Η κρίση αλλάζει ριζικά την ενεργειακή φιλοσοφία στην Ευρώπη και καθιστά την Ελλάδα ρυθμιστή στην ενεργειακή της πολιτική

 Η ενέργεια αποτελεί ένα από τα βασικότερα αγαθά και επηρεάζει τις βασικές ανάγκες της ζωής όλων μας, όπως το νερό, τη διατροφή, την υγεία, την εργασία, την εκπαίδευση, τις μεταφορές, τις επικοινωνίες και συνδέεται απόλυτα με την καθημερινότητά μας.

Συνεπώς, οποιαδήποτε ενεργειακή κρίση είναι κρίση στην ανθρωπότητα με σημαντικές επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής. Η ενεργειακή εξάρτηση δεν μπορεί να συνεχιστεί καθώς εμπεριέχει σημαντικό οικονομικό, γεωπολιτικό, και εθνικό ρίσκο, και επομένως ενώ η ε εγχώρια παραγωγή με σωστούς οικονομικούς και περιβαλλοντικούς όρους θα πρέπει να αποτελέσει εθνική προτεραιότητα. Οι βασικοί στόχοι της εξασφάλισης προσιτής και ανταγωνιστικής ενέργειας για τους καταναλωτές, η αύξηση της ενεργειακής ασφάλειας, και η ετοιμότητα σε κάθε περίπτωση έκτακτης ανάγκης για ενίσχυση της ενεργειακής ανθεκτικότητας και της αυτονομίας είναι άκρως σημαντικά συστατικά της ενεργειακής πολιτικής μιας χώρας. Η ανάγκη για διαφοροποίηση των πηγών ενέργειας κατέληξε στο να γίνει άμεσα μια οργανωμένη προσπάθεια να ενισχυθούν οι υποδομές ενέργειας και κυρίως οι υποδομές εισαγωγής και αεριοποίησης υγροποιημένου φυσικού αερίου. 

Πρέπει να πούμε ότι σχετικά με το φυσικό αέριο στην Ευρώπη υπάρχει μεγάλη ανισοκατανομή μεταξύ των χωρών που διαθέτουν σημαντικές υποδομές εισαγωγής LNG και υποδομών αποθήκευσης φυσικού αερίου. Η χωρητικότητα αποθήκευσης δεν κατανέμεται ομοιόμορφα με μόνο πέντε χώρες να αντιπροσωπεύουν σχεδόν τα τρία τέταρτα του συνόλου (Γερμανία, Ιταλία, Γαλλία, Ολλανδία και Αυστρία), ενώ περίπου το ένα τρίτο των μικρότερων κρατών μελών της ΕΕ καμία χωρητικότητα αποθήκευσης. Η Ευρώπη φαίνεται ότι οδηγείται αναγκαστικά στην αύξηση της διαθεσιμότητας τερματικών σταθμών με αυξημένες δυνατότητες εισαγωγής και αποθήκευσης αερίου από εναλλακτικές πηγές, ενώ συγκριτικά απαιτούνται πολλαπλά τερματικά μεσαίου μεγέθους για να μπορέσουν να εξυπηρετήσουν την  ζήτηση, κυρίως λόγω της μη ισομερούς κατανομής των υποδομών εισαγωγής νέων ενεργειακών πηγών.  

Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η τρέχουσα ετήσια συνολική κατανάλωση της Ευρώπης είναι στα επίπεδα των 410,3 bcm, ενώ οι υποδομές τερματικών εισαγωγής υγροποιημένου φυσικού αερίου είναι ελάχιστες, ώστε να μπορέσουν να ικανοποιήσουν τόσο υψηλό όγκο κατανάλωσης, με μεγάλο ετήσιο δείκτη ανάπτυξης. 

Η Ελλάδα αντιμετωπίζει την ενεργειακή κρίση με απόλυτο ρεαλισμό, ενώ οι θέσεις της έγιναν αποδεκτές και από το σύνολο των ευρωπαϊκών χωρών. Δίδεται σημαντική προτεραιότητα στα έργα υποδομής υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) και φυσικού αερίου, ώστε να αντιμετωπιστεί γρήγορα η κρίση, να θωρακιστεί η χώρα, αλλά και να αποτελέσει ενεργειακό κόμβο μεταφοράς φυσικού αερίου προς τα Βαλκάνια, τη Μεσόγειο και την υπόλοιπη Ευρώπη. Βάση των δεδομένων της Ευρώπης και τη αύξησης της ζήτησης από Βαλκάνια και ΝΑ Ευρώπη, η Ελλάδα θα πρέπει να φθάσει σε ένα σημείο ώστε να διαθέτει σημαντική δυνατότητα εισαγωγής και αεριοποίησης LNG (ίσως την υψηλότερη στην Ευρώπη), με ταυτόχρονη ελάχιστη αποθηκευτική ικανότητα για το 30% της ετήσιας κατανάλωσής της σε φυσικό αέριο. 

Χάρη στη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στις συνοδευτικές νομοθεσίες και πολιτικές, έχει επιτευχθεί σημαντική πρόοδος σε όλη την Ε.Ε. με ασφαλή και καλά διασυνδεδεμένα δίκτυα.

Ας μην ξεχνάμε ότι οι ενεργειακές κρίσεις επανέρχονται αν δεν κατανοήσουμε τις τρέχουσες προκλήσεις, τα μηνύματα της αγοράς, της γεωπολιτικής κατάστασης και δεν πράξουμε με στρατηγική, με προτεραιοποίηση την ανάπτυξη νέων υποδομών δημιουργώντας νέες πύλες εισόδου υγροποιημένου φυσικού αερίου στη χώρα μας, αλλά και στην βαλκανική αγορά.

-----------------------

* Ο Δρ. Θεόδωρος Θεοδωρόπουλος είναι ειδικός σε θέματα λειτουργίας υποδομών LNG (μεταφοράς-υποδοχής-αποθήκευσης-αεριοποίησης, υγροποιημένου φυσικού αερίου). 

Ιδρυτής Mediterranean Gas S.A. / ARGO FSRU τερματικός σταθμός εισαγωγής LNG (ΥΦΑ) στο Βόλο.