Ραδιενεργά

Να ‘ταν η ζήλια ψώρα, θα γέμιζε όλη η χώρα... Το ρητό κολλάει γάντι στις εξελίξεις που κυοφορούνται γύρω από τους πλωτούς σταθμούς υγροποιημένου αερίου. Μυτιληναίος και Βαρδινογιάννης έχουν στα σκαριά, όπως θα διαβάσατε, επένδυση ύψους 200 εκατ. ευρώ για την κατασκευή τέτοιου σταθμού. Έμπιστος άνθρωπος της στήλης, μας είπε ότι και η ΔΕΗ έχει κατά νου παρόμοιο έργο και μάλιστα στην Πελοπόννησο, για να εξυπηρετεί και τη μονάδα της Μεγαλόπολης. Για να δούμε, θα την αφήσουν οι εξελίξεις να κάνει τέτοια φιλόδοξα σχέδια;

Ο ITGI θα είναι… «μπάι», όπως λέμε αμφίδρομος. Τάδε έφη ο πρόεδρος και διευθύνων συμβούλος της ΔΕΠΑ Χάρης Σαχίνης. Για του λόγου το αληθές και για να μη του χρεώσουμε τη λέξη «μπάι», ο άνθρωπος είπε ότι η διασύνδεση της Ελλάδας με την Ιταλία με υποθαλάσσιο αγωγό (IGI) φυσικού αερίου, θα είναι δυνατό να λειτουργεί και αμφίδρομα, εισάγοντας μέσω Ιταλίας, αέριο από τη Βόρεια Αφρική.

Ελληνοτουρκικό μνημόνιο, λέει, για τις ΑΠΕ και τα λοιπά. Να ρυθμίσουμε δηλαδή πότε θα φυσάει ο άνεμος προς Τουρκία και πότε προς Ελλάδα... Κακά τα ψέματα, στα ενεργειακά το μεγάλο θέμα που χωρίζει τις δύο χώρες είναι τα πετρέλαια του Αιγαίου, θέμα που έμεινε, βέβαια, εκτός συζητήσεων. Για να γνωρίζετε, ισχύει ακόμα η συμφωνία Καραμανλή - Ετσεβίτ του 1976, για αποχή από θαλάσσιες έρευνες υδρογονανθράκων στο Αιγαίο. Επειδή, δε, μπήκε και ο Μίκης Θεοδωράκης στο "κάδρο" της επίσκεψης Ερντογάν, οι παλιοί θυμήθηκαν ότι, όταν ο Μίκης ως υπουργός του Μητσοτάκη (ναι, υπήρξε και από αυτό...) πήγε στην Τουρκία για την προώθηση των σχέσεων των δύο χωρών, επέστρεψε με μιά χρήσιμη... πληροφορία: Η θέση της Τουρκίας είναι ότι, σε περίπτωση συνεκμετάλλευσης των πετρελαίων του Αιγαίου, αυτά θα πρέπει να μοιραστούν κατ΄αναλογία του πληθυσμού των δύο χωρών! Σαν να λέμε, 1 προς 7 υπέρ των γειτόνων...

Τι απίστευτα πράγματα είναι αυτά που συμβαίνουν! Βούηξαν οι στράτες και τα τηλέφωνα από τις "καρατσεκαρισμένες" πληροφορίες που βεβαιώνουν ότι στις 18 η χώρα κηρύσσει πτώχευση. Όχι στο μέλλον, μεθαύριο! Αλλά τι να περιμένεις από μια χώρα που οι τράπεζές της βγάζουν οι ίδιες τα μάτια τους ανοίγοντας για τους πελάτες τους λογαριασμούς στις θυγατρικές τους εκτός Ελλάδος...

Δεν είναι άσχημες οι συναντήσεις της κυρίας Κατσέλη με τα αφεντικά των διυλιστικών μονάδων της χώρας (μαθαίνω ότι μετά τους Γιαννίτση και Κωστόπουλο θα δεί και τα στελέχη της Motor Oil), αλλά μην κοροϊδευόμαστε. Δεν συγκρατούνται έτσι οι τιμές που έχουν φτάσει στα ύψη. Τα κέρδη των διυλιστηρίων ανά λίτρο είναι ελάχιστα. Κλάσματα του λεπτού. Ακόμα και αν δεν έβαζαν καθόλου κέρδος στη διύλιση, πάλι οι τιμές θα ήταν στα ύψη.

Ανταγωνισμός, αλλά όχι χτυπήματα κάτω από τη ζώνη. Αυτή είναι, λένε κάποιοι που γνωρίζουν καλά την αγορά, η φιλοσοφία με την οποία κινούνται οι "μεγάλες δυνάμεις" του ηλεκτρικού χώρου. Μιλάμε για Μυτιληναίο, Κοπελούζο, Περιστέρη. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Μυτιληναίος πάει παρέα με τον Κοπελούζο (και εναντίον του Περιστέρη) στην υπόθεση της Πτολεμαϊδας, ενώ συνεργάστηκε με τον Περιστέρη στην υπόθεση της Μεγαλόπολης.

Παγώνει προς το παρόν η εγκύκλιος του υπουργείου Οικονομικών που θα καθορίζει τις αμοιβές των ανώτερων στελεχών των επιχειρήσεων που ελέγχει το Δημόσιο. Με την εγκύκλιο θα άνοιγε "παράθυρο" για να δίνονται μηνιαίοι μισθοί πάνω από το όριο των 5.981,40 ευρώ που ορίζονταν για λειτουργούς του δημόσιου τομέα από την εισοδηματική πολιτική του 2010. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα: Αν εφαρμοστεί η εγκύκλιος, άντε να πείσεις τον εργαζόμενο ότι οι δικές του απώλειες είναι δικαιολογημένες. Αν δεν εφαρμοστεί, άντε να βρείς μάνατζερ της προκοπής με τέτοιες αποδοχές. Πάντως Γιαννίτσης, Ζερβός, Σαχίνης, Παπαρσένος παίρνουν ήδη  μισθούς κατά πολύ μειωμένους σε σχέση με όσα δίνονταν επί Νέας Δημοκρατίας.

Κάποτε οι συναντήσεις της διοίκησης της ΓΕΝΟΠ με εκείνη της ΡΑΕ, στιγματίζονταν από σφοδρές αντιπαραθέσεις, λογομαχίες και ουκ ολίγες φορές η κατάσταση γινόταν έκρυθμη. Αυτή τη φορά τα πράγματα κύλησαν αλλιώς. Κατά τη χθεσινή επίσκεψη της διοίκησης της ΓΕΝΟΠ στα γραφεία της ΡΑΕ, οι συνδικαλιστές άκουσαν προσεκτικά τα όσα τους είπε ο πρόεδρος της Αρχής, Νίκος Βασιλάκος, σχετικά με τις πρωτοβουλίες που πρόκειται σύντομα να λάβει για τον εξορθολογισμό της ελληνικής αγοράς ηλεκτρισμού και την αντιμετώπιση των στρεβλώσεων. Να τους ικανοποίησε άραγε το ότι η ΡΑΕ πρόκειται σύντομα να εγκρίνει το αίτημα που έχει καταθέσει η ΔΕΗ από τον περασμένο Νοέμβριο για την αναδιάρθρωση στα τιμολόγιά της, γεγονός που θα της επιτρέψει να περιορίσει τη φυγή των πελατών της προς τον ανταγωνισμό ; Ή μήπως ο λόγος που τα πνεύματα έχουν κάπως ηρεμήσει είναι ότι το μυαλό των συνδικαλιστών είναι αλλού αυτή την εποχή; Και με το δίκιο τους. Οι περικοπές αποδοχών στις ΔΕΚΟ που έχουν ξεκινήσει εδώ και λίγους μήνες, υπολογίζεται ότι στην περίπτωση της ΔΕΗ μεταφράζονται σε απώλεια συνολικά… 400 εκατ. ευρώ από τους μισθούς των εργαζομένων της…

Τι μεσολάβησε από τη στιγμή, πριν από δύο εβδομάδες, που η Τίνα Μπιρμπίλη έβαλε στο νομοσχέδιο τη ρύθμιση για τις αιχμιακές μονάδες μέχρι τη στιγμή που την απέσυρε; Άραγε μέσα σε αυτό το διάστημα προέκυψε κάποια καινούργια εξέλιξη διεθνώς στο συγκεκριμένο τομέα, που ανατρέπει τα μέχρι τώρα τεχνολογικά δεδομένα; Και εν πάση περιπτώσει, αφού το υπουργείο δηλώνει τώρα ότι η διάταξη αυτή δεν εκφράζει την πολιτική του, γιατί εκείνη συμπεριλήφθηκε στο κείμενο; Και ο εισηγητής μιας διάταξης που δεν εκφράζει την πολιτική του υπουργείου δεν έχει ευθύνη; Τα σενάρια πάντως είναι πολλά και τα ερωτήματα εύλογα. Πόσω μάλλον όταν μια πληροφορία λέει ότι το θέμα έφτασε μέχρι και στο Μαξίμου… 

Σε κόντρα Αλαφούζου - Βαρδινογιάννη τείνει να εξελιχθεί η υπόθεση του δημοσιεύματος στο "Πρώτο Θέμα" για τις απολαβές του Τάσου Γιαννίτση. Οι ισχυρισμοί σε ραδιόφωνο και τηλεόραση του ΣΚΑΪ, σύμφωνα με τους οποίους ο Βαρδινογιάννης, ο μεγάλος ανταγωνιστής του Ομίλου Λάτση, βρίσκεται πίσω από το δημοσίευμα, δημιούργησαν αναταραχή μεγάλη και απορίες πολλές. Από την άλλη, μαθαίνω, το Βαρδινογιαννέϊκο έχει άριστες σχέσεις με τον πρόεδρο των ΕΛΠΕ. Οπότε; Κύριος (Αναστασιάδης) είδε...

Με τη ΛΑΡΚΟ τι να κάνουμε; Είμαστε παγιδευμένοι, έλεγε πριν μερικές μέρες ο Αρθούρος Ζερβός μιλώντας σε δημοσιογράφους και ευχόταν να υπάρξει αγοραστής και να πουληθεί η επιχείρηση για να "ησυχάσει" έτσι και η συνιδιοκτήτρια ΔΕΗ. Που να φανταστεί ο πρόεδρος ότι πριν περάσουν τρείς μέρες η ατζέντα θα άλλαζε και πλέον το ερώτημα είναι αν θα πουληθεί και πώς η ίδια η ΔΕΗ. Η οποία βέβαια δεν είναι σαν τη ΛΑΡΚΟ. Αν αναρτηθεί το πωλητήριο θα βρεθούν αγοραστές. Και πολλοί μάλιστα!

Κουίζ: Ποιός επιχειρηματίας μιλώντας στους δημοσιογράφους για το συνεργάτη - συνεταίρο του στις καινούργιες ενεργειακές μπίζνες τον χαρακτηρίζει "καλό τσογλανάκο"... με την καλή έννοια;

Επειδή οι μέρες είναι περίεργες και δεν ξέρω πόσοι από τους κήνσορες της οικονομικής ζωής ενεργούν κατά τρόπο αντίστοιχο με εκείνον που προπαγανδίζουν, πρέπει να λέμε και τα καλά. Μαθαίνω λοιπόν ότι ο Δημήτρης Μελισσανίδης τον "κουμπαρά" του ομίλου της Aegean, από όλες τις διεθνείς δραστηριότητές του, τον έχει στην Ελλάδα, σε ελληνικές τράπεζες. Αυτό σημαίνει, πέραν της εμπιστοσύνης και της στήριξης που δίνει στο εγχώριο τραπεζικό σύστημα, ότι φέρνει ετησίως περί τα 6 δισ. συνάλλαγμα στη χώρα. Δεν είναι και λίγα. Ίσως, δε, είναι και ο μεγαλύτερος εισαγωγέας συναλλάγματος...

Σοβαρά προβληματισμένοι είναι στη διοίκηση της ΔΕΗ, καθώς, υπό αυτές τις συνθήκες στην αγορά και στην οικονομία, η χρηματοδότηση του επενδυτικού προγράμματος της επιχείρησης είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Που να βρεθούν σήμερα 10 δις. ευρώ (τόσα θα «πιάσει» το business plan που θα είναι έτοιμο τον Ιούνιο); Μην ξαφνιαστείτε λοιπόν αν, ακόμα και για αντικατάσταση παλαιών μονάδων, δείτε συνεργασίες με ιδιώτες. Εκτός και αν φθάσει το ρεύμα στα ύψη για να βρεθεί ρευστό...

Από σφοδροί ανταγωνιστές, συνεργάτες, έστω και ευκαιριακοί. Από τη μάχη χαρακωμάτων στη... χείρα συνεργασίας. Στις 11 του μήνα έρχεται τελικά στη Ρεβυθούσα το πρώτο ιδιωτικό φορτίο υγροποιημένου φυσικού αερίου. Από κοινού λοιπόν Μυτιληναίος και Βαρδινογιάννης «σπάζουν» το μονοπώλιο της ΔΕΠΑ και απελευθερώνουν ουσιαστικά την αγορά. Το εντυπωσιακό είναι, δε, ότι μέρος του φορτίου θα το δώσουν, φθηνά όσο στοιχίζει και στους ίδιους, στην... ΔΕΠΑ. h Η κρατική εταιρεία θα έχει σημαντική ωφέλεια, αφού το συγκεκριμένο αέριο είναι φτηνότερο κατά 50% από εκείνο που προμηθεύεται, βάσει συμβολαίου, από την Αλγερία. Μήπως λοιπόν σημαίνει κάτι αυτή η κίνηση Μυτιληναίου - Βαρδινογιάννη για «αύριο» που θα παίξει το θέμα της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΠΑ;

Τα λόγια καλά, όμως η «πράσινη Τίνα» δεν «καταδέχτηκε» να πατήσει, παρότι την ανέμεναν, σε μια από τις λίγες εκδηλώσεις που θα είχε νόημα να παρακολουθήσει ώστε να πάρει ιδέες και τεχνογνωσία για την υλοποίηση των μεγάλων πράσινων στόχων που η ίδια διατυμπανίζει ότι έχει θέσει. Μιλάμε για την  εκδήλωση της πρεσβείας της Δανίας όπου ο Soeren Hermansen "παρέδωσε μαθήματα" οικολογίας και πράσινης ανάπτυξης με βάση το περίφημο παράδειγμα της νήσου Σάμσο, του "πράσινου" δανέζικου νησιού δηλαδή. Υπουργός είναι, μπορεί πράγματι να  υπήρχαν άλλα σημαντικά πράγματα να κάνει την ίδια στιγμή. Πάντως έτσι, η τεράστια απόσταση που χωρίζει το Σάμσο από την ψωροκώσταινα δεν μπορεί δυστυχώς να μικρύνει. Και η Ελλάδα δεν πρόκειται ποτέ να γίνει "η Δανία του Νότου".

Δεν έχει τελειωμό τα ράβε ξήλωνε πάνω στο νομοσχέδιο του ΥΠΕΚΑ για τις Ανανεώσιμες, με αποτέλεσμα η κατάθεσή του στη Βουλή να μετατίθεται από εβδομάδα σε εβδομάδα. Τελευταία ενημέρωση που είχαμε κάνει λόγο για σημαντικές αλλαγές στο επίμαχο άρθρο για τα θαλάσσια αιολικά πάρκα, προκειμένου να περιοριστεί η δυσαρέσκεια που είχε αρχικά δημιουργηθεί στους μεγάλους ενεργειακούς ομίλους.

Τι θα συζητήσουν ο Ελληνας Πρωθυπουργός Γ.Παπανδρέου με τον ομόλογό του, του Κατάρ που επισκέπτεται επικεφαλής αντιπροσωπείας επιχειρηματιών την Αθήνα, κατά πάσα πιθανότητα στις 3 Μαίου; Επενδύσεις, προφανώς, με επίκεντρο αυτήν που έχει ανακοινωθεί εδώ και περίπου ένα μήνα στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας. Υπενθυμίζουμε πως η επένδυση αφορά στη δημιουργία ενός terminal φυσικού αερίου LNG, μιας μονάδας ηλεκτρισμού που θα μεταφέρει την παραγόμενη ενέργεια στην Ιταλία, και εγκαταστάσεις παραγωγής βιοκαυσίμων. Ποιοί άλλοι ενδιαφέρονται για την επένδυση στον Αστακό; Για το σκέλος του LNG, ανάμεσα στους ενδιαφερόμενους είναι και η ιταλική Edison...

Δύο διαγωνισμούς είχε υπό την εποπτεία του το κράτος στον τομέα της ενέργειας τα τελευταία χρόνια, μετρώντας ισάριθμες παταγώδεις αποτυχίες που οδήγησαν σε τέλμα επενδυτικά σχέδια και σε καθυστέρηση την απελευθέρωση των αγορών. Ωστόσο τα πρόσφατα «παθήματα»  δεν έγιναν...  μαθήματα και το Υπουργείο Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, επιμένει στην απόφασή του να προχωρήσει στην ιδιότυπη κρατικοποίηση της αγοράς των off shore αιολικών πάρκων. Τι συνέβη όμως στο παρελθόν όταν το κράτος προχώρησε σε ανάλογα εγχειρήματα;
Το Μάρτιο του 2006 το πρώην Υπουργείο Ανάπτυξης έθετε σε πρώτη διαβούλευση το διαγωνισμό για την εκμίσθωση του λιγνιτωρυχείου της Βεύης. Η συγκεκριμένη εκμίσθωση είναι κρίσιμη για την απελευθέρωση της αγοράς του ηλεκτρισμού, με δεδομένο ότι η χώρα μας έχει μπει στο μικροσκόπιο της Κομισιόν για το μονοπώλιο της ΔΕΗ στο λιγνίτη. Η εκμίσθωση του λιγνιτωρυχείου βρίσκεται ακόμη σε εκκρεμότητα, καθώς ο πρώτος διαγωνισμός κηρύχθηκε άγονος ενώ στη συνέχεια η δεύτερη πρόσκληση ενδιαφέροντος έπεσε πάνω στις εκλογές. Σήμερα υπάρχει σε εκκρεμότητα νέα πρόσκληση, δηλαδή επί τέσσερα χρόνια η διαδικασία «καρκινοβατεί».
Θέλετε κι άλλο παράδειγμα; Το Μάιο του 2006 ο ΔΕΣΜΗΕ προκήρυξε διαγωνισμό για την κατασκευή της πρώτης ιδιωτικής μονάδας με κρατική επιδότηση τιμής. Η μονάδα που κέρδισε το διαγωνισμό (δύο χρόνια αργότερα), δεν έχει ξεκινήσει καν να κατασκευάζεται. Αντίθετα δύο άλλες ιδιωτικές μονάδες ήδη λειτουργούν ενώ τρεις ακόμη κατασκευάζονται και θα τεθούν σε λειτουργία μέσα στο έτος. Δηλαδή ο κρατικός διαγωνισμός εξελίχθηκε σε τροχοπέδη για εκείνον που μειοδότησε.
Οι επενδυτές που δραστηριοποιούνται στον κλάδο επιμένουν ότι το συγκεκριμένο μοντέλο που προωθεί το ΥΠΕΚΑ για τα off shore αιολικά πάρκα είναι ατελέσφορο και το μόνο το οποίο θα επιτύχει είναι να υπάρξει τέλμα στην ανάπτυξη και αυτής της ελπιδοφόρας αγοράς.

Δημοσιεύσαμε την επιστολή του Κυριάκου Μαμιδάκη προς τον πρωθυπουργό με την οποία καταγγέλλει πολιτική παρέμβαση για να τεθούν προσκόμματα στην επένδυση του Ομίλου στη Σούδα. Είχαμε κάποια τηλεφωνήματα από Κρήτες που υποστήριξαν ότι υπάρχει και η άλλη πλευρά: Ότι, δηλαδή, κακώς είχε πάρει προέγκριση η επένδυση, αφού δεν είχε άδεια κυκλοφοριακής σύνδεσης με τον Βόρειο Οδικό Άξονα Κρήτης. Δεν είναι εύκολο να έχει κανείς πλήρη εικόνα για αυτά τα πράγματα -  ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες - αλλά το κράτος είναι ένα. Δεν μπορεί, με τον ίδιο φάκελο και τα ίδια στοιχεία, τη μία να δίνει πράσινο φως και την άλλη να μπλοκάρει. Αυτά βλέπουν ξένοι και έλληνες επενδυτές και παίρνουν δρόμο. Αν βγαίνει, δε, ένα συμπέρασμα από τις αντιδράσεις αναγνωστών στο δημοσίευμα, αυτό είναι το εξής: Δεν υπάρχει κανείς που να εμπιστεύεται αυτό το κράτος και αυτή τη δημόσια διοίκηση. Όλοι είναι πεισμένοι ότι οι μίζες και τα συμφέροντα καθορίζουν τις αποφάσεις. Αυτό σημαίνει ότι η διαφθορά έχει διαποτίσει όχι μόνο το σώμα των μηχανισμών αλλά και το… πνεύμα των πολιτών.