Ραδιενεργά

Δουλειές είναι λίγο δύσκολο να γίνουν, αλλά η παρέα είναι προφανώς καλή. Το λέω γιατί, όπως με πληροφορεί αυτόπτης μάρτυς, ο Πάνος Σκουρλέτης είδε πάλι, όχι στο υπουργείο, έξω, τον πρεσβευτή της Βενεζουέλας Φαρίντ Φερνάντεζ.  Κι όταν λέμε δουλειές με τη Βενεζουέλα προφανώς μιλάμε για πετρέλαια. Μόνον που, όπως μου λένε οι γνωρίζοντες, αυτή τη στιγμή η παραγωγή της Βενεζουέλας είναι δεσμευμένη στην Κίνα και σε άλλες χώρες από τις οποίες προμηθεύεται εργαλεία, φάρμακα κ.λπ. Αλλά και αν βρίσκαμε κάποιες ελεύθερες ποσότητες να φέρουμε (μιλάμε πάντα για τους δύο τύπους που αξίζουν γιατί τα υπόλοιπα «αργά» της Βενεζουέλας είναι πολύ βαριά, ακατάλληλα και ασύμφορα), θα έπρεπε να πάρουμε πολύ χαμηλή τιμή λόγω απόστασης και πολύ υψηλών μεταφορικών. Για τα τρελά του Λαφαζάνη που έστηνε συμπεθεριά για να έρθει η κρατική εταιρεία του Καράκας να συνεργαστεί με τα ΕΛΠΕ στις έρευνες υδρογονανθράκων ας μην μιλήσω… Για να είμαι δίκαιος πάντως, ο Σκουρλέτης δεν έχει επιδοθεί στο σπορ των μεγαλεπήβολων διαρροών στο οποίο έκανε πρωταθλητισμό ο γνήσιος εκφραστής της «ψυχής» του ΣΥΡΙΖΑ…

Είναι γνωστό ότι οι δεσμεύσεις που περιλαμβάνονται στο τρίτο μνημόνιο σχετικά με τη «μεταφορά» αρχικά του 25% και στη συνέχεια του 50% της πίτας της κατανάλωσης ρεύματος από τη ΔΕΗ σε εναλλακτικούς παρόχους, είναι μια πολύ δύσκολη εξίσωση για τον Πάνο Σκουρλέτη, στο βαθμό που ο ΣΥΡΙΖΑ έχει επίσης δεσμευθεί, (στους δικούς του… πελάτες αυτός) περίπου ότι δεν θα πειραχτεί ούτε τρίχα από την κοτσίδα της ΔΕΗ. Μην κάνουμε όμως ότι δεν καταλαβαίνουμε… Αυτή είναι η Ευρώπη, και η απελευθέρωση των αγορών, ακόμα και βίαια, είναι κεντρική πολιτική της κατεύθυνση. Και επιπλέον εμείς περιμένουμε και τη δόση μας… Τα λέω όλα αυτά, γιατί χθες ο υπουργός Ενέργειας, αναφερόμενος στη Βουλή στη δύσκολη αυτή εξίσωση, έδωσε την εξής λύση – απάντηση: «Στα επιβαλλόμενα πλαφόν παραγωγής και διανομής Η.Ε. που προβλέπονται από τη συμφωνία ώστε να δημιουργηθεί τεχνητά χώρος  σε ιδιώτες, οφείλουμε να σχεδιάσουμε τους θεσμικούς και χρηματοδοτικούς όρους για τη σύσταση βιώσιμων εταιρικών σχημάτων με κοινωνική συνεργατική συγκρότηση – συσχετισμένα πχ με την ενεργειακή αυτονομία επιλεγμένων νησιών, τις τεχνολογίες ΑΠΕ η υβριδικών συστημάτων. Ακόμα και μορφές συμπράξεων η και πραγματικών ιδιωτικών παραγωγικών επενδύσεων, αυτοπαραγωγής βιομηχανικών μονάδων και συστάδων αγροτικής παραγωγής μπορούν να αμβλύνουν τις επιπτώσεις από τον επιβεβλημένο με ποσοστά “ανταγωνισμό”». Καταρχάς πολύ θα ήθελα να μας εξηγήσει κάποιος τι σημαίνουν αυτά τα σανσκριτικά. Και κατά δεύτερον, αναρωτιέμαι ειλικρινά: με αυτές τις εναλλακτικές θα προσέλθουν στη διαπραγμάτευση; Ή μας κάνουν πλάκα;

Την είχαμε ακούσει επί Λαφαζάνη, την ακούσαμε και πάλι με τον Σκουρλέτη. Ο λόγος για την "κρατική εταιρεία υδρογονανθράκων", η οποία επανήλθε στις προγραμματικές δηλώσεις του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, χωρίς πολλές διευκρινίσεις. Πώς θα λειτουργεί άραγε; Θα συμμετέχει στα κόστη και στα ρίσκα της έρευνας σε εποχές που το Δημόσιο κόβει από μισθούς και συντάξεις; Θα κάνει προσφορές σε διαγωνισμούς, οι οποίες θα κρίνονται ...από το ίδιο το Δημόσιο; Ή μήπως θα ξεκινά λέγοντας "ό,τι βγάλετε, εγώ το 70%" όπως συμβαίνει σε χώρες της Αφρικής που, όμως, έχουν ήδη ανεπτυγμένη παραγωγή; Θα διευκρινιστούν, φαντάζομαι, όλα αυτά κάποια στιγμή, πάντως το μοντέλο στην Ελλάδα, όταν εφαρμόστηκε, είχε αποτύχει παταγωδώς! Δεκάδες χιλιάδες χιλιόμετρα σεισμικές έρευνες, δεκάδες γεωτρήσεις, κόστη μεγάλα -που προφανώς τα πληρώσαμε και μέσα από τα κρατικά πρατήρια βενζίνης - και αποτέλεσμα ΜΗΔΕΝ!!!

Δεν θα το έγραφα φυσικά εάν αφορούσε οποιονδήποτε άλλο φοιτητή του Μεταπτυχιακού Προγράμματος στην Ενέργεια του Πανεπιστημίου Πειραιώς. Αφού όμως αυτό το πικάντικο που άκουσα αφορά την κυρία Ραχήλ Μακρή, πολιτικό πρόσωπο μέχρι προχθές, που επιλέχτηκε για το συγκεκριμένο μεταπτυχιακό,  το γράφω χωρίς κανένα ενδοιασμό όπως ακριβώς μου το είπανε: "Πήρανε τη Ραχήλ για φοιτήτρια, αν πάρουνε και τη Ζωή για καθηγήτρια, θα το κάνουνε... Βουλή το μαγαζί". Και όταν γίνεται αναφορά στη Βουλή, σε αυτές τις περιπτώσεις, προφανώς γίνεται με την έννοια που της έχει δώσει η ίδια η κ. Μακρή. Ξέρετε, αυτή με τους οίκους, τις ανοχές και άλλα τέτοια που εξάντλησαν τις αντοχές μας την προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο...

Βλέπω στα ηλεκτρονικά μέσα τι λέγεται και τι γράφεται – από κατά τεκμήριο άσχετους – για την αμηχανία που έδειξε ο Τσίπρας όταν ο Κλίντον αναφέρθηκε σε ρεύμα από ανεμογεννήτριες της Βόρειας Ελλάδας που πουλιέται στη Γερμανία και σκέφτομαι ότι είμαστε έτοιμοι να ακούσουμε οποιαδήποτε μπούρδα αρκεί να εκφέρεται από στόματα του… εξωτερικού. Είναι σαφές για όσους παρακολουθούν τα ενεργειακά ότι εκείνο που υποτίθεται ότι δεν κατάλαβε ο Τσίπρας, δεν το κατάλαβε γιατί… δεν υπάρχει! Ο Κλίντον αναφερόταν προφανώς στο πάλαι ποτέ project «Ήλιος», με το οποίο ασχολήθηκε, σχεδόν αποκλειστικά όσο ήταν υπουργός,  ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, το οποίο μάλιστα είχε καταφέρει να βάλει στο 2ο Μνημόνιο (ως μέθοδο απομείωσης του χρέους) και να γίνει και νόμος, και το οποίο μας έχει αφήσει χρόνους εδώ και καιρό. Τι προέβλεπε το σχέδιο «Ηλιος»; Την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα από φωτοβολταϊκά πάρκα και την εξαγωγή της στις χώρες της Βόρειας Ευρώπης και κυρίως στη Γερμανία. Μόνον που δεν είχε λύσει κάτι επουσιώδεις λεπτομέρειες. Για παράδειγμα με ποια δίκτυα θα μεταφέρεται το ρεύμα, αλλά και ποιος θα πλήρωνε τις ταρίφες στους φωτοβολταϊκούς παραγωγούς…

Πολλοί αναρωτιώνται ποιός διαρρέει τα σενάρια που διαβάζετε τελευταίως, ως εναλλακτικά εφόσον αποτύχουν οι δημοπρασίες ΝΟΜΕ, και τα οποία αφορούν από την πώληση μονάδων της ΔΕΗ έως συμπράξεις με ιδιώτες. Το υπουργείο, η ΔΕΗ, η αγορά, η τρόικα;  Ενα θα σας πω. Ως προς τα περί πώλησης σταθμών δεν γνωρίζω. Αλλά τα σενάρια περί συμπράξεων ΔΕΗ με ιδιώτες για είσοδο των τελευταίων με μειοψηφικό ποσοστό 49% σε μονάδες της επιχείρησης, είχαν ακουστεί για πρώτη φορά τον Αύγουστο κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων με τους δανειστές. Μέλος της ελληνικής ομάδας που συμμετείχε στις συζητήσεις των Βρυξελλών μου μετέφερε ότι η πηγή των σεναρίων ήταν η ΔΕΗ. Τότε μάλιστα, το σενάριο της σύμπραξης είχε πέσει στο τραπέζι όχι ως εναλλακτικό σε περίπτωση τυχόν αποτυχίας των ΝΟΜΕ, αλλά ως συμπληρωματικό των ΝΟΜΕ. Τι εννοώ; Ακριβώς επειδή ο στόχος μείωσης του μεριδίου της ΔΕΗ κατά 50% ως το 2020 είναι δύσκολα επιτεύξιμος μόνο με τα ΝΟΜΕ, είχε προταθεί και η είσοδος ιδιωτών σε υφιστάμενες μονάδες της ΔΕΗ με τη μορφή της σύμπραξης. Τότε μάλιστα, η πρόταση είχε ακουσθεί ενδιαφέρουσα στην ελληνική ομάδα των Βρυξελλών. Σας μεταφέρω απλώς τι ακούω σύντροφοι, αλλά καρατσεκαρισμένο… Από πηγές πέραν πάσης αμφισβητήσεως...

Ενδιαφέρον το πάνελ για τους υδρογονάνθρακες στο συνέδριο Global Oil & Gas που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα τις προηγούμενες ημέρες. Σταθήκαμε όμως σε μία επισήμανση του δρος. Ντίνου Νικολάου, γνωστού και έμπειρου γεωλόγου, που τώρα εργάζεται ως τεχνικός σύμβουλος της Energean Oil & Gas και είναι και μέλος της κρατικής εταιρείας υδρογονανθράκων της Κύπρου. Είπε λοιπόν ο κ. Νικολάου ότι "στην Ελλάδα συνολικά έχουν γίνει 175 γεωτρήσεις στην ιστορία. Όμως πάνω από το 80% από αυτές ήταν έξω ακόμη και από τις δομές"! Δεν είναι εύκολο πράγμα, το έχουμε ξαναπεί και ξαναγράψει. Όμως αυτό το 80% εκτός των δομών μου θύμισε το παλιό μπασκετικό "στον γάμο του Καραγκιόζη"! Ζητούνται, λοιπόν, οι ...εύστοχοι για τις νέες προσπάθειες!

Σας έλεγα χθες ότι θα γίνει πιο ορατή τις επόμενες ημέρες η «παντιέρα» που σήκωσαν οι ΑΠΕτζήδες για το χαράτσι που τους επιφυλάσσεται με τη διακοψιμότητα, και είδατε σήμερα ότι ξεκίνησαν οι ανακοινώσεις και οι διαμαρτυρίες. Να βλέπατε όμως τι γίνεται με τα τηλεφωνήματα στο γραφείο μας από μεμονωμένους παραγωγούς φωτοβολταϊκών… Είναι προφανές ότι οι περισσότεροι δεν είχαν πάρει χαμπάρι για την καινούργια απώλεια επί του τζίρου τους…

Τον Ιανουάριο ήταν επιλογή Λαφαζάνη. Τον Ιούλιο όταν ο τελευταίος απομακρύνθηκε για να πάρει τη θέση του ο Πάνος Σκουρλέτης, ο Απόστολος Αλεξόπουλος παρέμεινε στη θέση του. Τώρα, μαθαίνω ότι ο Αλεξόπουλος θα παραμείνει ως φαίνεται στη θέση του Γενικού Γραμματέα Ενέργειας, και αύριο θα συμμετέχει στις επιτροπές για τις μνημονιακές υποχρεώσεις της ενέργειας, τις οποίες άλωστε και εποπτεύει.

Ακούτε και διαβάζετε πολλά για τις επιτροπές που έχουν συσταθεί στο ΥΠΑΠΕΝ και που υποτίθεται ότι θα διεκπεραιώσουν τα ενεργειακά προαπατούμενα του μνημονίου. Μπορεί η σύστασή τους να ήταν η πρόθεση ενός υπηρεσιακού υπουργού προς την κατεύθυνση ότι “κάτι προχώρησα κι εγώ”, αλλά όπως καταλαβαίνετε αλλού γίνεται η προετοιμασία, δηλαδή η πραγματική δουλειά. Εννοώ στη ΡΑΕ, στη ΔΕΗ, στον ΑΔΜΗΕ, και φυσικά από τους συμβούλους του νέου υπουργού. Εκεί, λοιπόν ο καθένας προσπαθεί να ταρβήξει το πάπλωμα προς τη δική του μεριά, αν καταλαβαίνετε τι εννοώ. Ηδη, μάλιστα έχουν ξεκινήσει οι γκρίνες…

Άντε να κάνουμε και μια τελευταία πρόβλεψη, την ώρα που η ρουλέτα γυρίζει μαζί με τα ονόματα που αλλάζουν θέσεις συνεχώς, για το που θα κάτσει η μπίλια. Λοιπόν, παρότι τελικά δεν θα πάει ο Δραγασάκης στην προεδρία της Βουλής, μετά από πολλά πήγαινε – έλα νομίζω ότι το πράγμα καταλήγει και στη Μεσογείων θα έρθει ξανά ο Πάνος Σκουρλέτης. Σε ένα υπουργείο βέβαια που θα έχει «στερηθεί» την παραγωγική ανασυγκρότηση, αφού αγροτικά και βιομηχανία αποκόπτονται. Άντε κοντός – ψαλμός…

Είναι νωρίς; Ας πούμε ότι είναι νωρίς, αλλά εμείς το διακινδυνεύουμε και θα δούμε αν διαψευσθούν οι πληροφορίες μας… Λοιπόν, αν πρόεδρος της Βουλής γίνει ο Γιάννης Δραγασάκης, τότε υπουργός ΠΑΠΕΝ θα γίνει και πάλι ο Πάνος Σκουρλέτης. Τι πιθανότητες έχει να γίνει πρόεδρος της Βουλής ο Δραγασάκης; Ας πούμε 90%. Άρα άλλες τόσες πιθανότητες έχει να γίνει ΥΠΑΠΕΝ ο Σκουρλέτης. Πως συνδέονται τα δύο πρόσωπα και τα δύο αξιώματα θα σας το εξηγήσω μια άλλη φορά…

Μαθαίνω ότι η περίπτωση που αναφέρει στην ανακοίνωσή της η ΓΕΝΟΠ, με τον καταναλωτή που άλλαξε προμηθευτή αφού πρώτα φέσωσε με 400.000 ευρώ τη ΔΕΗ έχει πολύ ενδιαφέρον. Πρόκειται για επιχειρηματία με ξενοδοχεία, εστιατόρια, ταβέρνες, πιάνο μπαρ κ.λπ., που έχει, μαζί με τις βίλες του, συνολικά 18 παροχές. Τα συνεργεία της ΔΕΗ έχουν να πουν πολλά για τους τρόπους που έβρισκε να ξανασυνδέει το ρεύμα όταν του το κόβανε. Γιαυτό, όπως μαθαίνω, θα γίνει και ΕΔΕ για πιθανή απόδοση ευθυνών εσωτερικά… Ακόμα πιο μεγάλο ενδιαφέρον πάντως έχει να μάθουμε πώς σκέφτηκαν τα στελέχη του εναλλακτικού προμηθευτή που, μετά από αυτά, τον πήραν στο πελατολόγιό τους… Δεν έχω καμιά αμφιβολία για το ποιος θάναι ο καβαλάρης και ποιός το υποζύγιο…

Διάβαζα το πολύ ενδιαφέρον άρθρο του έμπειρου συναδέλφου Μιχάλη Καϊταντζίδη (Συγγραφέας μεταξύ άλλων του βιβλίου Πετρέλαιο: Η Αυτοκρατορία του «Μαύρου Χρυσού») σχετικά με την ιστορία των ερευνών για τον εντοπισμό υδρογονανθράκων στη Δυτική Ελλάδα, με αφορμή τον εν εξελίξει διαγωνισμό για τις τρεις περιοχές. Δηλαδή για τα 35 χρόνια "φαγούρας" που ουσιαστικά δεν οδήγησαν πουθενά, παρόλο που έγιναν γεωφυσικές έρευνες και κάμποσες γεωτρήσεις. Και σκέφτηκα πώς προέκυψαν οι δύο μεγαλύτερες ανακαλύψεις κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην Ιστορία της Μεσογείου, προ ετών ο «Λεβιάθαν» στο Ισραήλ και τώρα το κοίτασμα Zohr στην Αίγυπτο. Στην πρώτη περίπτωση, πάνω στο κοίτασμα «καθόταν» οκτώ χρόνια η British Gas, εταιρεία τεράστιου μεγέθους και δεν έβρισκε τίποτε. Έφυγε, μπήκε για έρευνα μια μεσαίου μεγέθους ισραηλινή εταιρεία, η Ratio, και ανακάλυψε 15 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα αέριο! Στην δεύτερη περίπτωση, είχαμε την Shell, την μεγαλύτερη πετρελαϊκή στον κόσμο να ψάχνει στην Αίγυπτο και να φεύγει τελικά χωρίς αποτέλεσμα. Και να έρχεται τώρα η ιταλική ENI και να ανακαλύπτει κοίτασμα 30 τρισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων, αλλάζοντας τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή! Το νέο φως μέσα από τα παλιά παράθυρα, δηλαδή, ήταν πιο ισχυρό...

Να σχολιάσω ότι, αν αντιμετωπίζονται με αυτόν τον τρόπο οι μπαταχτσήδες του ρεύματος, δεν πρόκειται να δούμε ποτέ να καθαρίζει το τοπίο με τις οφειλές προς τη ΔΕΗ. Το οποίο ως γνωστόν δεν είναι πρόβλημα μόνον για την ίδια αλλά για όλη την αλυσίδα της ενεργειακής αγοράς. Σε τι αναφέρομαι; Στην απόφαση του Ειρηνοδικείου Κορωπίου με την οποία έγιναν δεκτά τα ασφαλιστικά που έκανε κάποιος ιδιοκτήτης αλόγου κι έτσι ηλεκτροδοτήθηκε και πάλι ο ΟΔΙΕ, δηλαδή ο ιππόδρομος, τουλάχιστον μέχρι την κύρια δίκη τον Οκτώβριο, παρότι χρωστάει στη ΔΕΗ γύρω στο 1,5 εκατ. ευρώ! Για την ιστορία να σας πώ ότι το ρεύμα το έκοψε η ΔΕΗ αφού πρώτα απέτυχε η προσπάθεια διακανονισμού, καθώς ο ΟΔΙΕ πρότεινε να δώσει μόλις 15.000 ευρώ έναντι της οφειλής του 1,5 εκατ. ευρώ. Στη ΔΕΗ τους βλέπω να «τα παίρνουν» και μάλλον δίκαια…

Όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι η αγορά της λιανικής στο ρεύμα θα ανοίξει για τα καλά. Βλέπω και τις εταιρείες που είναι χρόνια στο χώρο, με χαμηλές ταχύτητες μέχρι σήμερα, να κινητοποιούνται πλέον δυναμικά κι ας μην φαίνεται ακόμα. Βλέπω επίσης στη ΔΕΗ να υπάρχει έντονος προβληματισμός. Από τη μία θέλουν να ανακόψουν, κατά το δυνατόν, τη ραγδαία αλλαγή των συσχετισμών. Είναι μια φυσιολογική αντίδραση μιας μεγάλης εταιρείας που θέλει να διατηρήσει τα «κεκτημένα» της, ειδικά στην Ελλάδα που κανείς δεν ξέρει τι γίνεται από μέρα σε μέρα. Από την άλλη έχουν αρχίσει να σκέφτονται (όχι όλοι, οι πιο ψύχραιμοι), με τους όρους του αύριο. Έχοντας δηλαδή «προεξοφλήσει» ως δεδομένα κάποια πράγματα και επιχειρώντας να δουν τι είναι πιο συμφέρον για την επιχείρηση. Εδώ είναι που ακούγονται και ρηξικέλευθες, μέχρι χθές, προτάσεις…

Όπως θα διαβάσετε στο κεντρικό ρεπορτάζ σήμερα, μια σειρά από σοβαρές δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η χώρα μας (για να παραμείνει με το κεφάλι έξω από το νερό, μην το ξεχνάμε…) μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου, αφορά τον ενεργειακό τομέα. Να σας πώ λοιπόν, επιπλέον, αυτό που έχω καταλάβει μιλώντας με πολλούς στην «πιάτσα», μεταξύ των οποίων η υπηρεσιακή πολιτική ηγεσία: Οι ελπίδες (άρα και το σχετικό βάρος…) για να είμαστε εγκαίρως έτοιμοι, εναποτίθενται σε μεγάλο βαθμό στη ΡΑΕ, η οποία εκ των πραγμάτων κάνει τη δύσκολη δουλειά, την τεχνοκρατική, έχοντας ταυτόχρονα το ρυθμιστικό ρόλο. Το σημειώνω για να επισημάνω πόσο εκτός τόπου και χρόνου ήταν οι εύκολες βολές κατά της ΡΑΕ αλλά και οι εύκολες κουβέντες για ψαλίδισμα αρμοδιοτήτων κ.λπ. Έχω εξηγήσει και στο παρελθόν γιατί οι ανεξάρτητες αρχές, εν γένει, είναι θεσμοί απαραίτητοι στις ανοιχτές κοινωνίες και οικονομίες, θεσμοί που εν τέλει συμπληρώνουν και εμπλουτίζουν την αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Αλλά και η τωρινή συγκυρία στον ενεργειακό τομέα δείχνει ξεκάθαρα γιατί πρέπει να προστατευθεί και να ενισχυθεί η λειτουργία και το κύρος της Ρυθμιστικής Αρχής.

Ένα από τα event της διεθνούς βιομηχανίας upstream είναι σίγουρα το συνέδριο που πραγματοποιεί κάθε χρόνο και για περισσότερα από είκοσι χρόνια στο Όσλο η χρηματιστηριακή εταιρεία Pareto, που παρακολουθεί μέσω ειδικευμένων αναλυτών τις εταιρείες του κλάδου. Την προηγούμενη εβδομάδα πραγματοποιήθηκε η φετινή διοργάνωση και, μεταξύ άλλων,  παρουσίαση δραστηριοτήτων έγινε και από την Petroceltic, την εταιρεία που συμμετέχει με 33% στον Πατραϊκό Κόλπο μαζί με τα Ελληνικά Πετρέλαια και την Edison. Όπως μαθαίνω, στην παρουσίαση της Petroceltic, για άλλη μια φορά δεν υπήρχε η οποιαδήποτε αναφορά στην Ελλάδα! Ούτε καν στον χάρτη με τα asset της δεν εμφανίζεται η χώρα μας, παρόλο που έχει focus στη Μεσόγειο (Αλγερία, Ιταλία, Αίγυπτος). Δεν νομίζω ότι σχετίζεται η παράλειψη αυτή με το «σήμα» που είχε δώσει στο παρελθόν η διοίκηση της εταιρείας ότι ενδιαφέρεται να πουλήσει το μερίδιο που έχει στην Ελλάδα, γιατί και σε παλαιότερες παρουσιάσεις, πάλι η χώρα μας έλειπε…

Κυριαρχεί σήμερα στη διεθνή ενεργειακή επικαιρότητα η συνάντηση του Βλάντιμιρ Πούτιν με τον Νίκολας Μαντούρο. Διαβάζω, λοιπόν, ότι οι δύο ηγέτες ανακοίνωσαν ότι πρόκειται να αναλάβουν πρωτοβουλίες για να επιτευχθεί η σταθερότητα στην αγορά πετρελαίου. Κσι συμφώνησαν ότι, προκειμένου να πραγματοποιηθούν οι ανά τον κόσμο απαραίτητες ενεργειακές επενδύσεις, πρέπει η τιμή του πετρελαίου να βρίσκεται στα 70 δολάρια ανά βαρέλι, Δηλαδή ...40% ψηλότερα από τώρα! Το θαυμαστικό γιατί, αν δεν με απατά η μνήμη μου, δεν πάει πολύς καιρός από τότε που στο ΥΠΑΠΕΝ και στο ΥΠΕΞ κάποιοι είχαν επαφές με την Ρωσία και την Βενεζουέλα για να εξασφαλίσουν, μεταξύ άλλων, και φθηνότερο πετρέλαιο για την Ελλάδα...

Μια νέα στήλη που απευθύνεται κυρίως στην ακαδημαϊκή κοινότητα και ειδικά στους χιλιάδες νέους που κάνουν ήδη ή θέλουν να κάνουν σπουδές στον τομέα της ενέργειας,  εγκαινίασε, όπως θα προσέξατε ίσως, το energypress. Πρόκειται για τη στήλη Energy Studies που θα παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις σχετικά με την εκπαίδευση στον ενεργειακό χώρο. Πρέπει με την ευκαιρία να σας πούμε ότι το ενδιαφέρον είναι πλέον πολύ μεγάλο, όπως έχουμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε από τα τηλεφωνήματα, τα mails και φυσικά την αναγνωσιμότητα των αντίστοιχων θεμάτων. Η στήλη είναι ανοιχτή και περιμένει ενημέρωση (δελτία τύπου κ.λπ.) για να ενημερώνει με τη σειρά της τους ενδιαφερόμενους…