Δ. Τριανταφυλλόπουλος (Hellenic Hydrogen): Οι χρεώσεις δικτύου μείζον θέμα για την ανάπτυξη του υδρογόνου στην Ελλάδα

Στις δυνατότητες και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει το υδρογόνο στη χώρα μας αναφέρθηκε ο Δημήτρης Τριανταφυλλόπουλος, CEO της Hellenic Hydrogen, σε συνέντευξη με το δημοσιογράφο, Δημήτρη Αβαρλή στο podcast "στην Πρίζα" του ΑΔΜΗΕ.

Όπως ανέφερε σχετικά με τα επιμέρους θέματα ο κ. Τριανταφυλλόπουλος:

"Θεωρούμε σημαντική την ύπαρξη μιας εθνικής στρατηγικής για το υδρογόνο. Η αλήθεια είναι ότι υπήρξε μια προσπάθεια πριν κάποια χρόνια, η οποία όμως τελικά βρέθηκε στο κενό. Αν όμως δεν υπάρξει το roadmap, δεν υπάρχει ουσιαστικά ο στόχος που θέλουμε να πετύχουμε και όλες οι σχετικές παράμετροι. 

Άρα θεωρούμε σημαντικό ότι θα έπρεπε να υπήρχε μια τέτοια στρατηγική, και η αλήθεια είναι ότι το έχουμε αναφέρει αρκετές φορές στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου. 

Το δεύτερο κομμάτι έχει να κάνει με τα κίνητρα που πρέπει να δοθούν σε μία νέα αγορά. Υπενθυμίζω ότι η αγορά του υδρογόνου, παρότι συνδέεται άμεσα με δύο πολύ ώριμες, υφιστάμενες αγορές, όπως η αγορά της ηλεκτρικής ενέργειας και η αγορά του φυσικού αερίου, είναι μια νέα αγορά. Αυτό σημαίνει ότι όπως όλες οι νέες αγορές στην ενέργεια, χρειάζεται χρόνο να ωριμάσει και χρειάζεται τουλάχιστον τα αρχικά της στάδια να να έχει και τη στήριξη από την Πολιτεία. 

Αυτό διαφαίνεται στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια με μία σειρά κινήτρων που έχουν να κάνουν κυρίως με την ηλεκτρική ενέργεια, το οποίο είναι το βασικό κόστος στην παραγωγή των ανανεώσιμων υδρογόνου, αλλά επίσης και όσον αφορά τα τα σχέδια των παραγωγών για εγκατάσταση νέων μονάδων, και την πώληση του τελικού προϊόντος. 

Άρα έχουμε τρεις πυλώνες, στους οποίους πρέπει να κινηθούμε. Ο πρώτος πυλώνας είναι το το κόστος, πώς μπορούμε να μειώσουμε το κόστος, το οποίο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το κόστος της πράσινης ηλεκτρικής ενέργειας. Ο δεύτερος πυλώνας είναι πώς θα ενισχύσουμε τις προσπάθειες των νέων επενδύσεων στην παραγωγή υδρογόνου. Και το τρίτο είναι πώς θα καταφέρουμε να κάνουμε το προϊόν ανταγωνιστικό.

Στην περίπτωση της Ελλάδας συμβαίνει το εξής παράδοξο: Έχουμε άπλετη, πράσινη ηλεκτρική ενέργεια, όμως από την άλλη, όταν ένας παραγωγός υδρογόνου θέλει να συνδεθεί με το με το δίκτυο για να μπορέσει να πάρει αυτή την πράσινη ενέργεια, ουσιαστικά γίνεται μη ανταγωνιστικός διότι έχουμε υπέρογκες χρεώσεις δικτύου. 

Αυτές οι χρεώσεις ουσιαστικά διπλασιάζουν το κόστος παραγωγής υδρογόνου. Και εδώ έρχεται η στήριξη που αναφέραμε προηγουμένως. 

Επίσης να πούμε ότι μια μονάδα παραγωγής υδρογόνου χρειάζεται τόσο το αιολικό όσο και το φωτοβολταϊκό για να λειτουργήσει σε επίπεδα τα οποία θα είναι ανταγωνιστική. Άρα εδώ πρέπει να δούμε και πώς και οι δύο τεχνολογίες αναπτύσσονται στη χώρα. Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια τα αιολικά έχουν μείνει πίσω και να δούμε πώς μπορούμε να καλύψουμε τις ανάγκες του υδρογόνου χωρίς να παρεμβαίνουμε σε άλλες βιομηχανικές μονάδες ή μεγάλους καταναλωτές, οι οποίοι χρειάζονται επίσης αυτή την ενέργεια.

Όσον αφορά τη διείσδυση του υδρογόνου στο σύστημα, έχουμε προτείνει να υπάρχει μία προσωρινή λύση με την οποία σε συγκεκριμένες ποσοστώσεις έως 10% ή ό,τι ποσοστό δείχνουν οι μελέτες να μπορούν οι παραγωγοί να εγχέουν το υδρογόνο.

Αν θέλουμε να πούμε ότι αναπτύσσουμε την αγορά του υδρογόνου στην Ελλάδα και ακολουθούμε και τα παραδείγματα της Ευρώπης, τότε θα πρέπει να αποφασίσουμε ότι για κάποια χρόνια η παραγωγή και η κατανάλωση θα πρέπει να είναι στο ίδιο γεωγραφικό σημείο. Εμείς έχουμε το πλεονέκτημα όντας μία εταιρεία η οποία κατά 49% ανήκει στη ΔΕΗ, να θεωρούμε ότι έχουμε τις τοποθεσίες στις οποίες μπορούμε να αναπτύξουμε αυτές τις μονάδες".