Αντί να κάθονται

Η πολιτική αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης και ιδιαίτερα το πώς οι ξένοι συμπεριφέρονται στην Κύπρο, θυμίζει την προσπάθεια ενός οδηγού να δείξει τις ικανότητές τους και πατάει το γκάζι στο φουλ, το στροφόμετρο να αγγίζει κόκκινο και τα λάστιχα να παίρνουν φωτιά πριν κινηθούν προς τα εμπρός. Ωραίο το θέαμα, πλην όμως τα ελαστικά του οχήματος έχουν υποστεί αρκετή φθορά που σίγουρα δεν θα το πάρουν πολύ μακριά. Ορατός και ο κίνδυνος να επισυμβεί ατύχημα λόγω κλαταρισμένου ελαστικού.

Η κυπριακή οικονομία έφτασε στο απροχώρητο, όλη η Κύπρος αγωνιά για το αύριο, όλοι συζητούν για την οικονομική κατάσταση του τόπου και εκεί που περιμένουν το «κυπριακό όχημα» να κινηθεί προς τα εμπρός, οι πολιτικοί που κάθονται πίσω από το τιμόνι το μόνο που καταφέρνουν είναι να πατάνε συνεχώς γκάζι ώστε ο κόσμος να ενθουσιάζεται από το ωραίο θέαμα και τον ήχο της μηχανής.

Το όχημα όμως μένει στο ίδιο σημείο, τα ελαστικά έχουν ήδη φθαρεί και όταν κάποτε αποφασίσει να κινηθεί προς τα εμπρός μπορεί να μην υπάρχει καουτσούκ για να προσφέρουν μια ομαλή πορεία. Πέρα από δηλώσεις και γενικές και αόριστες τοποθετήσεις δεν βλέπουμε καμιά κίνηση προς τα εμπρός. Η μεν Κυβέρνηση περιμένει μοιρολατρικά την εξέλιξη των πραγμάτων (όπως δηλαδή έπραττε όλα αυτά τα χρόνια) φροντίζοντας παράλληλα να περάσει το μήνυμα ότι αυτό που θα έρθει είναι γιατί έβαλαν και οι αντιπολιτευόμενοι το χέρι του. Η δε αντιπολίτευση αγχώνεται μπας και το μνημόνιο δεν υπογραφεί σύντομα ώστε να τα φορτώσει στους κυβερνώντες.

Αυτή δυστυχώς είναι η μοίρα μας γιατί δεν έχουμε εκείνους τους ηγέτες που θα πάρουν το παιχνίδι πάνω τους, όπως λένε στο ποδόσφαιρο και την καλαθόσφαιρα. Αντί να κάθονται στην Κύπρο και να προσπαθούν να μας περιγράψουν αυτό που όλοι βλέπουμε και αντιλαμβανόμαστε, θα προσέφεραν καλύτερες υπηρεσίες στον τόπο τους αν έβγαιναν προς τα έξω. Θα προσέφεραν καλύτερη υπηρεσία στον τόπο τους εάν έσπευδαν εκεί που λαμβάνονται οι αποφάσεις και εάν συναντώνται με εκείνους του ηγέτες που σήμερα έχουν λεφτά να μας δώσουν.

Αυτή τη στιγμή ο πρόεδρος Χριστόφιας έπρεπε να βρίσκεται κάπου μεταξύ Ρωσίας και Κίνας αναζητώντας οικονομική στήριξη. Ο ηγέτης της αντιπολίτευσης, που τόσες και τόσες φορές μας είπε για τις αδελφικές σχέσεις με την Μέρκελ, έπρεπε να ήταν στο Βερολίνο να την πείσει για το καλό του τόπου του. Αλλά και οι άλλοι υποψήφιοι να κινηθούν. Αυτό θα πει πραγματική υπηρεσία στον τόπο.

Μπορούν;

(Φιλελεύθερος, 19/11/2012)