Στον πάγο το split: Σε πώληση του 65% της ενιαίας ΔΕΠΑ προσανατολίζεται η Νέα Δημοκρατία

Την προσέγγιση ότι η ΔΕΠΑ θα πρέπει να πουληθεί ως ενιαία εταιρεία, και όχι ξεχωριστά το σκέλος της εμπορίας, και ξεχωριστά εκείνο των υποδομών, φαίνεται ότι θα ακολουθήσει η ΝΔ, εφόσον κερδίσει τις εκλογές.

Η οπτική με την οποία προσεγγίζει το θέμα είναι να υπάρχουν καθαρές λύσεις, όπως ακριβώς στην περίπτωση του ΔΕΣΦΑ, και σε αυτή τη φάση προκρίνεται σύμφωνα με τις πληροφορίες το αρχικό μοντέλο της πώλησης του 65% όλης της εταιρείας.

Αυτά ωστόσο δεν αποτελούν παρά μια αρχική προσέγγιση, δεν είναι παρά οι βασικές κατευθύνσεις, που όταν θα έρθει η ώρα της υλοποίησης θα ληφθούν υπόψη όλες οι παράμετροι, με πρώτη και καλύτερη το τι θα πράξουν τα ΕΛΠΕ, καθώς ελέγχουν το 35%.

Τα τελευταία δεν είχαν κρύψει το ενδιαφέρον τους για το 65% της ΔΕΠΑ Εμπορίας, είτε μόνα τους, είτε με τον στρατηγικό τους εταίρο, την ιταλική Edison. Πιθανώς όμως η στάση του βασικού τους μετόχου, δηλαδή της Paneuropean, να αλλάξει, όταν το χαρτί της ιδιωτικοποίησης γραφτεί ξανά από την αρχή.

Κοινή πάντως πεποίθηση στη ΝΔ είναι ότι ο νόμος διάσπασης της ΔΕΠΑ έχει πολύ σοβαρά ζητήματα. Καθώς επίσης ότι η πώληση θα πρέπει να υιοθετήσει ένα μοντέλο σαν αυτό που εφαρμόστηκε στον ΔΕΣΦΑ, και όχι εκείνο που ακολουθήθηκε στον ΑΔΜΗΕ.

Σημειωτέον ότι η ΝΔ είχε καταστήσει σαφές ήδη από το Μάρτιο όταν εσυζητείτο ο νόμος της ΔΕΠΑ στη Βουλή, ότι δεν συμμερίζεται την αναγκαιότητα του ιδιοκτησιακού της διαχωρισμού, έχοντας χαρακτηρίσει το σχέδιο ως περίπλοκο, περιττό, και το οποίο εν τέλει θα απαξίωνε την επικείμενη αποκρατικοποίηση. Εξάλλου κανένα μνημόνιο δεν είχε ποτέ μιλήσει για ιδιοκτησιακό διαχωρισμό της εμπορίας από τα δίκτυα της ΔΕΠΑ, σαν αυτό που υιοθέτησε η πλευρά του ΥΠΕΝ, και το οποίο δεν ισχύει σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.

Η μοναδική μνημονιακή δέσμευση, αυτή που αφορούσε στη μείωση της παρουσίας της ΔΕΠΑ στην λιανική, έχει ικανοποιηθεί εδώ και καιρό, μέσω της αποχώρησης της εταιρείας από την ΕΠΑ Θεσσαλονίκης-Θεσσαλίας, και την αντίστοιχη εξαγορά των μεριδίων της Shell σε ΕΠΑ και ΕΔΑ Αττικής. Ολα τα υπόλοιπα, δεν ήταν παρά ένα νομοθέτημα ελληνικής εμπνεύσεως.

Έτερο ερώτημα είναι το τι θα γίνει με τα υπέρογκα χρέη της λιπασματοβιομηχανίας των ELFE (συμφερόντων Λ. Λαυρεντιάδη) προς τη ΔΕΠΑ, τα οποία κατά την προηγούμενη διοίκηση της εταιρείας, θα εγγράφονταν στον ισολογισμό της ΔΕΠΑ Εμπορίας ως επισφάλειες. Οι οφειλές των  ELFE, σύμφωνα πάντα με την προηγούμενη διοίκηση της ΔΕΠΑ, ανέρχονταν στα 125 εκατ. ευρώ, αλλά η λιπασματοβιομηχανία καταβάλλει μόνο περί τα 400.000 ευρώ τον μήνα, ποσό σημαντικά χαμηλότερο ακόμη και από τους μηνιαίους τόκους, οι οποίοι φτάνουν περίπου τα 600.000 ευρώ.