Τι θα βρει μπροστά της η νέα διοίκηση της ΔΕΠΑ

Πέντε καυτές πατάτες, περιμένουν τη νέα διοίκηση της ΔΕΠΑ, η οποία αναμένεται να αναλάβει και τυπικά τα καθήκοντά της, εντός των ημερών.

Βεβαίως το σχήμα που επελέγη με δύο εκτελεστικούς, (πρόεδρος Γ. Σπανούδης και διευθύνων Σ. Παλαιογιάννης) εφόσον καταστεί λειτουργικό, διασφαλίζει συνθήκες συνέχειας για το νέο διοικητικό δίδυμο. Σε κάθε περίπτωση πάντως τα θέματα που έχει μπροστά της η ΔΕΠΑ είναι πολλά, με αρκετά από αυτά να είναι και επείγοντα υπό την πίεση διαφόρων παραγόντων.

Η πρώτη μεγάλη εκκρεμότητα αφορά στο θέμα της αποκρατικοποίησης. Μετά τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί στο εγχώριο ενεργειακό τοπίο αλλά και τη συμφωνία με τη Gazprom για ανανέωση της σύμβασης προμήθειας μέχρι το 2025, τα περιθώρια για την είσοδο στρατηγικού επενδυτή περιορίζονται σημαντικά.

Πλέον όλα δείχνουν ότι ωριμάζει το σενάριο της δημόσιας προσφοράς μετοχών μέσω ΧΑ, μια διαδικασία που κερδίζει όλο και περισσότερους υποστηρικτές. Στα πλεονεκτήματα της λύσης, θα είναι η διεύρυνση της μετοχικής βάσης της ΔΕΠΑ και η δυνατότητα άντλησης σημαντικών εσόδων. Όσο μάλιστα το κλίμα στο χρηματιστήριο αλλά και στην οικονομία της χώρας γενικότερα, βελτιώνεται, το εγχείρημα της εισαγωγής της ΔΕΠΑ στο χρηματιστήριο θα καθίσταται πιο εύκολο.

Μια ακόμη πρόταση που έχει πέσει στο τραπέζι (με λιγότερες πιθανότητες) αφορά στην εισαγωγή στο χρηματιστήριο όχι της ΔΕΠΑ αλλά των Εταιρειών Παροχής Αερίου.

Η πρόταση αυτή μας φέρνει στο δεύτερο μεγάλο θέμα που καλείται να διαχειριστεί η νέα διοίκηση της ΔΕΠΑ που δεν είναι άλλο από τις πιέσεις της τρόικας και κυρίως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για άρση του μονοπωλίου των ΕΠΑ. Σύμφωνα με την τελευταία συμφωνία με τους δανειστές τα χρονοδιαγράμματα είναι εξαιρετικά ασφυκτικά και προβλέπεται άρση του μονοπωλίου στις υφιστάμενες ΕΠΑ από την 1 Οκτωβρίου του 2015 με πλήρη επιλεξιμότητα ήδη από το 2014 για τους βιομηχανικούς πελάτες, το 2016 για τους υπόλοιπους μη οικιακούς και το 2017 για τους οικιακούς πελάτες των ΕΠΑ σε Αττική, Θεσσαλονίκη και Θεσσαλία. Στο ίδιο πλαίσιο, δηλαδή των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη συμφωνία με την τρόικα η νέα διοίκηση καλείται να προχωρήσει στον διαχωρισμό νομικά και λειτουργικά των ΕΠΑ από τη διαχείριση του δικτύου διανομής (Σεπτέμβριος 2014) το οποίο θα ρυθμίζεται και θα αναπτύσσεται υπό τον έλεγχο της ΡΑΕ (2015). Το σκηνικό αλλάζει και για τις νέες ΕΠΑ, αφού θα πρέπει να ανακληθούν οι υφιστάμενες εξαιρέσεις που έχουν χορηγηθεί.

Η τρίτη καυτή πατάτα αφορά στα θέματα της βιομηχανίας. Καταρχάς σε σχέση με το πρόγραμμα δημοπρασιών που διενεργούνται από τη ΔΕΠΑ στο πλαίσιο των υποχρεώσεων που έχουν αναληφθεί ενώπιον της Επιτροπής Ανταγωνισμού, το μέτρο συνάντησε αρκετά προβλήματα στην πορεία και σύμφωνα με το νέο μνημόνιο, θα πρέπει να αναθεωρηθεί προκειμένου να αυξηθεί η αποτελεσματικότητά του. Επίσης σε εκκρεμότητα συνεχίζει να βρίσκεται το θέμα της εφάπαξ επιστροφής των κερδών της ΔΕΠΑ στους καταναλωτές για το 2013 (50 εκατ. ευρώ).  Η βιομηχανία ασκεί πιέσεις για μονιμότερη λύση που θα οδηγεί σε περιορισμό των περιθωρίων της ΔΕΠΑ. Ένα ακόμη θέμα που έχουν θέσει οι μεγάλοι καταναλωτές αερίου είναι η μείωση του ΕΦΚ στο αέριο. Βεβαίως στο κομμάτι της μείωσης της τιμής του καυσίμου, η ΔΕΠΑ έχει στη φαρέτρα της τη μείωση που συμφωνήθηκε με τη Gazprom και η οποία ήδη φτάνει στους καταναλωτές πελάτες της.

Στο μέτωπο των αγωγών, η νέα διοίκηση καλείται να επιταχύνει το βηματισμό γύρω από τον αγωγό IGB και τις συνοδευτικές γύρω από αυτόν υποδομές, με κυριότερη το νέο πλωτό σταθμό LNG στην Καβάλα, project στο οποίο έχουν ζητήσει να συμμετάσχουν και η Βουλγαρία με τη Ρουμανία. Επίσης η ΔΕΠΑ καλείται να εξαντλήσει τα περιθώρια που υπάρχουν γύρω από το project του υποθαλάσσιου αγωγού με την Κύπρο, το οποίο πάντως δε φαίνεται να βρίσκεται στις πρώτες επιλογές της Κύπρου και του Ισραήλ για την εξαγωγή των κοιτασμάτων της ανατολικής Μεσογείου.

Τέλος, η νέα διοίκηση της ΔΕΠΑ καλείται να διαχειριστεί σε μια περίοδο ύφεσης και υποχώρησης της ζήτησης, το πρόγραμμα που έχει ξεκινήσει για επέκταση της χρήσης του καυσίμου σε νέες δραστηριότητες όπως για παράδειγμα η αεριοκίνηση ή η χρήση φυσικού αερίου σε απομακρυσμένα μικρά δίκτυα (πχ νησιά).