Ανδρουλάκης: Αλλαγή στρατηγικής στη ΔΕΗ, ιβηρικό μοντέλο στο ρεύμα και ιταλικό στη βιομηχανία για να πέσει το ενεργειακό κόστος

Στο σύνολο των ενεργειακών θεμάτων τοποθετήθηκε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, Νίκος Ανδρουλάκης, κατά την συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στη ΔΕΘ.

Ακολουθούν οι δηλώσεις που έκανε για έρευνες υδρογονανθράκων, ΑΠΕ, Δυτική Μακεδονία και ενεργειακό κόστος:

Υδρογονάνθρακες

«Εμείς κάναμε τον νόμο του 2011 καθορίζοντας τα απώτατα όρια της ελληνικής ΑΟΖ βάσει των διεθνών κανόνων. Γιατί από το 2011 μέχρι σήμερα δεν έγιναν βήματα; Ξέρετε πόσο κόστισε αυτή η τεράστια καθυστέρηση στον ελληνικό λαό;», είπε ο Νίκος Ανδρουλάκης ερωτηθείς για τις εξελίξεις γύρω από το θέμα με τους υδρογονάνθρακες. Πρόσθεσε ότι τα βήματα αυτά είναι σημαντικά αλλά θέλουν σχέδιο και μομέντουμ. «Εμείς θα αξιολογήσουμε την σύμβαση με τη Chevron, τη θεωρούμε ένα θετικό βήμα», «είναι σημαντικό να γίνουν αυτές οι επενδύσεις για εθνικούς και γεωπολιτικούς λόγους αλλά πρέπει να έχει σημαντικό όφελος η χώρα μας από αυτές συμβάσεις», ανέφερε.

ΑΠΕ και ενεργειακός χώρος

"Για φανταστείτε να είχαμε υλοποιήσει το δικό μας σχέδιο. Ξέρετε ήρθα στο νομό σας, όπως και σε άλλους νομούς της Κεντρικής Μακεδονίας και πήγα σε πολύ μεγάλες επενδύσεις και σε συνεταιρισμούς. Ρωτούσα σε όλους, όπως και στη Θεσσαλία, φωτοβολταϊκά στις στέγες έχετε για τα ψυγεία σας; Κάποιοι είχαν, κάποιοι όχι. Αν είχαν όμως όλοι, θα είχαν χαμηλό κόστος ενέργειας. Και στην παραγωγή. 

Γιατί λοιπόν δεν κάναμε την πράσινη μετάβαση όπλο του αγρότη, του μεταποιητή, για ένα νέο συνεταιριστικό κίνημα με μια νέα φιλοσοφία που ενοποιείται στην κοινή ενεργειακή παραγωγή; Γιατί το έκαναν οι Γερμανοί; Γιατί το έκαναν οι Πορτογάλοι; Γιατί το έκαναν οι Ισπανοί, και όχι εμείς; Με δίκτυο, με αποθήκευση, όλα στην ώρα τους, γιατί υπήρχε επιλογή. Υπήρχε επιλογή από την κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου η υψηλή, η υψηλή δέσμευση της χώρας στο φυσικό αέριο και επιλογή από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να δώσει τον ενεργειακό χώρο σε λίγους και ισχυρούς εις βάρος των πολλών παραγωγών.

Θα κάνω ό,τι μπορώ, βάσει του προγράμματος που παρουσίασα χθες, για να όσους βαθμούς ελευθερίας έχουμε πια, γιατί έχει δοθεί ένα μεγάλο κομμάτι του ενεργειακού χώρου, να δώσουμε κατά προτεραιότητα όρους σύνδεσης στην πραγματική παραγωγική Ελλάδα και αυτό είναι μεγάλο στοιχείο της περιφερειακής ανάπτυξης. Νομίζω ότι είπα πολλά πράγματα που μπορούν να δώσουν αναπτυξιακή δύναμη σε όλη την ελληνική περιφέρεια. Ευχαριστώ".

Δυτική Μακεδονία και μετάβαση

"Δυστυχώς κάποιοι έχουν εγκληματήσει εις βάρος της Δυτικής Μακεδονίας. Διότι τα παρουσιάζανε εύκολα τα πράγματα. Τη μια έλεγαν να φύγουμε από το εμπόριο ρύπων. Την άλλη έλεγαν, ότι δε θα γίνει ποτέ η πράσινη μετάβαση. Και μετά πάτησαν γκάζι. Και μιλώ για την τελευταία κυβέρνηση. Τι έπρεπε να γίνει; Θα μου πείτε τι μπορεί να γίνει τώρα. Καταρχάς τι έπρεπε να γίνει; Δίκτυο αποθήκευση. Δε γίνεται πράσινη μετάβαση χωρίς δίκτυο και αποθήκευση. Χωρίς αποθήκευση χάνουμε κάθε μέρα πολύτιμη ενέργεια. Την πετάμε. Να το καταλάβει ο κόσμος. Την πετάμε. Πετάμε πολύτιμη φτηνή ενέργεια, που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Το ότι η προηγούμενη και αυτή η Κυβέρνηση δεν επένδυσαν στην αποθήκευση.

Δίκτυα: Γιατί τα δίνουν όλα στους μεγάλους κυρίως; Και έχουν μια απάντηση. Ε, δεν έχουμε λέει δίκτυο υψηλής διασυνδεσιμότητας. Άρα δεν μπορούν να μπουν πολλές μικρές ενεργειακές κοινότητες. Υπονομεύει τη σταθερότητα του δικτύου. Ε, γιατί λοιπόν επιταχύνεται την απολιγνιτοποίηση χωρίς επένδυση στο δίκτυο; 

Τι θα κάναμε εμείς; Η ταχύτητα απολιγνιτοποίησης θα ήτανε άρρηκτα διασυνδεδεμένη με την επένδυση στο δίκτυο και την αποθήκευση, ώστε να γίνει ομαλά, με ενεργειακή ασφάλεια, με χαμηλό κόστος ενέργειας και προς όφελος της παραγωγής Ελλάδας, για να έχει χαμηλό κόστος παραγωγής ο Έλληνας αγρότης, ο Έλληνας κτηνοτρόφος.

Γιατί όλα αυτά δεν έγιναν; Όπως είπα και πριν, η απολιγνιτοποίηση και η πράσινη μετάβαση εξελίχθηκε σε μια μπίζνα ισχυρών οικονομικών συμφερόντων, εις βάρος της Δυτικής Μακεδονίας, εις βάρος της Μεγαλόπολης, εις βάρος του κόστους ζωής και του κόστους παραγωγής. 

Τώρα εδώ που φτάσαμε, πρέπει να γίνουν πολύ μεγάλες επενδύσεις. Αλλαγή μοντέλου για τη Δυτική Μακεδονία. Είναι η Περιφέρεια με τη μεγαλύτερη δημογραφική αιμορραγία που προκαλείται από τη μετανάστευση των νέων ανθρώπων. 

Πρέπει λοιπόν να κατευθύνουμε πόρους για μεγάλες παραγωγικές επενδύσεις σε όλους τους τομείς, διότι σε άλλη περίπτωση η περιφέρεια θα είναι η περιφέρεια που θα σύρει το χορό μιας μεγάλης καταστροφής στη χώρα, με ένα πολύ στρεβλό παράδειγμα για τις υπόλοιπες περιφέρειες. Θέλει προτεραιοποίηση, θέλει προσπάθεια, θέλει συνεννόηση με την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τις τοπικές κοινωνίες σε όλους τους νομούς, ώστε να εκπονήσουμε με ευρωπαϊκούς πόρους και με φορολογικά κίνητρα ειδικά σχέδια τοπικής ανάπτυξης, για να συγκρατήσουμε τον πληθυσμό στο σύνολο της Δυτικής Μακεδονίας".

Σχετικά με το λιγνίτη, ο κ. Ανδρουλάκης δήλωσε: "Θέλω να σας πω ότι αυτή η συζήτηση δεν μπορεί να γίνεται στο πόδι για έναν και μόνο λόγο. Μία λιγνιτική μονάδα, η οποία δεν λειτουργεί ή υπολειτουργεί, είναι πολύ δύσκολο να μπει σε πλήρη εφαρμογή λειτουργίας με θετικό αποτέλεσμα για την ενεργειακή παραγωγή. Αυτό είναι μια πραγματικότητα. Όποια συζήτηση πρέπει να γίνει με ειδικούς για να γνωρίζουμε εάν μια τέτοια επιλογή, φέρει αποτέλεσμα. Έχω πολλές αμφιβολίες".

ΔΕΗ και βιομηχανία

"Η ΔΕΗ, με το σημερινό ποσοστό που κατέχει το κράτος μπορεί να αλλάξει στρατηγική. Δε θέλει η κυβέρνηση να αλλάξει στρατηγική η ΔΕΗ. Έχει επιλέξει να είναι ένα εργαλείο για golden boys, για διαφημιστικά πακέτα και για επενδύσεις που έπρεπε να είναι αλλού προσανατολισμένες. Τόσο απλά είναι τα πράγματα.

​​​Με το σημερινό ποσοστό που έχει το κράτος, μπορεί να παρέμβει δυναμικά στις προτεραιότητες της ΔΕΗ και αυτό θα κάνουμε. Η Νέα Δημοκρατία έχει επιλέξει αυτή την κατεύθυνση. Αυτή η κατεύθυνση μπορεί να αλλάξει. Και επειδή μου δίνετε την ευκαιρία, χθες δεν είπα μόνο για τη ΔΕΗ, είπα και για τα τιμολόγια. Πρέπει να φύγουμε από τα κυμαινόμενα και να πάμε στα σταθερά για να έχουμε εκατομμύρια νοικοκυριά, να έχουν χαμηλό κόστος ζωής. Και όχι αυτό που ζουν σήμερα.

​​​Είπα για τη βιομηχανία, το ιταλικό παράδειγμα, το ιταλικό παράδειγμα με το 25% που αφορά τη σταθερή χαμηλή τιμή ρεύματος και τις εγγυήσεις που δίνουν σε μια τριετία δημιουργεί χαμηλότερο κόστος στην παραγωγή, δημιουργεί ανταγωνιστικότητα.

​​​Ιβηρικό μοντέλο. Γιατί δεν πήγαμε στο ιβηρικό μοντέλο στην αρχή της ενεργειακής κρίσης; Λόγω της τεράστιας εξάρτησης σε φυσικό αέριο. Οι Ίβηρες, οι μεν Πορτογάλοι μεγάλη εξάρτηση από τις ΑΠΕ, άρα δεν είχε κανένα λόγο να πηγαίνουν με το Χρηματιστήριο. Οι δε Ισπανοί, και ΑΠΕ και πυρηνική. Τι πρόβλημα είχαν και οι δύο; Χαμηλή ενεργειακή διασύνδεση με την Ευρώπη και εμείς  έχουμε χαμηλή ενεργειακή διασύνδεση με την Ευρώπη. Αλλά δεν έχουμε κάνει σοβαρή πράσινη μετάβαση. Οπότε για την ενέργεια έχουμε ΔΕΗ, έχουμε βιομηχανία, έχουμε σταθερά τιμολόγια και έχουμε -το επαναλαμβάνω- Ενεργειακές Κοινότητες για να πέσει το κόστος παραγωγής και για τις μεσαίες επενδύσεις μεταποίησης και για τους κτηνοτρόφους και για τους αγρότες. Αυτή είναι  η όλη μας προσέγγιση για το ενεργειακό ζήτημα".