουθήσει;

(ΣΗΜΕΡΙΝΗ, 15/10/2012)