Οι μονάδες αερίου χάνουν διαρκώς όγκους, αλλά κερδίζουν αξία στην αγορά

Ο ρόλος του φυσικού αερίου στην ευρωπαϊκή ηλεκτροπαραγωγή μετατοπίζεται από τους όγκους προς την αξία. Καθώς το αέριο σταδιακά περιθωριοποιείται από τις ΑΠΕ, κάθε κιλοβατώρα ευέλικτης παραγωγής καταλαμβάνει υψηλότερα έσοδα στην αγορά.

Όπως αποκάλυψε το Energy Flux τον Αύγουστο, η ηλεκτροπαραγωγή με αέριο στην Ευρώπη βρίσκεται στο χαμηλότερο σημείο από το 2005. Όμως, αυτή είναι μονάχα η μισή εικόνα.

Οι μονάδες αερίου μειώνουν τις ώρες λειτουργίας τους όσο αυξάνεται η μηδενικού οριακού κόστους παραγωγή των αιολικών και των φωτοβολταϊκών. Οι θερμικές μονάδες καλούνται όλο και περισσότερο μονάχα όταν οι τιμές είναι στην αιχμή τους - και όταν οι πηγές που εξαρτώνται από τις καιρικές συνθήκες δεν είναι διαθέσιμες.

Το θετικό είναι ότι το αέριο και ο άνθρακας περιορίζονται σε αυτές τις περιόδους υψηλής αξίας. Η ανάλυση των στοιχείων της Γερμανίας επιβεβαιώνει τη συγκεκριμένη τάση.

Ο μέσος βαθμός δυναμικότητας για τη θερμική παραγωγή είναι 16% χαμηλότερος φέτος σε σχέση με το μέσο όρο της τελευταίας πενταετίας, σύμφωνα με τα δεδομένα του Fraunhofer ISE.

Ταυτόχρονα, η μέση τιμή που αποκομίζουν οι θερμικές μονάδες είναι φέτος 42% υψηλότερη σε σχέση με την περίοδο 2019-2021 πριν την κρίση.

Η τιμή αυτή αναφέρεται στη μέση τιμή που λαμβάνει ένας ηλεκτροπαραγωγός για τον ηλεκτρισμό που πωλεί στην αγορά, λαμβάνοντας υπόψη τις προημερήσιες διακυμάνσεις και την ώρα της παραγωγής.

Οι αντίστοιχες τιμές στις ΑΠΕ τείνουν να μειώνονται διότι τα αιολικά και τα φ/β παράγουν μόνο όταν είναι διαθέσιμο το ανανεώσιμο δυναμικό. Περισσότερα αιολικά και φ/β σημαίνουν μεγαλύτερη χρονική συσχέτιση της παραγωγής, οδηγώντας σε χαμηλότερες τιμές - ένα φαινόμενο γνωστό ως "κανιβαλισμός της τιμής".

Όμως, το αντίθετο συμβαίνει στον άνθρακα και το αέριο. Αφού οι μονάδες αυτές είναι κατανεμόμενες, μπορούν να βελτιστοποιήσουν τα έσοδα παράγοντας σε περιόδους υψηλών τιμών - συνήθως όταν απουσιάζουν οι ΑΠΕ. Αυτό τους επιτρέπει να αποκομίζουν συστηματικά τιμές πάνω από τον προημερήσιο μέσο όρο.

Ένα χρήσιμο μέτρο είναι ο "ρυθμός αποκόμισης". Πρόκειται για το λόγο μεταξύ της τιμής που αποκομίζει ο παραγωγός προς τη μέση τιμή στην αγορά την ίδια περίοδο.

Ο ρυθμός αντανακλά πόσο αποδοτικά μπορεί ένας σταθμός ή ένα σύνολο σταθμών να κεφαλαιοποιήσουν τη μεταβλητότητα της τιμής σε σχέση με άλλους και πως αυτό αλλάζει στο χρόνο.

Ο ρυθμός αποκόμισης για τον άνθρακα και το αέριο στη Γερμανία είναι κατά μέσο όρο 6% υψηλότερος το 2024 από ότι την περασμένη πενταετία. Πρόκειται για σημαντική άνοδο.

Εντούτοις, στην άλλη πλευρά, η πλημμύρα των ΑΠΕ ωθεί την παραγωγή με άνθρακα και αέριο σε περιόδους αρνητικών τιμών και υπάρχουν αρκετοί λόγοι που αυτό συμβαίνει.

Αν και η όλη υπόθεση είναι πιο περίπλοκη από ότι φαίνεται αρχικά, η απώλεια του ρόλου της παροχής όγκου παραγωγής δεν μπορεί εύκολα να αναπληρωθεί. Όπως αποκαλύπτουν τα στοιχεία, η στροφή από τον όγκο στην αξία δεν είναι καθόλου μια ίση ανταλλαγή για τους παραγωγούς. 
 

(του Σεμπ Κένεντι, Energy Flux)