Λύση στον γρίφο του Υψηλού Τέλους Ασφάλειας Εφοδιασμού αναζητούν ΡΑΑΕΥ & ηλεκτροπαραγωγοί – Στόχος να καταστούν πιο ανταγωνιστικές οι εγχώριες μονάδες αερίου 

Σε συζητήσεις βρίσκονται ΡΑΑΕΥ και ηλεκτροπαραγωγοί, με στόχο να βρεθεί φόρμουλα ώστε να μειωθεί το Τέλος Ασφάλειας Εφοδιασμού από τα υφιστάμενα υψηλά επίπεδα στα οποία έχει καθορισθεί για τις ποσότητες φυσικού αερίου που καταναλώνονται από τις μονάδες αερίου. Στόχος είναι με αυτό τον τρόπο να περιορισθεί το λειτουργικό κόστος των εγχώριων μονάδων, το οποίο περιορίζει σημαντικά τις ώρες λειτουργίας τους, με ευνοημένες τις εισαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας. 

Υπενθυμίζεται ότι το Τέλος Ασφάλειας Εφοδιασμού για τους ηλεκτροπαραγωγούς έχει «κλειδώσει» στα 2,49 ευρώ ανά Μεγαβατώρα για όλο το 2023, στο πλαίσιο καθορισμού των μοναδιαίων χρεώσεων όλων των καταναλωτών (πλην των διακόψιμων) ώστε να καλυφθεί το κόστος των μέτρων που πάρθηκαν ενόψει του προηγούμενου χειμώνα, με σκοπό να διασφαλισθεί η επάρκεια τροφοδοσίας με καύσιμο. 

Ωστόσο, με τη μείωση του κόστους του αερίου, το «καπέλο» αυτό έχει φτάσει να προκαλεί μία προσαύξηση 8% περίπου στην τιμή του αερίου που καταναλώνουν οι μονάδες, αν ληφθεί υπόψη ότι το συμβόλαιο παράδοσης Ιουνίου στο TTF έκλεισε στα 31,99 ευρώ ανά Μεγαβατώρα. Έτσι, αποτελεί βασική αιτία για την αύξηση του κόστους λειτουργίας των μονάδων, η οποία τις καθιστά μη ανταγωνιστικές έναντι των εισαγωγών. 

Η λύση που αναζητείται είναι να περιορισθεί η μοναδιαία χρέωση του ΤΕΑ, επιμηκύνοντας ανάλογα το χρονικό διάστημα στο οποίο αυτό θα συνεχίσει να καταβάλλεται. Κάτι που στην πράξη θα σημαίνει πως θα συγκεντρωθούν τα ίδια έσοδα από την ηλεκτροπαραγωγή, για την κάλυψη του κόστους των μέτρων προληπτικής ασφάλειας, απλώς σε μεγαλύτερη χρονική περίοδο. 

Κέρδη μόνο από την balancing

Υπενθυμίζεται ότι το ΤΕΑ δεν είναι η μόνη υψηλή προσαύξηση με την οποία επιβαρύνονται στη δεδομένη χρονική συγκυρία οι ηλεκτροπαραγωγοί, καθώς παράλληλα σε ισχύ βρίσκεται και η έκτακτη εισφορά 5% επί του TTF, που έχει επιβληθεί για τις ποσότητες αερίου οι οποίες προορίζονται για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. 

Η έκτακτη εισφορά για τον Ιούνιο είναι 1,5995 ευρώ ανά Μεγαβατώρα, κάτι που σημαίνει πως το συνολικό «καπέλο» στο καύσιμα ανέρχεται περίπου σε 4 ευρώ ανά Μεγαβατώρα (δηλαδή στο 13% του συμβολαίου παράδοσης Ιουνίου). Ένα «καπέλο» που συνεπάγεται αύξηση του κόστους κάθε παραγόμενης Μεγαβατώρας κατά περίπου 9 ευρώ. 

Μάλιστα, στη δεδομένη συγκυρία, η αύξηση του κόστους των μονάδων αερίου συνδυάζεται με εξαιρετικά χαμηλή εγχώρια κατανάλωση ρεύματος, για τα δεδομένα της συγκεκριμένης εποχής του έτους. Επομένως, λόγω της περιορισμένης ζήτησης, οι (πιο ανταγωνιστικού κόστους) εισαγωγές περιορίζουν ακόμη περισσότερο, από ό,τι θα συνέβαινε κανονικά, τους σταθμούς αερίου από την αγορά. Μόνη εξαίρεση τα τελευταία 24ωρα, όπου η παρατεταμένη συννεφιά και άπνοια, έχει περιορίσει τη συμμετοχή των ΑΠΕ στο μίγμα. 

Σύμφωνα με πηγές των ηλεκτροπαραγωγών, στην πράξη ο εκτοπισμός σημαίνει πως είναι πολύ περιορισμένα τα έσοδα των μονάδων αερίου από την DAM. Έτσι, τα όποια κέρδη προέρχονται αποκλειστικά από την παροχή υπηρεσιών εξισορρόπησης στην balancing. 

Κρίσιμο το κόστος των μέτρων ασφάλειας για τον επόμενο χειμώνα 

Αξίζει να σημειωθεί ότι προ των πυλών βρίσκεται η εκπόνηση των μέτρων ασφάλειας εφοδιασμού με αέριο για τον επόμενο χειμώνα – τα οποία θα επιβαρύνουν το Τέλος Ασφάλειας Εφοδιασμού των ηλεκτροπαραγωγών με αέριο, που θα ισχύσει για το επόμενο έτος. 

Όπως είναι φυσικό, η μείωση της μοναδιαίας χρέωσης του ΤΕΑ για το 2023, με επιμήκυνση του χρόνου ανάκτησης του συνολικού προβλεπόμενου ποσού, θα έχει εξαιρετικά βραχύβια αποτελεσματικότητα, στην περίπτωση που το κόστος των μέτρων κινηθεί και πάλι σε υψηλά επίπεδα, εκτινάσσοντας το αντίστοιχο τέλος του επόμενου έτους. 

Σε αυτό το πλαίσιο, τα ίδια στελέχη από τους ηλεκτροπαραγωγούς επισημαίνουν ότι τα επόμενα μέτρα θα πρέπει να έχουν πολύ μικρότερο κόστος, σε σχέση με το «δίχτυ προστασίας» του προηγούμενου χειμώνα. Έτσι, χωρίς αυτό να σημαίνει πως θα πρέπει να διακυβευτεί η ασφάλεια τροφοδοσίας με καύσιμο, θα πρέπει τα μέτρα να σχεδιαστούν με τέτοιο τρόπο ώστε ο «λογαριασμός» αυτή τη φορά να κινείται σε αισθητά χαμηλότερα επίπεδα – ώστε να κινείται και σε αισθητά χαμηλότερα επίπεδα και η μοναδιαία χρέωση για το επόμενο έτος. Όπως επισημαίνουν χαρακτηριστικά, μόνον αν χρέωση κινείται στο 1/10 περίπου της υφιστάμενης, θα μπορεί να εξασφαλισθεί πως δεν θα υπονομευθεί η οικονομικότητα των μονάδων.