Το τεράστιο πλεόνασμα πετρελαίου δημιουργεί μια χρυσή ευκαιρία για τα τάνκερ και τις ναυτιλιακές

Την τελευταία εβδομάδα η αισιοδοξία μου για τις προοπτικές των δεξαμενοπλοίων ανέβηκε από το 10 στο 11. Ξεκίνησε με την έξοδο των Σαουδαράβων από το καρτέλ ΟΠΕΚ+ προκειμένου να πλημμυρίσουν την αγορά και να διαλύσουν την αμερικανική παραγωγή, αλλά προχώρησε πολύ παραπέρα καθώς διάφορες αμερικανικές πόλεις τέθηκαν σε καραντίνα. Σας προειδοποιώ γιατί πρόκειται να γενικεύσω και να στρογγυλοποιήσω μερικούς αριθμούς.

Σε μεγάλους στρογγυλούς αριθμούς λοιπόν, ο πλανήτης παράγει 100 εκατ. βαρέλια ανά ημέρα και καταναλώνει περίπου τα ίδια. Ως αποτέλεσμα, η προσφορά και η ζήτηση συνήθως ισορροπούν εντός μερικών εκατοντάδων χιλιάδων βαρελιών ανά πάσα στιγμή. Στην πραγματικότητα, υπάρχει έντονη μεταβλητότητα της τιμής όταν η ισορροπία αυτή εκτρέπεται έστω και λίγο. Η αγορά ήταν περίπου ισορροπημένη στις αρχές του έτους, όταν ο κορωνοϊός έφτασε στην Κίνα. Όταν οι Κινέζοι μπήκαν σε καραντίνα η πετρελαϊκή τους ζήτηση κατέρρευσε κατά περίπου 25% και παρέμεινε εκεί για περίπου δύο μήνες.

Ακόμα και σήμερα, δύο μήνες μετά, η ζήτηση δεν έχει επιστρέψει στα προηγούμενα επίπεδα. Καθώς ο υπόλοιπος πλανήτης τώρα βιώνει τον κορωνοϊό, αναμένω ότι η παγκόσμια ζήτηση επίσης θα υποχωρήσει κατά περίπου 25% στις περιοχές που έχουν πληγεί και θα αντισταθμιστεί σε ένα βαθμό από τη μερική ανάκαμψη της Κίνας.

Ας υποθέσουμε ότι η παγκόσμια ζήτηση θα είναι 20% χαμηλότερη, δηλαδή 20 εκατ. βαρέλια ανά ημέρα, για τις επόμενες 50 ημέρες (εντάξει θα πέσω έξω για μερικά εκατ. βαρέλια, δεν πειράζει). Επιπλέον, αναμένω ότι οι Σαουδάραβες μαζί με τους πρώην φίλους τους στον ΟΠΕΚ+ θα διοχετεύσουν ακόμα μερικά εκατ. βαρέλια, οπότε τα 20 εκατ. δεν ακούγονται και πολύ λάθος εν τέλει. Ας πούμε λοιπόν 20 εκατ. βαρέλια υπερβάλουσας παραγωγής για 50 ημέρες. Μιλάμε τώρα για 1 δις. βαρέλια πλεονάσματος, λίγο πολύ. Αν εφαρμόσουμε τον αργό ρυθμό της κινεζικής ανάκαμψης στον υπόλοιπο πλανήτη, τότε ας πούμε ότι η υπερπροσφορά θα μειωθεί στα 10 εκατ. βαρέλια μετά από 50 ημέρες και θα μείνει εκεί για άλλες 100 ημέρες. Μιλάμε τώρα για άλλο ένα δις. βαρέλια, άρα έχουμε 2 δις. βαρέλια πλεονάσματος τις επόμενες 150 ημέρες (5 μήνες) που διοχετεύονται στην αγορά. Που θα καταλήξουν;

Την περασμένη εβδομάδα, ο Τραμπ περηφανευόταν ότι θα γεμίσουμε τα στρατηγικά αποθέματα των ΗΠΑ "μέχρι το χείλος". Ακούγεται εντυπωσιακό ε; Κι όμως, η πλουσιότερη χώρα στον κόσμο χρειάζεται μόλις 75 εκατ. βαρέλια για να γεμίσει τα στρατηγικά της αποθέματα. Βλέπετε τώρα το μέγεθος του προβλήματος; 2 δις. βαρέλια είναι πάρα πολύ πετρέλαιο. Την περασμένη δεκαετία ο πλανήτης λειτούργησε με αποθεματικά 2,5-3 δις. βαρελιών. Καθώς οι χερσαίες αποθήκες γεμίζουν με ταχείς ρυθμούς, κυριολεκτικά δεν υπάρχει πουθενά αλλού να αποθηκευτεί το πετρέλαιο εκτός από τα δεξαμενόπλοια.

oecd-inventory-1.png

Αν γνωρίζατε ότι έρχονται δισεκατομμύρια βαρέλια ακόμα, γιατί να αγοράσετε σήμερα ένα βαρέλι εκτός αν σκοπεύετε να το καταναλώσετε σήμερα; Στην πραγματικότητα, θα ήσασταν σχεδόν βέβαιοι ότι το πετρέλαιο θα είναι φθηνότερο αύριο εφόσον περιμένετε. Άρα πως θα πείσεις κάποιον να αγοράσει πετρέλαιο σήμερα; Θα ρίξεις την τιμή τόσο πολύ που οι οίκοι εμπορίας θα θέλουν να το φυλάξουν με την ελπίδα να το πουλήσουν κάποια στιγμή στο μέλλον. Οι οίκοι εμπορίας αρέσκονται σε μεγάλα στοιχήματα με μόχλευση και δεν θέλουν να τα χάνουν λόγω της τιμής του αργού, αλλά θέλουν να τα κλειδώνουν με σιγουριά.

Ευτυχώς, υπάρχει μια καμπύλη για τα μελλοντικά συμβόλαια που έχει λογική.

bfm40f9.jpg

Ας το κοιτάξουμε σήμερα: Μπορείς να αγοράσεις Brent σήμερα και να κλειδώσεις την τιμή για 12 μήνες και να εξασφαλίσεις κέρδος 16 δολαρίων ανά βαρέλι.

bfm9039.jpg

Και στο εξάμηνο, το spread δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερο από όσο είναι τώρα.

bfm5182.jpg

Είναι σπουδαίες επιστροφές, αλλά χρειάζεσαι κάποιον να το αποθηκεύσει. Και εκεί έρχονται τα τάνκερ μου.

Τα επιτόκια είναι ουσιαστικά μηδενικά σήμερα, άρα δεν έχεις χρηματοδοτικό κόστος και το μόνο σου κόστος είναι η ναύλωση του τάνκερ. Ας πούμε ότι βάζεις 2 εκατ. βαρέλια (όσο χωράει ένα VLCC) για ένα χρόνο και χρησιμοποιείς τα futures για να κλειδώσουν ένα κέρδος 22 εκατ. δολαρίων (2 εκατ. βαρέλια επί 11 δολάρια έκαστο). Πόσο από αυτό το κέρδος πιστεύετε ότι θα πρέπει να μοιραστείς με τον ιδιοκτήτη του VLCC; Αν μαντέψατε ότι είναι το μεγαλύτερο μέρος του κέρδους, τότε είσαστε έτοιμοι να εργαστείτε για τη Vitol.

Θυμηθείτε ότι οι ιδιοκτήτες των τάνκερ τα προσφέρουν σε διάφορες εταιρείες που έχουν αντίστοιχες θέσεις και μπορούν να εκμεταλλευτούν την κατάσταση σχεδόν επ αόριστον. Ας πούμε ότι προσφέρεις στους εμπόρους 2 εκατ. και κρατάς 20 εκατ. - μιλάμε και πάλι για ένα απίστευτο κέρδος. Το είδος του τάνκερ που θα ναυλώσεις για αποθήκευση αξίζει μόλις 25 εκατ. και έχει ενσωματωμένη αξία λιγότερη από 5 εκατ. δολάρια. Αν είσαι ο ιδιοκτήτης, τότε μόλις εξασφάλισες μια τετραπλάσια επιστροφή σε ένα μόνο έτος. Πολύ όμορφα! Βέβαια, οι έμποροι τείνουν να κοιτούν τη μπροστινή πλευρά της καμπύλης. Μπορείς να βγάλεις 8 δολάρια για τους έξι πρώτους μήνες αποθήκευσης και για τρεις μήνες μπορείς να βγάλεις 5 δολάρια. Φανταστείτε λοιπόν να κερδίζεις 5 δολάρια ανά βαρέλι τέσσερις φορές το χρόνο. Βγάζεις 20 δολάρια με contango. Όπως φαντάζεστε, οι εμπορικοί οίκοι θέλουν να κλειδώσουν το τάνκερ και να εκμεταλλευτούν το contango στο έπακρο. Ας μην ανησυχούμε όμως για το πόσα θα βγάλει η Vitol - είναι μεγάλα παιδιά και φροντίζουν τον εαυτό τους. Αυτό που έχει σημασία είναι τι βγάζει ο ιδιοκτήτης του τάνκερ. Ας πούμε ότι βγάζει τόσο πολλά που δεν τον πειράζει να κλειδώσει το πλοίο του για πολύ καιρό.

Το θέμα είναι ότι θα χρειαστούν εκατοντάδες τάνκερ για να αποθηκεύσουν τα 2 δις. βαρέλια του πλεονάσματος. Όμως υπάρχει και κάτι ακόμα! Σκεφτείτε την καμπύλη του πετρελαίου. Αν το πετρέλαιο είναι στα 20 δολάρια σήμερα, τότε κανείς δεν επενδύει χρήματα για έρευνα και παραγωγή. Που πιστεύετε ότι θα είναι η παραγωγή το 2023; Το 2025; Πάω στοίχημα ότι θα υπολείπεται κατά εκατομμύρια βαρέλια ίσως και δεκάδες εκατομμύρια. Μόλις τελειώσουν τα margin calls, που πιστεύετε ότι θα είναι τα futures για το 2023; Στα 50; Στα 75; Στα 100 δολάρια; Έχετε δει πόση τόνωση διοχετεύουν οι κυβερνήσεις στην οικονομία κάθε ημέρα. Θα χρειαστεί χρόνος, αλλά η ζήτηση θα επανέλθει δριμύτερη. Δεν ξέρω ποια θα είναι η τιμή το 2023, αλλά σας εγγυώμαι ότι θα είναι πολύ διαφορετική. Δεν μιλάμε για contango μερικών μηνών, αντιθέτως αυτό θα διαρκέσει αρκετά καθώς όλο αυτό το απόθεμα κρατάει βαρύ το μπροστινό μέρος της καμπύλης. Πόσο πολύ; Αν τα 2 δις. βαρέλια διοχετεύονται με ρυθμό 5 εκατ. ημερησίως, τότε θα χρειαστούν 400 ημέρες. Εντωμεταξύ, το κόστος αποθήκευσης θα είναι αστρονομικό. Η τιμή επόμενου μήνα θα είναι χαμηλή και για τους επόμενους θα είναι στα ύψη. Αυτό θα προσελκύσει ολοένα και περισσότερα τάνκερ σε κάθε κομμάτι της καμπύλης με όλα τα δωρεάν χρήματα που διοχετεύει η κεντρική τράπεζα για διασώσεις.

Τώρα, ας πούμε ότι τα παλαιότερα εκατοντάδες VLCC θα δεσμευτούν για αποθήκευση. Κάτι τέτοιο περιορίζει σημαντικά τον παγκόσμιο στόλο των περίπου 800 πλοίων που μεταφέρουν αργό ενεργά. Το περασμένο φθινόπωρο, όταν η COSCO παρήγγειλε 26 τάνκερ, οι ναύλοι αυξήθηκαν σε υψηλά δεκαετίας. Τι θα συμβεί όταν μερικές εκατοντάδες από αυτά τεθούν εκτός μεταφοράς; Οι ναύλοι θα αυξηθούν κατακόρυφα. Με τους σημερινούς ναύλους των 200.000 δολαρίων για πετρέλαιο, ένα VLCC αποκομίζει 70 εκατ. δολάρια, δηλαδή μια απίστευτη επιστροφή για ένα πλοίο δεκαετίας που στοιχίζει περί τα 50 εκατ. δολάρια. Ακόμα καλύτερα, ο ιδιοκτήτης έχει βάλει μόνο 20 εκατ. δικής του αξίας. Αυτό σημαίνει ότι με βάση τους τωρινούς ναύλους, ο ιδιοκτήτης βγάζει 3,5 φορές τα λεφτά του κάθε χρόνο. Παραδόξως, παρά τα όσα συμβαίνουν, οι περισσότερες μετοχές των τάνκερ εμπορεύονται περίπου στο μισό από ότι το NAV (net asset value) τους. Αυτό σημαίνει ότι κερδίζουν γύρω στις 5-8 φορές την αξία τους ετησίως. Παρεμπιπτόντως, αυτό δεν είναι θεωρητικό. Έχουν γίνει περίπου 100 ναυλώσεις τις τελευταίες 10 ημέρες, όλες τους πάνω από τα 150.000 δολάρια. Έχουν γίνει δεκάδες χρονοναυλώσεις για αποθήκευση. Ήδη συμβαίνει. Ακόμα και αν οι ναύλοι υποχωρούσαν στα 100.000 δολάρια, οι ναυτιλιακές θα αποκόμιζαν τεράστια κέρδη.

vlcc-fixing.jpg

Ακολουθώ την αγορά των τάνκερ εδώ και δύο δεκαετίες. Από το 2009, κάθε αύξηση των ναύλων ήταν βραχυπρόθεσμη διότι υπήρχε συνέχεια υπερπροσφορά. Τώρα είναι διαφορετικά. Κανείς ηγέτης δεν θέλει να τελειώσει την καραντίνα πρόωρα και να έχει νεκρούς. Αντιθέτως, το κίνητρο είναι να γίνεται όσο το δυνατόν πιο επιθετικά, να στραγγαλιστεί η οικονομία και να φανεί ότι προστατεύουν τον κόσμο από κάτι τρομακτικό. Ποιος πολιτικός δεν θέλει να βγει στην τηλεόραση και να πει ότι σας προστατεύει ενώ σας δίνει δωρεάν χρήματα; Είναι η καλύτερη προεκλογική εκστρατεία για εκείνους. Ακομα και ο Τραμπ ενεργεί έτσι παρόλο που ξέρουμε ότι τον νοιάζει πολύ έντονα το χρηματιστήριο.

Τι γίνεται αν η παγκόσμια ζήτηση υποχωρήσει κατά 30 ή 40% τους επόμενους μήνες; Κι αν έχουμε 5 δις. βαρέλια πλεονάσματος; Δεν ξέρω πως να ποσοτικοποιήσω όλα αυτά αλλά υπάρχει μεγάλο περιθώριο στο πόσο μπορούν οι πολιτικοί να διαλύσουν την οικονομία και πόσο θα μειωθεί η ζήτηση. Κι αν το contango φτάσει τα 30 δολάρια επειδή η βραχυπρόθεσμη τιμή του αργού θα πέσει κάτω από τα 20 δολάρια; Μπορούμε να φτιάξουμε σενάρια όπου τα σύγχρονα τάνκερ θα κερδίζουν 300.000 ή και 500.000 δολάρια την ημέρα και να μείνουν έτσι για δύο χρόνια. Έχω δει αρκετές ναυλώσεις με 300.000 την περασμένη εβδομάδα - προφανώς οι ναυτιλιακές θεωρούν ότι αυτή είναι η νέα πραγματικότητα.

Από την άλλη, θα μπορουσαν οι πολιτικοί να συνειδητοποιήσουν ότι ο στραγγαλισμός της οικονομίας είναι λάθος και να αποθηκεύονται μονάχα μερικές εκατοντάδες χιλιάδες βαρέλια. Προσπαθώ να δημιουργώ συντηρητικά μοντέλα και να σκέφτομαι ότι οι ναύλοι θα μπορούσαν να ανεβοκατεβαίνουν έντονα με μέσους ναύλους χαμηλότερους από σήμερα. Ακόμα και τότε, καθώς η αποθήκευση θα έχει απορροφήσει πολλά πλοία, δεν μπορώ να δω πως οι ναύλοι θα μειωθούν σημαντικά εφόσον θα χρειάζεται τονάζ για μεταφορά αργού.

Την περασμένη εβδομάδα, σημείωσα ότι τα τάνκερ "ίσως είναι η καλύτερη ευκαιρία που έχω δει σε όλη την καριέρα μου". Τώρα είμαι έτοιμος να δηλώσω ότι δεν θα υπάρξει καλύτερη για δεκαετίες. Καθώς οι πόλεις ανά τον πλανήτη μπαίνουν σε καραντίνα και η πετρελαϊκή ζήτηση καταρρέει, κάποιος πρέπει να το αποθηκεύσει. Υπάρχουν λίγες φορές στον επενδυτικό τομέα όπου μπορείς να βάλεις μεγάλα στοιχήματα με ασυνήθιστα χαμηλό ρίσκο - ακόμα και αν σημαίνει να έχεις απώλειες σε άλλες θέσεις της προτίμησής σου.

Το ξέρω ότι το λογικό ερώτημα είναι: Τι γίνεται αν οι Σαουδάραβες σταματήσουν να πλημμυρίζουν την αγορά; Η απάντησή μου είναι "ποιος νοιάζεται"; Είμαστε όλοι σπίτι. Η χρήση αυτοκινήτων έχει πέσει στο μισό. Οι κρουαζιέρες και οι αερομεταφορές έχουν πέσει δραστικά. Εν τέλει θα νικήσουμε αυτό τον ιό, αλλά μέχρι τότε θα υπάρχουν δισεκατομμύρια βαρέλια αργού ως πλεόνασμα. Οι Σαουδάραβες είναι απλά ένα δεκαδικό ψηφίο σε όλα αυτά. Η κυβέρνηση στις ΗΠΑ λέει ότι αυτή η κατάσταση μπορεί να συνεχιστεί για 18 μήνες ή και παραπάνω. Που θα πάει όλο το πετρέλαιο; Είναι η κατάλληλη στιγμή για να είναι κανείς άπληστος με τα τάνκερ.

(του Χάρις Κούπερμαν, προέδρου της Praetorian Capital)