Η ηλιακή ενέργεια, το ενεργειακό κόστος και η αυτοπαραγωγή – αυτοκατανάλωση, ως εργαλείο ανταγωνιστικότητας της ελληνικής βιομηχανίας

Η χώρα μας είναι ευλογημένη με περισσότερες από 250 ημέρες ηλιοφάνειας το χρόνο. Αυτό συνεπάγεται ότι ο ήλιος και η ενέργεια του μπορούν να αποτελέσουν ένα σπουδαίο κεφάλαιο για τον τόπο και την εγχώρια οικονομία. Η σπουδαιότητα αυτού του δεδομένου γίνεται ακόμη μεγαλύτερη καθώς βρισκόμαστε μπροστά σε κοσμογονικές αλλαγές γεωπολιτικού, οικονομικού αλλά και τεχνολογικού περιεχομένου. Ας προσπαθήσουμε να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι και κυρίως πρακτικοί και ορθολογικοί και να δούμε πώς μπορεί η ηλιακή ενέργεια να βοηθήσει την ελληνική βιομηχανία μειώνοντας το ενεργειακό κόστος και συμβάλλοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο στην ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων.

Είναι γεγονός ότι στις βιομηχανικές περιοχές και τα βιομηχανικά πάρκα υπάρχει κτιριακό απόθεμα το οποίο αν χρησιμοποιούταν για εγκατάσταση ΦΒ συστημάτων θα μπορούσαμε να έχουμε κάποιες εκατοντάδες MW, αν όχι μερικά GW, ισχύος. Και μάλιστα με ελάχιστη περιβαλλοντική και πολεοδομική όχληση και ενασχόληση καθώς οι μονάδες δεν θα ήταν επί εδάφους αλλά επί στεγών.

Είναι επίσης γεγονός ότι η διαδικασία για το net billing είναι αρκετά δαιδαλώδης και χρονοβόρα αλλά και ότι υπάρχουν περιορισμοί από πλευράς των διαχειριστών στις περιπτώσεις που το δίκτυο είναι κορεσμένο. Τα παραπάνω αποτελούν αποτρεπτικό παράγοντα για πολλούς επενδυτές και σε κάποιους μάλιστα φαντάζει ως αδιέξοδο η επιθυμία τους μειώσουν το ενεργειακό τους κόστος. Όμως ευτυχώς η αλήθεια είναι άλλη τουλάχιστον στην περίπτωση πολλών περιπτώσεων! Έτσι, αν το κύριο μέλημα παραμένει η μείωση του ενεργειακού κόστους τότε υπάρχουν λύσεις! Μέσα από το σχήμα του zero feed-in είναι δυνατή η σύνδεση φβ σταθμού παραγωγής ακόμη και σε κορεσμένο δίκτυο ενώ απαλλάσσεται ο ενδιαφερόμενος από πολυετείς συμβάσεις και κυρίως από τη χρονοβόρα διαδικασία και μέριμνα για την πραγματοποίηση αυτών. Έτσι, υπό την προϋπόθεση της μη έγχυσης ενέργειας στο δίκτυο για μια βιομηχανία υπάρχουν οι εξής επιλογές: α) η εγκατάσταση φβ σταθμού παραγωγής ονομαστικής ισχύος (KW) ίσης με την συμφωνημένη ισχύ της παροχής κατανάλωσης (KVA), υπό την προϋπόθεση ότι ο κορεσμός του δικτύου δεν οφείλεται σε υπέρβαση της στάθμης βραχυκύκλωσης και β) η εγκατάσταση φβ σταθμού παραγωγής μέχρι 200KW σε περίπτωση που το δίκτυο είναι κορεσμένο λόγω υπέρβασης της στάθμης βραχυκύκλωσης, μέχρις εξαντλήσεως του επιπλέον περιθωρίου απορρόφησης των 10MW που έχει διατεθεί ανά υποσταθμό από τον ΔΕΔΔΗΕ.

Από την άλλη, κάποιος μπορεί, ορθώς, να υποστηρίξει ότι οποιαδήποτε εγκατεστημένη ισχύς δεν θα βοηθούσε επαρκώς αν δεν υπήρχε δυνατότητα αποθήκευσης της παραγόμενης ενέργειας και διάθεσής της όταν την έχει πραγματικά ανάγκη η μονάδα – αύξηση ταυτοχρονισμού – προκειμένου να μην χάνεται ούτε μία KWh από την παραγόμενη ενέργεια. Και θα συμπλήρωνε ότι το κόστος των μπαταριών είναι υψηλό – ευτυχώς όμως και εδώ υπάρχουν καλά νέα καθώς αφενός προγράμματα όπως το «Συστήματα Αποθήκευσης στις Επιχειρήσεις» επιδοτούν τη μπαταρία μέχρι και 50% και αφετέρου το κόστος των μπαταριών μειώνεται σημαντικά με την πάροδο του χρόνου!

Βλέπουμε λοιπόν ότι σε κάθε περίπτωση υπάρχει δυνατότητα ο ενδιαφερόμενος να πετύχει μείωση του ενεργειακού κόστους με την εγκατάσταση φβ σταθμού και, όπου χρειάζεται, μπαταρίας. Ακόμη και στις περιπτώσεις που το παραπάνω όριο των 200KW είναι μικρό για τις ενεργειακές ανάγκες μιας επιχείρησης, θα μπορούσε να αποτελέσει την απαρχή και μία πρώτη συνιστώσα για την ενεργειακή μετάβαση αυτής. Της πρώτης συνιστώσας η οποία θα μηδένιζε πολύ σύντομα το κόστος ενέργειας της παραγωγικής διαδικασίας που θα βασιζόταν σε αυτά τα 200KW η οποία στη συνέχεια θα μείωνε ουσιαστικά τις ενεργειακές δαπάνες ολόκληρης της επιχείρησης.

Διαπιστώνουμε λοιπόν ότι για τους συνειδητοποιημένους παίκτες της αγοράς η προσεκτική ανάγνωση των δεδομένων δίνει ευκαιρίες και δυνατότητες μείωσης του ενεργειακού κόστους των επιχειρήσεών τους ενώ ταυτόχρονα γίνεται κάτι επαναστατικό: αλλάζουν σελίδα καθώς επιτυγχάνουν την παραγωγή και χρήση της δικής τους ενέργειας έχοντας ως αποτέλεσμα την μετάβαση σε μια πιο αυτόνομη ενεργειακή πραγματικότητα!

Σκοπός όλων μας πρέπει να είναι οι ελληνικές επιχειρήσεις να γίνουν πιο ανταγωνιστικές ώστε να κατακτήσουν με τα προϊόντα και τις υπηρεσίες τους το κομμάτι της διεθνούς αγοράς που τους ανήκει! Με τη συμβολή των συντελεστών της αγοράς και της πολιτείας αυτό μπορεί να γίνει εφικτό! Ο κλάδος των ΦΒ δηλώνει το παρόν και είναι ενεργός και με μεγάλη εμπειρία ενώ και τα εργαλεία να βρίσκονται επάνω στο τραπέζι. Μένει να τα χρησιμοποιήσουμε για ένα καλύτερο αύριο!

Ο κος Κωνσταντίνος Καραγιαννίδης είναι Ηλεκτρολόγος Μηχανικός και Μηχανικός Υπολογιστών, ιδρυτής και Managing Director της εταιρείας ΦΑΟΣ Ανανεώσιμες