Η ρήξη Ισραήλ - Τουρκίας αναδιατάσσει τον ενεργειακό χάρτη στην περιοχή - Τι σημαίνει για τις έρευνες υδρογονανθράκων και για τα μεγάλα projects της Αν.Μεσογείου
Νέες ισορροπίες, ανατροπές και επαναχάραξη της ενεργειακής αρχιτεκτονικής στην περιοχή απειλεί να φέρει η ρήξη στις σχέσεις του Ισραήλ με την Τουρκία, η οποία πλέον δεν αφήνει κανένα περιθώριο για την ούτως ή άλλως πολύ χαμηλών πιθανοτήτων πρόταση Ερντογάν περί μεταφοράς του ισραηλινού αερίου προς την Ευρώπη.
Η δεύτερη, έμμεση επίπτωση της ρήξης Ισραήλ - Τουρκίας στα ενεργειακά της περιοχής συνδέεται με το σχεδιασμό της Άγκυρας για νέες έρευνες στην Αν. Μεσόγειο μέσα στο 2024. Αν και δεν έχουν γίνει γνωστές λεπτομέρειες, μιλάμε για ένα τρίγωνο που θα εκτείνεται σε μια μεγάλη, μη οριοθετημένη περιοχή, από το Καστελλόριζο και την Κρήτη, φτάνοντας μέχρι την Κύπρο. Κατά τον καθηγητή Διεθνών Σχέσεων Κωνσταντίνο Φίλη, κινήσεις σαν αυτές μπορούν κάλλιστα να επηρεάσουν τόσο τα ελληνοτουρκικά, π.χ. μέσω μιας προσπάθειας για γεώτρηση νότια του Καστελλόριζου, όσο και το Κυπριακό, με τυχόν γεωτρήσεις εντός της Κυπριακής ΑΟΖ. Το μήνυμα της Τουρκίας αυτή τη φορά δεν θα απευθύνεται μόνο στην Ελλάδα και την Κύπρο, αλλά και προς το Ισραήλ.
Και πως συνδέονται αυτές οι γεωτρήσεις με τη ρήξη Τουρκίας - Ισραήλ; Συνδέονται, απαντούν οι γνωρίζοντες. Διότι ακόμη και αν ήταν ένα σχέδιο το οποίο η Τουρκία επεξεργάζονταν εδώ και καιρό, για όσο διάστημα δεν υπήρχε η ρήξη με το Ισραήλ, ο Ερντογάν - ακριβώς επειδή διεκδικούσε ρόλο χώρας transit στη μεταφορά του ισραηλινού αερίου - έπρεπε να δείχνει προς τα έξω το πρόσωπο ενός υπεύθυνου και συνεννοήσιμου παίκτη στην περιοχή. Και για να έχει αυτό πιθανότητες να γίνει, η Τουρκία έπρεπε να προβάλει το πρόσωπο της υπεύθυνης δύναμης. Το γεγονός ότι τα «σπάει» εντελώς με το Ισραήλ ενέχει τον σοβαρό κίνδυνο η Άγκυρα να εμφανίσει ξανά το προφίλ του επιθετικού και αναθεωρητικού γείτονα που γνωρίζουμε, δηλαδή να επιστρέψει εκεί που βρισκόταν στο πρόσφατο παρελθόν. Και να δούμε, όπως και το 2020, παράνομες έρευνες και γεωτρήσεις σε μη οριοθετημένες περιοχές, ακόμη και παρεμπόδιση αντίστοιχων κινήσεων που σχεδιάζει η κοινοπραξία υπό την Exxon Mobil στην Κρήτη, δοκιμάζοντας τις σχέσεις με την Ελλάδα.
Στον αντίποδα βέβαια, η επιλογή του Ερντογάν να θυσιάσει την αποκατάσταση των σχέσεων της Τουρκίας με έναν τόσο σημαντικό περιφερειακό παίκτη, όπως το Ισραήλ, αναδεικνύει και τη σημασία όλων εκείνων των projects, τα οποία όταν υλοποιηθούν θα συμβάλουν στην σταθερότητα της περιοχής και θα δημιουργήσουν έναν ευρύτατο άξονα ασφαλείας στην εύφλεκτη ζώνη της Αν.Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.
Έκτος από το σταθμό LNG στην Κύπρο ή τον αγωγό EastMed, τέτοιο πρωτίστως είναι το σχέδιο για την αποστολή πράσινης ενέργειας στο Ισραήλ, μέσω Κύπρου, το οποίο προωθεί η Ελλάδα, με τον ΑΔΜΗΕ σε ρόλο project promoter μιας διασύνδεσης, συνολικού μήκους 1.208 χλμ. Για την Κύπρο, το έργο είναι άκρως σημαντικό καθώς είναι ακόμη η μόνη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν είναι συνδεδεμένη με το ευρωπαϊκό δίκτυο, ενώ το Ισραήλ θα μπορούσε να προσθέσει περισσότερες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στο ενεργειακό του μείγμα.