Γιατί χαίρεται ο υπουργός;

Αισιόδοξος δηλώνει ο υπουργός Οικονομικών Βάσος Σαρλή, ενώ ο αρχιεπίσκοπος εκφράζει την πεποίθηση πως η Κύπρος θα υπερβεί σύντομα τις δυσκολίες. Ο μεν πρώτος αισιόδοξος ήτανε πάντοτε. Με το χαμόγελο στα χείλη ακόμα κι όταν τον πρόσβαλλε δημόσια ο προϊστάμενος του, να δηλώνει πως τα βράδια κοιμάται ήσυχος, όταν άλλος στη θέση του θα το ‘χε ρίξε σε βαριά υπνωτικά. Οπόταν, σαν πολίτες δεν μπορούμε να παρηγορηθούμε από την αισιοδοξία του.

Εξάλλου η αισιοδοξία του μπορεί να σημαίνει «ναι, θα μας δώσουν τα δις που χρειαζόμαστε, δεν θα πειραχθεί η ΑΤΑ, ούτε ο 13ος (κι έτσι δεν θα βγει στους δρόμους ο πρόεδρος και θα υπογράψει το μνημόνιο), αλλά θα υποθηκεύσουμε το αέριο πριν ακόμα εξορυχτεί, θα πουλήσουμε ΑΤΗΚ, ΑΗΚ και ότι άλλο πουλιέται (ακόμα και το παλιάμπελο), θα πληρώνουμε φόρο ακόμα και για τον αέρα που αναπνέουμε, αλλά θα επιβιώσουμε». Εδώ που φτάσαμε δεν μπορούμε να ξέρουμε τι είναι δυνατόν, μέσα στο όλο σκηνικό, να μας γεννά αισιοδοξία.

Ο αρχιεπίσκοπος δε, ως πνευματικός ηγέτης, παρόλο που δεν μας συνήθισε να μιλά ως τέτοιος, μπορεί να εννοεί πως «ο θεός είναι μεγάλος και δεν θα μας αφήσει να χαθούμε». Γιατί να μην μας αφήσει όμως; Πάντα είχαμε μια υποψία πως από τύχη καταφέρναμε να επιβιώνουμε σ’ αυτό τον τόπο. Άλλοι την τύχη την λέγανε άγιο. Είχαμε άγιο μέχρι σήμερα. Τώρα που τα κάναμε μαντάρα γιατί να ασχοληθεί μαζί μας ο θεός; Εντάξει του κτίζουμε εκκλησία κάθε λίγα χιλιόμετρα, ψηλή να ατενίζει ο θόλος της τα σύννεφα, καλλιμάρμαρη να αντικατοπτρίζονται οι εικόνες των αγίων στο πάτωμα, αλλά μήπως δεν μας τις ξεπλήρωσε ήδη; Τόσες και τόσες ευκαιρίες μας έδωσε.

Δεν ξεκίνησε η κρίση από την Κύπρο. Την βλέπαμε που ξαπλωνόταν σαν πανούκλα κι ούτε καν ένα χαπάκι δεν ήπιαμε. Βλέπαμε τα ταμεία που άδειαζαν και εξακολουθούσαμε να τα σκορπάμε απλόχερα. Παρόλα αυτά, μέχρι την υστάτη ο θεός μας έστειλε το αέριο. Το οποίο ούτε κι αυτό φαίνεται πως θα καταφέρουμε να διαχειριστούμε. Γιατί να ασχοληθεί άλλο μαζί μας; Ή μήπως ο αρχιεπίσκοπος δεν μιλούσε σαν πνευματικός ηγέτης, αλλά σαν επιχειρηματίας, οπόταν κάτι ξέρει;

(Φιλελεύθερος, 14/11/2012)