Παπαλεξόπουλος: Χωρίς φυσικό αέριο δεν γίνεται ενεργειακή μετάβαση - Ο ρόλος του θα αναβαθμιστεί περαιτέρω

Το φυσικό αέριο θα παραμείνει για πολύ καιρό στο ηλεκτρικό μείγμα, καθώς τουλάχιστον για τα επόμενα 10 χρόνια δεν θα υπάρχει δυνατότητα εγκατάστασης σε μαζική κλίμακα μονάδων αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας μεγάλης διάρκειας (μεγαλύτερης από 2-3 ημέρες), ώστε οι ΑΠΕ να αντικαταστήσουν τις υπόλοιπες τεχνολογίες ηλεκτροπαραγωγής. Αυτό υποστηρίζει μεταξύ άλλων, μιλώντας στο energypress, ο Δρ. Άλεξ Παπαλεξόπουλος, Πρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος της ECCO International, εταιρείας με ενεργό δραστηριότητα σε δεκάδες αγορές ανά τον πλανήτη.

Στην ερώτηση για το πως εκτιμά ότι θα εξελιχθεί η κρίση και οι χονδρεμπορικές τιμές ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη, ο κ. Παπαλεξόπουλος αναφέρει:

Πιστεύω ότι θα παραμείνουν ψηλές όσο παραμένει η κρίση στο φυσικό αέριο. Στην Αμερική ιδιαίτερα εκτιμάται ότι οι τιμές του αερίου θα παραμείνουν υψηλές για μεγάλο χρονικό διάστημα, φοβάμαι για όλο το χειμώνα. Ήδη οι Ευρωπαίοι προσπαθούν να γεμίσουν τις αποθήκες τους, με στόχο πληρότητας στο 90% για την επόμενη χειμερινή περίοδο. Όσο παραμένουν ψηλά οι τιμές του αερίου, θα καθορίζουν και την οριακή τιμή στη χονδρεμπορική του ρεύματος σε υψηλά επίπεδα.

Αναφερόμενος στο αν, υπό το φως των πρόσφατων εξελίξεων, και ειδικότερα της απόφασης της Ε.Ε. για ενεργειακή απεξάρτηση από τη Ρωσία, υποβαθμίζεται ο ρόλος του αερίου στην ενεργειακή μετάβαση, ο κ. Παπαλεξόπουλος επισημαίνει τα εξής:

Πιστεύω ότι χωρίς το φυσικό αέριο δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί η ενεργειακή μετάβαση σε ένα σύστημα ανανεώσιμων πηγών – τουλάχιστον για τα επόμενα 10 (μπορεί και 20) χρόνια. Ο λόγος είναι πως, όσο δεν υπάρχει η δυνατότητα εγκατάστασης σε μαζική κλίμακα μονάδων αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας μεγάλης διάρκειας (μεγαλύτερης από 2-3 ημέρες), οι ανανεώσιμες πηγές δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τις υπόλοιπες τεχνολογίες ηλεκτροπαραγωγής. Ωστόσο, όσοι νομίζουν ότι μπορεί να εφαρμοσθεί η αποθήκευση μεγάλης διάρκειας στην απαιτούμενη κλίμακα, μέσα στην επόμενη 10ετία, πλανώνται πλάνην οικτράν.

Όλες οι αναλύσεις που έχουμε κάνει, σε πάρα πολλές χώρες, δείχνουν ότι το φυσικό αέριο είναι απαραίτητο για αρκετά ακόμη χρόνια. Δεν βλέπουμε ότι στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα θα έχει «ωριμάσει» η λύση της αποθήκευσης ενέργειας μεγάλης διάρκειας, η οποία να προσφέρεται και σε οικονομική τιμή. Ζω στη Silicon Valley, όπου επενδύονται δισεκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο για την ανάπτυξη τεχνολογιών μπαταριών μεγάλης διάρκειας, με σκοπό την αντικατάσταση των ηλεκτροπαραγωγικών μονάδων αερίου.

Αν και ο στόχος αυτός έχει προσελκύσει την προσοχή της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΠΑ στα υψηλότερα κλιμάκια, η τεχνολογική λύση απέχει ακόμη πολλά χρόνια. Οι τρέχουσες τεχνολογίες αποθήκευσης, με διάρκεια 3-4 ωρών, δεν θα λύσουν το πρόβλημα εξισορρόπησης που αντιμετωπίζουν τα ενεργειακά συστήματα με τη μαζική διείσδυση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Έτσι οι σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής φυσικού αερίου θα είναι μαζί μας για πολύ καιρό ακόμη.

Από γεωπολιτική άποψη, όλοι γνωρίζουμε ότι η γεωπολιτική και η ενέργεια ήταν πάντα συνδεδεμένες. Ο πόλεμος στην Ουκρανία αλλάζει σημαντικά το παγκόσμιο ενεργειακό τοπίο. Τρεις ενεργειακές περιοχές και υπερεθνικοί συνασπισμοί αναδύονται στις παγκόσμιες αγορές πετρελαίου και φυσικού αερίου. Πρόκειται για τις ΗΠΑ και τη Δύση, την Κίνα και μεγάλα αναδυόμενα έθνη (όπως η Ινδία, η Τουρκία κ.λπ.), που απέκρουσαν τις δυτικές πιέσεις και συνεχίζουν να συνεργάζονται με τη Ρωσία και τις χώρες της Μέσης Ανατολής που προσπάθησαν να διατηρήσουν ουδετερότητα και στοχεύουν να κερδίσουν μερίδιο αγοράς τα τελευταία χρόνια.

Ένα πράγμα έχει καταστεί ήδη σαφές, ότι η ηγεμονία της Ρωσίας ως ενεργειακής υπερδύναμης έχει τελειώσει και ότι η νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων θα κάνει το εμπόριο ενέργειας λιγότερο αποτελεσματικό και πιο ακριβό. Ο στόχος της Ρωσίας είναι να εμβαθύνει τους δεσμούς της με την Κίνα και την Ασία για να αντισταθμίσει τις απώλειες από τις αγορές της Ε.Ε.

Η Δύση αντιμετωπίζει στην τρέχουσα συγκυρία ένα σοβαρό δίλημμα, καθώς ενώ προσπαθεί να σταθεροποιήσει τις αγορές πετρελαίου και φυσικού αερίου, την ίδια στιγμή ο μακροπρόθεσμος στόχος της είναι η μείωση και τελικά εξάλειψη της χρήσης ορυκτών καυσίμων. Αυτοί οι αντικρουόμενοι στόχοι είναι πολύ προφανείς στην περίπτωση της Σαουδικής Αραβίας, την οποία η κυβέρνηση Μπάιντεν πίεζε να μηδενίσει τις εκπομπές μέχρι το 2050 και τώρα ζητά από τη χώρα περισσότερο πετρέλαιο. Συνοπτικά, η νέα παγκόσμια ενεργειακή τάξη έδειξε ότι τα επιθετικά σχέδια για τη μείωση των εκπομπών άνθρακα μέσω της μείωσης των ορυκτών καυσίμων δεν είναι ρεαλιστικά και οι κυβερνήσεις της ΕΕ πρέπει να επανεξετάσουν τις μακροπρόθεσμες πολιτικές τους για την απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές.

Η παραπάνω ανάλυση δείχνει ότι ο ρόλος του πετρελαίου και του φυσικού αερίου θα αναβαθμιστεί στο μέλλον. Δεδομένων των αναδυόμενων γεωπολιτικών περιορισμών, το κόστος εμπορίας τους θα αυξηθεί, πριν μπορέσουμε να υλοποιήσουμε ένα ενεργειακό σύστημα ανταγωνιστικού κόστους, βασισμένο στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας σε συνδυασμό με αποθήκευση μακράς διάρκειας.