Ελβετία: Οι μικροί φ/β συμμετέχουν ελεύθερα στην αγορά και οι μεγάλοι παίρνουν ταρίφα!
Η ελβετική κυβέρνηση ανακοίνωσε πρόσφατα ότι οι ταρίφες για τα φωτοβολταϊκά θα μειωθούν με το νέο έτος. Πιο αναλυτικά, η μείωση θα φτάσει το 23%, 18% και 12% στις κατηγορίες έως 29,9 kW, 30 kW-1MW και άνω του 1 MW αντίστοιχα. Παρόλα αυτά, θα παραμείνει εν ισχύ το μπόνους 15% για τα φωτοβολταϊκά που είναι ενσωματωμένα σε κτήρια.
Όλα αυτά ενώ οι συνολικές εγκαταστάσεις των φωτοβολταϊκών στη χώρα αγγίζουν πλέον το 1 γιγαβάτ, καθώς 250 μεγαβάτ προστέθηκαν μέσα στο 2014. Το χαρακτηριστικό, όμως, του ελβετικού συστήματος είναι ότι από αυτό το ένα γιγαβάτ φωτοβολταϊκών, μόνο τα 275 μεγαβάτ αποζημιώνονται με ταρίφα. Επίσης, χαρακτηριστικό είναι ότι δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου φωτοβολταϊκά πάρκα ή φωτοβολταϊκά εκτός του συστήματος. Η συντριπτική πλειοψηφία των έργων είναι σε στέγες.
Πλέον, μετά την μείωση της ταρίφας, οι εκτιμήσεις των φορέων του κλάδου είναι ότι θα υπάρξει στροφή προς τα μικρότερα συστήματα και γενικότερη συρρίκνωση στην αγορά. Παράλληλα, θα αποκτήσει μεγαλύτερη σημασία η αυτοκατανάλωση.
Το "περίεργο" ελβετικό σύστημα που στοχεύει σε μικρά έργα
Σύμφωνα με το PV-Magazine, το ελβετικό σύστημα αποζημίωσης των φωτοβολταϊκών είναι ιδιαίτερα ξεχωριστό σε σύγκριση με τις άλλες αγορές. Από τον Ιανουάριο του 2013 και μετά, τα φ/β με ισχύ 2-9,9 kW υποχρεούνται να δέχονται την επιδότηση αυτοκατανάλωσης που τους δίνει πίσω μονομιάς το 30% του επενδυτικού κόστους μόλις λίγους μήνες μετά την υποβολή των σχετικών εγγράφων.
Στην περίπτωση των έργων με ισχύ 10-29,9 kW, υπάρχει η επιλογή ανάμεσα στο παραπάνω σύστημα και στην κλασσική ταρίφα, ενώ στα έργα άνω των 30 kW η ταρίφα είναι υποχρεωτική.
Οι επενδυτές που θα επιλέξουν την αυτοκατανάλωση δεν μπορούν να λάβουν άλλη επιδότηση στο μέλλον, αν και οι αρχές τονίζουν ότι η μέθοδος παραμένει κερδοφόρος διότι οι ιδιοκτήτες γλιτώνουν 0.20 σεντς ανά κιλοβατώρα από το κόστος του ηλεκτρισμού που καταναλώνουν. Επίσης, μπορούν να πωλούν τις παραπανήσιες ποσότητες ρεύματος στην αγορά ηλεκτρισμού και οι εταιρείες προμήθειας είναι υποχρεωμένες να τις αγοράζουν στην δεδομένη τιμή που επικρατεί εκείνη τη στιγμή στο δίκτυο (γύρω στα 5-8 σεντς ανά κιλοβατώρα).
Με τον τρόπο αυτό, οι μικροί παραγωγοί μετέχουν ελεύθερα στην αγορά, ενώ οι μεγάλοι παραγωγοί παίρνουν ταρίφα. Πρόκειται για ακριβώς το αντίθετο από ότι συμβαίνει σε άλλες ευρωπαϊκές αγορές.