Ηλιακή ενέργεια από το διάστημα: Έως το 2040 θα αποτελεί ανταγωνιστική τεχνολογία, σύμφωνα με τη βρετανική κυβέρνηση

Η μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας στη Γη από φωτοβολταϊκά στο διάστημα θα μπορούσε να καταστεί ανταγωνιστική έως το 2040, σύμφωνα με έρευνα της βρετανικής κυβέρνησης.

Συγκεκριμένα, προβλέπεται ότι, το σταθμισμένο κόστος ηλεκτρικής ενέργειας για σταθμούς μικρής κλίμακας που βρίσκονται σε τροχιά, θα μειωθεί κατακόρυφα κατά την επόμενη δεκαετία, από 0,0455 - 0,080 δολάρια/kWh σε 0,012 – 0,018 δολάρια/kWh.

Αυτό θα καθιστούσε ανταγωνιστικές τις εν λόγω ηλιακές μονάδες, σε σχέση με τις πυρηνικές και παλιρροιακές τεχνολογίες, σημειώνει η έκθεση.

Η διαστημική ηλιακή ενέργεια λειτουργεί μετατρέποντας το συνεχές ρεύμα σε ραδιοσυχνότητα, μεταδίδοντάς το στη Γη και μετατρέποντάς το ξανά σε συνεχές ρεύμα σε μια κεραία λήψης. Οι εταιρείες που αναπτύσσουν διαστημική ηλιακή ενέργεια υποστηρίζουν ότι η τεχνολογία αυτή μπορεί να καλύψει τα κενά στην παραγωγή, εξαιτίας της στοχαστικότητας της παραγωγής των ΑΠΕ.

Ωστόσο καθοριστικό εμπόδιο και πρόκληση παραμένει το κόστος εκτόξευσης των συστημάτων σε τροχιά, καθώς διαπιστώθηκε ότι αντιπροσώπευαν περισσότερο από το 50% της μεταβολής του σταθμισμένου κόστους.

Η σχετική μελέτη εξέτασε τη βιωσιμότητα συστημάτων μικρότερης κλίμακας, τα οποία θα μπορούσαν να τεθούν σε λειτουργία μέχρι τη δεκαετία του 2030, συγκρίνοντας υπάρχοντα σχέδια και σενάρια μοντελοποίησης με βάση τις τιμές του 2024.

Σύμφωνα με τα ευρήματα που προέκυψαν, οι ηλιακοί συλλέκτες σε υψηλή ελλειπτική τροχιά θα μπορούσαν να παρέχουν ενέργεια στο Ηνωμένο Βασίλειο για το 95,7% ενός μέσου έτους, με δυνατότητα παροχής σταθερής ενέργειας, όταν εγκαθίσταται ένα σύστημα αποθήκευσης με μπαταρίες στην κεραία λήψης.

Ωστόσο, προβλέπεται ότι μια σημαντική μείωση του ορίου αποδοτικότητας αναμένεται να οδηγήσει σε μείωση του κόστους. Συγκεκριμένα, η μελέτη προέβλεπε μείωση του ορίου αποδοτικότητας από 20% το 2030 σε 9,1% το 2040, κάτι που θα οφειλόταν στις τεχνικές βελτιώσεις και στην αυξημένη εμπορική βιωσιμότητα.

Επιπλέον, οι ευκαιρίες της αγοράς για μικρής κλίμακας διαστημικά φωτοβολταϊκά θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν τη σύναψη CfDs, καθώς εκτιμάται ότι η τεχνολογία θα μπορούσε να είναι συμβατή με τον κρατικό μηχανισμό στήριξης.