Προσδοκίες για «νέα» κανονικότητα με την ίδια «παλιά» δύναμη και αυτοπεποίθηση

Το 2020 φεύγει, αφήνοντας πίσω του τη διαχείριση της παγκόσμιας πανδημίας COVID-19, με εκατομμύρια νεκρούς έως τώρα, στο δεύτερο κύμα της, και με μια παγκόσμια κοινωνία έκπληκτη από το μέγεθός της αλλά και σε έκδηλη αμηχανία για το μέλλον της.

Αυτά δημιουργούν πολλές ερωτήσεις και για το μέλλον της Ενέργειας και του Ενεργειακού τομέα, σε παγκόσμιο και φυσικά και σε τοπικό επίπεδο. Πώς η πανδημία COVID-19 αλλά και οι μετέπειτα επιπτώσεις θα επηρεάσουν τον ενεργειακό τομέα στο σύνολο του και πόσο θα επηρεαστεί η προοπτική για τη Μετάβαση στην Πράσινη Ενέργεια να είναι ίσως οι πιο βασικές από αυτές.

Τα παγκόσμια στοιχεία από τους διάφορους ενεργειακούς τομείς δείχνουν μια σημαντική υποχώρηση των ενεργειακών τιμών, με ιδιαίτερη αναφορά στον πετρελαϊκό κλάδο αλλά και σε αυτό του φυσικού αερίου και της ηλεκτρικής ενέργειας, αλλά και υποχώρηση των τιμών δικαιωμάτων εκπομπών (ETS) στην ΕΕ.

Ο ΔΟΕ στην ετήσια έκθεσή του, «Global Energy Review 2020», εκτιμά ότι η μείωση της παγκόσμιας ζήτησης για το 2020 θα ανέλθει σε 6%, που θεωρείται η μεγαλύτερη τα τελευταία 70 χρόνια, ενώ ιδιαίτερα για τις ΗΠΑ αναφέρει 9%, ενώ για την ΕΕ προβλέπει 11%. Πιθανά τα στοιχεία αυτά να αυξηθούν αν υπολογιστεί ότι η παγκόσμια κοινότητα βρίσκεται στα μέσα ενός δεύτερου κύκλου της πανδημίας.

Για την Ελλάδα, τα στοιχεία, από το πρώτο κύμα της πανδημίας COVID-19, δείχνουν παντού θεαματικές μειώσεις, τόσο στην οικονομία, όπου η μείωση του ΑΕΠ εκτιμάται σε 9,5% για φέτος, όσο και στον ενεργειακό τομέα, με «κατάρρευση» της κατανάλωσης καυσίμων για τις μεταφορές, μείωση του συνολικού ηλεκτρικού φορτίου, μείωση, έστω και μικρότερη, της ζήτησης ΦΑ, αργή εξέλιξη νέων έργων ΑΠΕ αλλά και ενεργειακών αναβαθμίσεων κτηρίων, μείωση των τιμών δικαιωμάτων εκπομπών ρύπων, αλλά και μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στις ελληνικές πόλεις, ως απόρροια του «lockdown».

Σε αυτό το ζοφερό τοπίο προστέθηκε και η «έκτακτη» εισφορά από τα έσοδα των παραγωγών ΑΠΕ και ΣΗΘΥΑ, για κάλυψη των ελλειμάτων του ΕΛΑΠΕ, που δημιουργήθηκαν από πολλούς και λαθεμένους χειρισμούς της Πολιτείας, που επανάφερε, παρά τις δεσμεύσεις της το 2012 ότι δεν θα επαναληφθεί, πρόσθετες επιβαρύνσεις στους παραγωγούς, σε αυτούς δηλαδή που προσπαθούν για την επίτευξη των εθνικών στόχων για την Πράσινη Ανάπτυξη και την Ενεργειακή Αποδοτικότητα.

Ευχή λοιπόν για το Νέο Έτος είναι να είναι διαφορετικό από αυτό που φεύγει και να μας απαλλάξει σύντομα από αυτή την πανδημία, με τις μικρότερες δυνατές ανθρώπινες απώλειες, ώστε να γυρίσει ο κόσμος, και ιδιαίτερα αυτός της Ενέργειας και της Συμπαραγωγής, στην «νέα» του κανονικότητα, με την ίδια «παλιά» δύναμη και αυτοπεποίθηση.

Ο κ. Κωνσταντίνος Θεοφύλακτος είναι Μηχανολόγος Μηχανικός, Πρόεδρος του ΕΣΣΗΘ

(To άρθρο περιλαμβάνεται στο αφιέρωμα του energypress για τις προοπτικές του 2021)