Στο Μέγαρο Μαξίμου πλέον οι αποφάσεις για τα μέτρα μείωσης του ενεργειακού κόστους – Τα δύο σενάρια στο τραπέζι – Παραμένει «ζωντανό» το ιταλικό μοντέλο

Οι αποφάσεις σε ανώτερο πολιτικό επίπεδο αποτελούν το τελικό βήμα ώστε να «κλειδώσουν» τα μέτρα για την ελάφρυνση των εγχώριων βιομηχανιών από το υψηλό ενεργειακό κόστος. Σύμφωνα με πληροφορίες του energypress, το τελικό αυτό βήμα δεν πρόκειται να καθυστερήσει, με συνέπεια να βρίσκονται προ των πυλών τα αποκαλυπτήρια των μέτρων – κάτι που μπορεί να γίνει ακόμη και μέχρι το τέλος της επόμενης εβδομάδας.

Η πρόταση που βρίσκεται επί τάπητος στο Μέγαρο Μαξίμου έχει καταρτιστεί από το ΥΠΕΝ και περιλαμβάνει δύο σενάρια, στη βάση των δεδομένων που διαμορφώθηκαν έπειτα από την αρνητική στάση της DG Comp στο προσαρμοσμένο ιταλικό μοντέλο. Υπενθυμίζεται ότι το ιταλικό μοντέλο αποτελούσε το βασικό μέτρο του ελληνικού σχήματος στήριξης, το οποίο προσέκρουσε ωστόσο σε τοίχο στις Βρυξέλλες.

Το πρώτο σενάριο που εξετάζεται είναι η εφαρμογή του ιταλικού μοντέλου, παρά τις ενστάσεις της Κομισιόν. Αν προκρινόταν αυτή η λύση, πρακτικά η χώρα μας θα εκκινούσε τη διαδικασία εφαρμογής του (προχωρώντας στις σχετικές ανακοινώσεις προς τη βιομηχανία), χωρίς να έχει εξασφαλίσει το «πράσινο φως» των Βρυξελλών. Υπό αυτή την έννοια, το ιταλικό μοντέλο παραμένει στο τραπέζι.

Σε αυτό το πλαίσιο, εξηγείται και η πρόσφατη δήλωση του υπ. Ανάπτυξης Τάκη Θεοδωρικάκου, ο οποίος ξαναέβαλε στη συζήτηση το ιταλικό μοντέλο. Υπενθυμίζεται ότι μια λύση ελάφρυνσης, στα πρότυπα του αντίστοιχου μέτρου που εφάρμοσε η κυβέρνηση της Ρώμης, υποστηρίζεται από τον ΣΕΒ, ο οποίος μάλιστα έχει επεξεργαστεί μία σχετική πρόταση, υποβάλλοντάς την τον Νοέμβριο στην κυβέρνηση.

Μάλιστα, κύκλοι της βιομηχανίας συνηγορούν στην άμεση εφαρμογή του μέτρου, χωρίς πρότερη κοινοποίηση στις Βρυξέλλες, καθώς όπως επισημαίνουν δεν συνιστά κρατική ενίσχυση αλλά έχει τη μορφή ενεργειακού «δανείου», που επιστρέφεται και μάλιστα με «τόκο».

Από την άλλη πλευρά, αναλυτές επισημαίνουν πως οι ενστάσεις της Κομισιόν δεν έχουν να κάνουν με το γεγονός ότι το ιταλικό μοντέλο δρομολογήθηκε πριν από το νέο Πλαίσιο για τις Κρατικές Ενισχύσεις για Καθαρή Βιομηχανία που διαμόρφωσαν οι Βρυξέλλες. Εξάλλου, το επιχείρημα αυτών δεν ισχύει, καθώς το Comfort Letter της Κομισιόν εστάλη στην Ιταλία δύο ημέρες μετά την έγκριση του CISAF.

Αντίθετα, ουσιαστική αιτία για τις αντιδράσεις της Κομισιόν είναι ότι η εφαρμογή της ελληνικής πρότασης θα αποδυνάμωνε το CISAF. Επομένως, το ευρωπαϊκό «όχι» οφείλεται στο ότι οι Βρυξέλλες θέλουν να αποτρέψουν το ενδεχόμενο να ανοίξει παράθυρο ώστε και άλλα κράτη μέλη να προχωρήσουν στη συνέχεια σε πρωτοβουλίες εκτός CISAF για τη στήριξη των βιομηχανιών τους.

Σε αυτό το πλαίσιο, άλλα στελέχη της βιομηχανίας εκτιμούν ότι ακόμη κι αν η Ελλάδα δρομολογήσει μονομερώς το μέτρο, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο οι Βρυξέλλες θα «παγώσουν» την εφαρμογή του. Επομένως, θα χρειαστεί σημαντικό χρονικό διάστημα (ίσως και ένας χρόνος) για να αρχίσουν οι ενεργοβόροι καταναλωτές να «βλέπουν» μείωση του κόστους τους.

Σε αυτό το πλαίσιο, εκτιμάται πως το πρώτο σενάριο της πρότασης, επί της οποίας θα αποφασίσει η κυβέρνηση σε ανώτατο επίπεδο, συγκεντρώνει τις λιγότερες πιθανότητες. Με άλλα λόγια, μπορεί το ιταλικό μοντέλο να παραμένει «ζωντανό», ωστόσο αυτό στην πράξη σημαίνει πως… δεν έχει πεθάνει τελείως.

Η επιλογή του θα εξαρτηθεί από το κατά πόσο μπορούν να εξασφαλιστούν ανάλογα επίπεδα ελάφρυνσης με το δεύτερο σενάριο – δηλαδή με το «πακέτο» εναλλακτικών μέτρων στήριξης που έχει επεξεργαστεί το ΥΠΕΝ, ώστε να μην χρειαστεί να επιστρατευθεί το ιταλικό μοντέλο. Όπως είναι φυσικό, τα εναλλακτικά μέτρα έχουν το πλεονέκτημα ότι δεν προκαλούν ενστάσεις της Κομισιόν, επομένως μπορούν να εφαρμοστούν άμεσα.

Σε αυτό το «πακέτο», βασικός πυλώνας είναι ο μηχανισμός αντιστάθμισης. Υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με το ΥΠΕΝ, οι νέες κατευθυντήριες γραμμές για τον μηχανισμό δημιουργούν τις προϋποθέσεις για σημαντική ενίσχυση του οικονομικού οφέλους των βιομηχανιών – σε βαθμό που να καλύπτουν ένα σημαντικό μέρος του ιταλικού μοντέλου.

Έτερος υποψήφιος για το «πακέτο» είναι ένα σχήμα στήριξης στο πλαίσιο του CISAF. Κάτι που θα μπορέσει να γίνει αν η Κομισιόν υπαναχωρήσει από τη θέση ότι οι ενισχύσεις με βάση το νέο Πλαίσιο σωρεύονται με άλλα μέτρα στήριξης, όπως ο μηχανισμός αντιστάθμισης.