IEA: Η βιομηχανία παίρνει τα πρωτεία έναντι της ηλεκτροπαραγωγής στην κατανάλωση φυσικού αερίου

Η βιομηχανία αναμένεται να πάρει τα ηνία έναντι της ηλεκτροπαραγωγής  στην κατανάλωση φυσικού αερίου μέσα στην επόμενη πενταετία σύμφωνα με την έκθεση του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας που δημοσιεύτηκε εχθές. Στην έκθεση αυτή αποτυπώνονται οι σημαντικότερες τάσεις που θα γνωρίσει ο κλάδος του φυσικού αερίου μέσα στα επόμενα χρόνια με ξεχωριστή θέση να κατέχει η εκτίμηση ότι η Κίνα θα αποτελέσει τον μεγαλύτερο εισαγωγέα φυσικού αερίου στον κόσμο για την επόμενη χρονιά, χάρη στις εισαγωγές LNG, όπως αναφέρει σχετικό δημοσίευμα του energypress.

Το φυσικό αέριο στην ηλεκτροπαραγωγή, αν και αποτελεί την κύρια πηγή ανάπτυξης, επεκτείνεται με πιο αργούς ρυθμούς εν μέσω σκληρού ανταγωνισμού με άλλα καύσιμα παραγωγής ενέργειας.

Ειδικότερα, η ηλεκτροπαραγωγή αντιπροσωπεύει το ήμισυ της αύξησης στην κατανάλωση φυσικού αερίου κατά την τελευταία δεκαετία, υποβοηθούμενο από την άφθονη προσφορά καυσίμων στις ώριμες αγορές, την μετάβαση από το πετρέλαιο στις αναδυόμενες αγορές και την μείωση της παραγωγής από τα πυρηνικά μετά το ατύχημα της Φουκουσίμα στην Ιαπωνία.

Κατά την διάρκεια της υπό μελέτη περιόδου, το φυσικό αέριο ως καύσιμο για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας συνεχίζει να αυξάνει το μερίδιο του στη Βόρεια Αμερική και την Μέση Ανατολή λόγω της φθηνής εγχώριας παραγωγής, ενώ σε παγκόσμιο επίπεδο θα έχουμε βραδύτερους ρυθμούς ανάπτυξης λόγω της μεγάλης διείσδυσης ΑΠΕ στην ηλεκτροπαραγωγή και του σκληρού ανταγωνισμού με τον άνθρακα, γεγονότα που περιορίζουν σημαντικά τις προοπτικές ανάπτυξης του φυσικού αερίου στον συγκεκριμένο κλάδο.

Αξιοσημειώτη εξέλιξη αποτελεί το γεγονός ότι οι ανακατατάξεις στην ενεργειακή σκακιέρα φέρνουν την βιομηχανία σε θέση πρωταγωνιστή όσον αφορά την κατανάλωση φυσικού αερίου. Συγκεκριμένα, ο βιομηχανικός τομέας αναμένεται να αντιπροσωπεύει το 40% της αύξησης στην κατανάλωση φυσικού αερίου, εκτοπίζοντας από την πρώτη θέση την ηλεκτροπαραγωγή.

Οι σταδιακά αυξανόμενες βιομηχανικές χρήσεις του φυσικού αερίου αφορούν τόσο το κομμάτι της ενέργειας για την διενέργεια βιομηχανικών διαδικασιών όσο και ως πρώτη ύλη για χημικά προϊόντα συμπεριλαμβανομένου λιπάσματα σε αναδυόμενες οικονομίες και πρώτη ύλη επίσης για πετροχημικά προϊόντα που προορίζονται για εξαγωγή σε περιοχές με αφθονία σε φυσικό αέριο.

Ενα ακόμη στοιχείο της ανάλυσης του ΙΕΑ που αξίζει προσοχής αποτελεί το γεγονός ότι οι ΗΠΑ θα διατηρήσουν τον ηγετικό τους ρόλο στην προμήθεια και εξαγωγή αερίου. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, ως ο μεγαλύτερος παραγωγός φυσικού αερίου, απολαμβάνουν την μεγαλύτερη ανάπτυξη στο κομμάτι της προμήθειας, με πολύ καλές προοπτικές στην παραγωγή φυσικού αερίου και πετρελαίου για τα επόμενα χρόνια. Να σημειωθεί ότι η αμερικανική παραγωγή φυσικού αερίου αντιπροσωπεύει σχεδόν το 45% της παγκόσμιας αύξησης, με τα 2/3 να εξάγονται μέσω αγωγού στο Μεξικό ή σε LNG μορφή, σε όλο τον κόσμο.

Σε αντίθεση με την περίπτωση των ΗΠΑ, η αύξηση της παραγωγής φυσικού αερίου σε μια σειρά περιοχές του πλανήτη δεν οδηγεί και σε αύξηση των εξαγωγών αερίου καθώς αξιοποιείται σχεδόν εξ'ολοκλήρου για την κάλυψη των ολοένα αυξανόμενων εγχώριων ενεργειακών αναγκών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Αίγυπτος όπου η παραγωγή του τέραστιου κοιτάσματος Ζορ, αρχικά τουλάχιστον, θα αξιοποιηθεί για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών της χώρας και θα υποκαταστήσει τις εισαγωγές φυσικού αερίου από το Ισραήλ.

Στον αντίποδα βρίσκεται η Ευρώπη, όπου τα τελευταία χρόνια η εγχώρια παραγωγή φυσικού αερίου βαίνει μειούμενη με αποτέλεσμα οι εισαγωγές LNG και αερίου μέσω αγωγών να αποτελούν τις εναλλακτικές για την κάλυψη του κενού.

Στις προβλέψεις του, επίσης, για την αγορά LNG ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας επισημαίνειπως μετά από μια περίοδο άφθονης προσφοράς, η αγορά LNG ενδέχεται να αρχίσει να περιορίζεται μέχρι το 2023. Για την ώρα, το LNG εμφανίζεται ως η κινητήρια δύναμη ανάπτυξης του διαπεριφερειακού εμπορίου φυσικού αερίου, αποτελώντας προϊόν εξαγωγών.

Να σημειωθεί πως το πλήθος νέων τερματικών σταθμών LNG θα επιφέρουν αύξηση περίπου 140 bcm σε χωρητικότητα υγροποίησης στα χρόνια 2018 με 2023, αυξάνοντας την παγκόσμια δυναμικότητα σχεδόν 30%.

Στην αντίπερα όχθη, εκτιμάται πως η μεταφορά μέσω αγωγών θα κινηθεί λιγότερα εντυπωσιακά και θα περιοριστεί κυρίως στην Βόρεια Αμερική (ΗΠΑ προς Μεξικό) και από την Ευρασία προς τον Ευρώπη και την Κίνα. Με βάση τα στοιχεία, ΗΠΑ και Αυστραλία εμφανίζονται ως νέοι παγκόσμιοι παίκτες ικανοί να αμφισβητήσουν την ηγεμονία του Κατάρ στις εξαγωγές LNG προς τις ασιατικές αγορές.