Συμφωνία ΗΠΑ - ΕΕ για LNG: Στο τέλος της ημέρας οι συμφωνίες γίνονται από εταιρείες και μέλημά τους είναι τα κέρδη

Ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ πιστεύει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να εξελιχθεί σύντομα σε σημαντικό εισαγωγέα του αμερικανικού σχιστολιθικού αερίου. Να θυμίσουμε ότι κατά την επίσκεψη Γιούνκερ στις ΗΠΑ συμφωνήθηκε η αύξηση των ροών αμερικανικού φυσικού αερίου προς την ευρωπαϊκή αγορά.

Υπό το φόντο των συγκεκριμένων εξελίξεων το ειδησεογραφικό πρακτορείο Sputnik συνομίλησε με τον Thierry Bros, ανώτατο ερευνητή στο Oxford Institute for Energy Studies, ο οποίος τυγχάνει επίσης να είναι μέλος του EU-Russia Gas Advisory Council.

Αναδεικνύεται πως παρά το γεγονός ότι η ενέργεια αποτελεί ένα αντικείμενο με πολλές μεταβλητές και παραμέτρους που διαπλέκονται μεταξύ τους και αλληλοεπιδρούν, ζήτημα που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, καθοριστικό στοιχείο παραμένει το τι θα γράψει εν τέλει το πηλίκο για τις εταιρείες. Με άλλα λόγια, η σχέση κέρδος-ζημία έρχεται να πει τον τελευταίο λόγο στα σχέδια και τις κινήσεις των εταιρειών, γεγονός που βλέπουμε και θα δούμε στην περίπτωση του αμερικανικού LNG και στα σχέδια για ισχυρότερη παρουσία αυτού στην ευρωπαϊκή αγορά. 

Ειδικότερα, σχετικά με την βιωσιμότητα ενός τέτοιου «σχεδίου» ο ειδικός σε θέματα ενέργειας, Thierry Bros, ανέφερε χαρακτηριστικά πως η επιλογή ή όχι μεγαλύτερης προσφοράς αμερικανικού LNG στην ευρωπαϊκή αγορά αποτελεί εμπορική απόφαση. Με άλλα λόγια, επεσήμανε πως οι ροές του αμερικανικού αερίου θα κινηθούν όπου κρίνεται περισσότερο προσοδοφόρο καθώς σε αντίθεση με το αγώγιμο αέριο, το LNG διαθέτει την ελευθερία να διοχετευτεί στις περισσότερο κερδοφόρες αγορές. Να σημειώσουμε πως τέτοιες αγορές για την ώρα είναι οι ασιατικές αγορές ( Κίνα, Νότια Κορέα) και όχι η ευρωπαϊκή αγορά από την άποψη της τιμής πώλησης του LNG.

Σε ερώτηση για ποιο λόγο η Ευρώπη να επιλέξει το «ακριβότερο» αμερικανικό αέριο σε σύγκριση με την φθηνότερη "εξ ανατολάς" λύση, ο Thierry Bros επεσήμανε δύο σημεία που πρέπει να ληφθούν υπόψη για την καλύτερη και πληρέστερη εκτίμηση της κατάστασης. «Κρατήστε δύο πράγματα, πρέπει να δεις σε ποια πλευρά βρίσκεσαι. Αν είσαι στην πλευρά του καταναλωτή, τότε δεν σε ενδιαφέρει πραγματικά, καθώς στην Ευρώπη έχουμε μια ενεργειακή αγορά η οποία είναι πλήρως λειτουργική μετά από δεκαετίες λειτουργίας, υπάρχει μια τιμή αγοράς και κάθε φορά που αέριο διοχετεύεται στην Ευρώπη, πωλείται στην τιμή της αγοράς είτε πρόκειται για το αγώγιμο φυσικό αέριο της Ρωσίας, είτε το ρωσικό ή καταριανό LNG.

Ενώ στην άλλη πλευρά της εξίσωσης όπου βρίσκεται ο προμηθευτής, αυτός πρέπει να μετράει θετικό πρόσημο, δηλαδή πρέπει να είναι σε θέση να πουλήσει το αγώγιμο αέριο ή το LNG σε καλές τιμές στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και ισχύει όντως ότι η Gazprom παραμένει φθηνότερη επιλογή από το μεταφερόμενο μέσω πλοίων αέριο που φτάνει στην Ευρώπη. Η Gazprom θα είναι πάντα η περισσότερο κερδισμένη. Όπως είπα αν οι τιμές πώλησης δεν είναι υψηλότερες από το κόστος παραγωγής του αμερικανικού LNG, τότε το αμερικανικό LNG δεν μπορεί να έρθει στην αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να πωληθεί με καλούς όρους, δηλαδή με κέρδος.

Κοιτώντας την συμφωνία ΗΠΑ-ΕΕ για τις εξαγωγές και εισαγωγές, αντίστοιχα, LNG βλέπουμε πως υπεισέρχονται μια σειρά πολιτικοί και γεωπολιτικοί παράγοντες που επιδρούν ποικιλοτρόπως στην εξέλιξη των πραγμάτων. Βέβαια, όπως επισημαίνει ο Thierry Bros, στο τέλος της ημέρας, αυτό που θα μείνει στο τραπέζι, θα είναι μια εμπορική απόφαση που λαμβάνει υπόψη τα παραπάνω και επομένως συμπληρώνει πως «δεν πρόκειται να δούμε περισσότερο αμερικανικό LNG αν οι ΗΠΑ έχουν άλλες επιλογές και αν το αγώγιμο αέριο φτάνει κανονικά στην Ευρώπη».

Τέλος, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μετρήσει οφέλη « εφόσον κινηθεί προς μια ανταγωνιστική αγορά. Αν θέλουμε να πετύχουμε και να διατηρήσουμε μια ανταγωνιστική αγορά τότε πρέπει να έχουμε όσο το δυνατόν περισσότερους παίκτες να ανταγωνίζονται σε αυτή την αγορά», επισημαίνει ο Thierry Bros, απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με τα ποια οφέλη μπορεί να αποκομίσει η ΕΕ από την εν λόγω συμφωνία με τις ΗΠΑ. Η ύπαρξη ενός κυρίαρχου παραγωγού με μεγάλο μερίδιο της αγοράς κινείται στην αντίθετη κατεύθυνση. Το μερίδιο της Gazprom σήμερα, φτάνει το 32% της αγοράς κάτι που κρίνεται λειτουργικό με όρους κανόνων ανταγωνισμού. «Όμως αν εμείς πρόκειται να στηριζόμαστε σε έναν τότε κάτι τέτοιο θα μπορούσε να αποτελέσει πρόβλημα και γι αυτό χρειάζεται διαφοροποίηση των πηγών και των οδεύσεων».

Καταλήγει τονίζοντας πως «στο τέλος της ημέρας οι εμπορικές συμφωνίες γίνονται από τις εταιρείες και οι εταιρείες κοιτούν να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους».