«Set point» στα μικρά φωτοβολταϊκά: Χωρίς εξοπλισμό χιλιάδες έργα από 400 kW έως 1 MW μέχρι την προθεσμία της 13ης Φεβρουαρίου – Πιθανή παράταση μόνο με γενναίο «ψαλίδι» στην ταρίφα 

Στην τελική ευθεία βρίσκεται η εκπνοή της προθεσμίας της 13ης Φεβρουαρίου για την εγκατάσταση εξοπλισμού «set point» στα φωτοβολταϊκά ισχύος από 400 κιλοβάτ έως 1 Μεγαβάτ, με τις πληροφορίες από την αγορά να «δείχνουν» πως για χιλιάδες έργα η εν λόγω διορία θα λήξει άκαρπη – και επομένως θα βρεθούν ενώπιον των αυστηρών κυρώσεων που προβλέπει η υφιστάμενη ρύθμιση. 

Σύμφωνα με πληροφορίες, το ΥΠΕΝ έχει εικόνα της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί και σε αυτή τη φάση σταθμίζει τα «υπέρ» και τα «κατά» των αποφάσεων που θα λάβει. Από τη μία πλευρά, αναγνωρίζει πως ο μεγάλος αριθμός των έργων της συγκεκριμένης κατηγορίας -που ανέρχονται σε πάνω από 7.000- διαφοροποιείται τα δεδομένα σε σχέση με τα «μικρά» φωτοβολταϊκά με ισχύ άνω του 1 Μεγαβάτ (τα οποία δεν ξεπερνούν τα 1.600). 

Στη δεύτερη περίπτωση, όπως είναι γνωστό, το υπουργείο αποφάσισε να τηρηθεί απαρέγκλιτα η προθεσμία της 31ης Δεκεμβρίου 2024, χωρίς αυτή να μετατεθεί για αργότερα. Μάλιστα, όπως έγραψε το energypress, για αυτό τον λόγο την τελευταία στιγμή απέσυρε σχετική ρύθμιση που αρχικά περιλαμβανόταν στο σχέδιο νόμου για την αναδιάρθρωση των σιδηροδρόμων, όπως αυτό είχε κατατεθεί στη Βουλή. 

Ως συνέπεια, οι κυρώσεις για τη συγκεκριμένη κατηγορία «τρέχουν» κανονικά από την 1η Ιανουαρίου, παρά το γεγονός ότι δεν έχει υπάρξει από τότε ανάγκη να εφαρμοστούν περικοπές. Η πιο αυστηρή στάση στα... μεγαλύτερα από τα «μικρά» φωτοβολταϊκά δεν είχε μόνο να κάνει με τον μικρό αριθμό τους. Ένας ακόμη λόγος ήταν πως οι ιδιοκτήτες τους κατά κανόνα είναι παραγωγοί που παρακολουθούν εκ τους σύνεγγυς τις επενδύσεις τους και, κατά συνέπεια, η προοπτική κυρώσεων θα τους κινητοποιούσε στο να δρομολογήσουν την εγκατάσταση εξοπλισμού «set-point». 

Στην περίπτωση, ωστόσο, των... μικρότερων από τα «μικρά» φωτοβολταϊκά, τα δεδομένα είναι διαφορετικά. Κι αυτό γιατί όχι μόνο είναι πολλαπλάσια σε αριθμό, αλλά και αρκετά ανήκουν σε ιδιώτες που οι ΑΠΕ δεν είναι η κύρια δραστηριότητά τους – έχοντας, για παράδειγμα, κατασκευάσει ένα φωτοβολταϊκό για να συμπληρώνουν το εισόδημά τους. 

Τα παραπάνω συνηγορούν στο να υπάρξει παράταση στην εγκατάσταση εξοπλισμού στα έργα αυτής της δεύτερης κατηγορίας. Ωστόσο, ο αντίλογος είναι πως μία τέτοια απόφαση θα έστελνε λάθος «μήνυμα» εφησυχασμού στους παραγωγούς. Κι αυτό σε μία περίοδο που είναι αναγκαστικό να επισπευστεί όσο το δυνατόν περισσότερο η επέκταση του τηλεχειρισμού στο δίκτυο διανομής, καθώς με τη μείωση των φορτίων την άνοιξη, θα χρειαστεί να εφαρμοστούν δραστικές περικοπές και στο ΕΔΔΗΕ για την ευστάθεια του συστήματος. 

Μάλιστα, με δεδομένο ότι στον ένα χρόνο που μεσολάβησε από την περασμένη άνοιξη έχουν τεθεί σε λειτουργεί νέες ΑΠΕ ισχύος αρκετά πάνω από 1 Γιγαβάτ, εκτιμάται ότι οι απορρίψεις παραγωγής θα χρειαστεί να είναι πολύ πιο δραστικές από ό,τι πέρυσι. Σε αυτό το πλαίσιο, εκτιμάται ότι το πιθανότερο είναι πως δεν θα είναι αρκετές οι περικοπές που μπορεί ήδη να εφαρμόζει ο ΔΕΔΔΗΕ – τόσο στα έργα με τηλεχειρισμό, όσο και με τη θέση εκτός δικτύου των αποκλειστικών γραμμών. 

Σε κάθε περίπτωση, αν τελικά προκριθεί να δοθεί παράταση για τα μικρότερα από τα «μικρά» φωτοβολταϊκά, είναι βέβαιο πως αυτή θα είναι κλιμακωτή – ώστε όσο μικρότερη είναι η ισχύς ενός έργου, τόσο πιο «μακριά» να μεταφέρεται η νέα προθεσμία. Εξίσου βέβαιο είναι πως η χρήση των παρατάσεων θα συνοδεύεται από «ψαλίδι» στην ταρίφα των έργων. 

Μάλιστα, όσο περισσότερο καθυστερεί ένας παραγωγός να εγκαταστήσει τον εξοπλισμό, τόσο περισσότερο θα αυξάνεται και το «ψαλίδι». Έτσι, για τους πιο… αργοπορημένους, η απομείωση της ταρίφας θα μπορεί να φτάσει και το 20 με 25%.