Επιβολή κυρώσεων στην Ρωσία

Με ενδιαφέρον πληροφορηθήκαμε για τις απειλές που εγείρουν οι Ευρωπαϊκές Κυβερνήσεις εις βάρος της Ρωσίας, εάν η Μόσχα δεν αποκλιμακώσει τις κινήσεις της στην Κριμαία...

Θα χαρακτηρίσω δε πιο ενδιαφέρουσες τις δηλώσεις του Γερμανού ΥΠΕΞ κ. Φρανκ-Βάλτερ Στάινμαϊερ, καθότι η Γερμανία είναι ουσιαστικά ο άτυπος ηγέτης της ΕΕ και φυσικά ο μεγαλύτερος εταίρος της Ρωσίας. Ο κ. Στάινμαϊερ δήλωσε ότι εάν παρέλθει το Σαββατοκύριακο χωρίς ορατή αλλαγή στη συμπεριφορά της Ρωσίας, τη Δευτέρα το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα πρέπει να συζητήσει νέο στάδιο μέτρων.

Επειδή ειλικρινά δεν έχουμε αναληφθεί πλήρως ποιες κυρώσεις έχουν επιβληθεί μέχρι σήμερα στην Ρωσία και ποιές μπορεί να είναι οι πιθανές νέες, ας δούμε με περισσότερο ρεαλισμό τι έχει στην φαρέτρα της η Γερμανία και γενικά η ΕΕ  προκειμένου να επιβάλλει κυρώσεις.

Η Γερμανία εισάγει περίπου το 35% της ενέργειας της σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο από την Ρωσία και χιλιάδες γερμανικές εταιρείες εξάγουν τα προϊόντα τους στη Ρωσία. Κολοσσοί όπως η Siemens, η ΒASF, η Volkswagen αποκομίζουν τεράστια κέρδη λόγω της συνεργασίας τους με την Ρωσία. Όμως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της εκτεταμένης ενεργειακής συνεργασίας Γερμανίας/Ρωσίας, είναι ότι ο Πρόεδρος της Επιτροπής Μετόχων του αγωγού φυσικού αερίου Nord Stream είναι ο πρώην Καγκελάριος της Γερμανίας, Γκέρχαρντ Σρέντερ.

Επιπροσθέτως δεν θα πρέπει να λησμονούμε ότι στο χρηματιστήριο του Λονδίνου διαπραγματεύονται οι σοβαρότερες ρωσικές εταιρείες, ενώ την προηγούμενη εβδομάδα ένα αποκλειστικό δημοσίευμα του Guardian αποκάλυψε ότι το Σίτι του Λονδίνου διαμήνυσε στον Πρωθυπουργό της Αγγλίας κ. Κάμερον, ότι δεν επιθυμεί κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας.

Η ΕΕ εισήγαγε το 2013 περίπου 160 δισ. κ.μ. φυσικού αερίου από την Ρωσία, προκειμένου να καλύψει τις ενεργειακές της ανάγκες. Σε περίπτωση λοιπόν κυρώσεων θα πρέπει να έχει βρει εναλλακτική λύση, για το έλλειμμα που σίγουρα θα δημιουργηθεί στις εισαγωγές φυσικού αερίου. Είναι αλήθεια ότι η Ρώσικη οικονομία εξαρτάται από τις εξαγωγές υδρογονανθράκων, αλλά επίσης είναι αλήθεια ότι η ΕΕ δεν έχει προς το παρών βρει τέτοιου μεγέθους εναλλακτικό προμηθευτή φυσικού αερίου, που θα μπορούσε να αντισταθμίσει τις εισαγωγές από την Ρωσία.

Ας δούμε και πρακτικά τι σημαίνει αυτό.

Την προηγούμενη εβδομάδα πληροφορηθήκαμε από τα ΜΜΕ για την ύπαρξη ενός εκτάκτου σχεδίου ανάγκης της  ΕΕ, σε περίπτωση που σταματήσει η ροή Ρώσικου αερίου μέσω Ουκρανίας. Το έλλειμμα λοιπόν που θα αντιμετώπιζε η αγορά της ΕΕ θα ήταν για τον μήνα Μάρτιο περίπου 6,5 δισ. κ.μ.

Το σχέδιο που πρότειναν τα σχετικά όργανα της ΕΕ για να αντιμετωπίσουν αυτό το έλλειμμα ήταν το παρακάτω.
-Αύξηση 1,8 δισ. κ.μ. από τον αγωγό Nord Stream (υποθαλάσσιος αγωγός που συνδέει τη Ρωσίας με τη Γερμανία μέσω Βαλτικής Θάλασσας)
-Αύξηση 500 εκατ. κ.μ. από τον Blue Stream (υποθαλάσσιος αγωγός που συνδέει τη Ρωσία με την Τουρκία στη Μαύρη Θάλασσα).
-500 εκατ. κ.μ. θα αναπληρωθούν από τη Νορβηγία και
-900 εκατ. κ.μ. από τους υπόλοιπους προμηθευτές (Κατάρ, Αλγερία κ.λπ.).
-2 δισ. κ.μ. μπορούν αν καταναλωθούν από τους αποθηκευτικούς χώρους της ΕΕ.

Έτσι θα λείψουν περί τα 400 εκατ. κ.μ. τα οποία θα μπορούσαν να βρεθούν από την spot αγορά.

Βλέπουμε λοιπόν ότι το βασικό εναλλακτικό σχέδιο της ΕΕ για να αντιμετωπίσει την πιθανή έλλειψη φυσικού αερίου εάν η Ρωσία σταματήσει την ροή μέσω Ουκρανίας, είναι να ζητήσει από την Ρωσία την αύξηση των ποσοτήτων Ρώσικου αερίου που έρχονται στην Ευρώπη από αγωγούς εκτός Ουκρανίας.

Όλα τα ανωτέρω είναι κάποια γεγονότα που αντικατοπτρίζουν τις πραγματικές δυνατότητες που υπάρχουν για την επιβολή κυρώσεων στην Ρωσία. Εάν σε όλα αυτά προσθέσω και την γλαφυρή έκφραση της Υφυπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ κ. Βικτώριας Νούλαντ “Fuck European Union”, τότε διερωτώμαι, τι είδους κυρώσεις μπορεί να επιβάλλει η Γερμανία και η ΕΕ στην Ρωσία;

* Ο Σάββας Πούλος είναι σύμβουλος ανάπτυξης της αγοράς Φυσικού Αερίου.