Ραδιενεργά

Σήμερα παραδίδεται τελικά στο Γιάννη Μανιάτη, με βάση τα όσα μαθαίνω, η πρόταση της Επιτροπής εμπειρογνωμόνων σχετικά με την παραχώρηση του Κατάκολου για έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων. Δεν ξέρω πότε θα προχωρήσει ο υπουργός στο επόμενο στάδιο, αλλά συνεχίζει να μυρίζει μπαρούτι. Καλοκαιριάτικα (που το στερεότυπο θέλει να μην υπάρχουν ειδήσεις), νομίζω ότι δεν θα πλήξουμε…

Για να μην έχετε… αγωνία, να σας πω ότι οι αποφάσεις ελήφθησαν στη χθεσινή ολομέλεια της ΡΑΕ. Και για τη θεσμική ανασυγκρότηση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και για το ύψος του ΕΤΜΕΑΡ το δεύτερο εξάμηνο. Δεν ξέρω πότε θα ανακοινωθούν, αλλά κοντός ψαλμός…  Απ' ότι φαίνεται δεν υπάρχουν εκπλήξεις πάντως…

Σήμερα, κατά πάσα πιθανότητα, θα ανακοινωθεί η απόφαση του ΥΠΕΚΑ για την ανάθεση της εκμετάλλευσης του Κατάκολου, του τρίτου δηλαδή πεδίου που είχε βγεί στο διαγωνισμό με τη διαδικασία open door και μένει σε εκκρεμότητα μετά την πρόσφατη ανακοίνωση για τα άλλα δύο πεδία, Πατραϊκό και Ιωάννινα. Χθες συνεδρίασε για αρκετές ώρες η Επιτροπή εμπειρογνωμόνων που λειτουργεί στο υπουργείο προκειμένου να επανεξετάσει τις δύο προτάσεις που διεκδικούν την περιοχή. Δεσμεύομαι και δεν μπορώ να γράψω ποιος θα είναι ο ανάδοχος παρότι το ζήτημα έχει ξεκαθαρίσει. Πάντως ο υπόγειος επιχειρηματικός πόλεμος που άναψε τις τελευταίες ημέρες φοβάμαι ότι θα συνεχιστεί με ενστάσεις, καταγγελίες, ακόμα και μηνύσεις και αγωγές. Το Κατάκολο σε νέες περιπέτειες λοιπόν…

Τελικά λύθηκε το μυστήριο με τις καμπάνες που άκουγα χθες, 3ης Σεπτεμβρίου και Χαλκοκονδύλη. Ούτε ο  Άγιος Κωνσταντίνος είχε εσπερινό, ούτε άλλη εκκλησία της περιοχής. Προφανώς ήταν η ώρα που συνεδρίαζε η ΡΑΕ και έριχνε την «καμπάνα» στη ΔΕΗ για τη μέση τάση…

Ανέβαινα χθες βράδυ την 3ης Σεπτεμβρίου και εκεί, πριν την Χαλκοκονδύλη, άκουσα καμπάνες. Όσο κι αν αναζήτησα στο μυαλό μου κοντινή εκκλησία, δεν θυμήθηκα άλλη από τον Άγιο Κωνσταντίνο απέναντι από το Εθνικό Θέατρο. Να είχε εσπερινό και να ακούγονταν από εκεί; Να υπάρχει άλλη εκκλησία πιο κοντά που να μην τη θυμάμαι; Να ήταν ιδέα μου; Να ήταν κάτι άλλο;

Με ένα παράδειγμα από την… αρχαιότητα προσεγγίζει το ζήτημα της φορολόγησης στα φωτοβολταϊκά αναγνώστης του energypress. Όπως αναφέρει σε επιστολή του ο κ. Πέτρος Τσεκούρας, Γενικός  Γραμματέας  Συλλόγου Παραγωγών  Ηλεκτρικής Ενέργειας  από Φωτοβολταικά Νομού  θεσσαλονίκης:

«Στο  Υπο διαβούλεψη   Φορολογικό  Νομοσχέδιο   προτείνεται   να  μην  αφαιρούνται  από  τα  Κέρδη  της  Επιχείρησης  το  ποσό  των  Τόκων  που   αντιστοιχεί  πάνω   από  επιτόκιο  4 % που είναι  το  επιτόκιο  των  Εντόκων  Γραμματίων  του Δημοσίου.
Δηλαδή  Ένα  φωτοβολταικο Πάρκο  που πληρώνει  Δάνειο με επιτόκιο  12,5 %   και ολοκλήρωσε   εντος του 2013  θα  πληρώνει  ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΙΣΦΟΡΑ  42 %   ΠΟΥ ΔΕ ΘΑ  ΑΦΑΙΡΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥ(  ΘΑ  ΥΠΟΚΕΙΤΑΙ ΣΕ  5  ΕΤΗ  ΑΠΟΣΒΕΣΗ )  ΚΑΙ  ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ   ΦΟΡΟ   ΚΑΙ   ΓΙΑ  ΤΟΥΣ ΤΟΚΟΥΣ  ΠΟΥ  ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟΥΝ ΣΤΟ 8 %  ( 12,5-4 ) .
Δεν μπορούμε  να  πιστέψουμε  ότι θα  περάσει τέτοιος  Νομος . 
Ισως  να  δεχτούμε  μία  Πρόταση  που   έρχεται  από  την Αρχαιότητα   .
Παραθέτουμε   το Αρχαίο κείμενο  ,αλλά  και τη Μετάφραση   από  την  Επιχειρηματολογία  του Δημοσθένη  κατά  Τιμοκράτους   ,  που  προτείνει  την υιοθέτηση του Συστήματος  Προτάσεων Νόμων  που εφαρμόζεται  στους  Λοκρούς .
Προς  θεού  δεν   εισηγούμαι  κάτι  τετοιο  αλλά   ας  θυμηθούμε απλά  τι  είχε  εισηγηθεί  ο  Δημοσθένης .

ΠΩΣ  ΝΟΜΟΘΕΤΟΥΝ  ΣΤΟΥΣ  ΛΟΚΡΟΥΣ .
ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ  ΚΑΤΑ  ΤΙΜΟΚΡΑΤΟΥΣ .

Βούλομαι δ’ ὑμῖν, ὦ ἄνδρες δικασταί, ἐν Λοκροῖς ὡς
νομοθετοῦσι διηγήσασθαι• οὐδὲν γὰρ χείρους ἔσεσθε παρά-
δειγμά τι ἀκηκοότες, ἄλλως τε καὶ ᾧ πόλις εὐνομουμένη
χρῆται. ἐκεῖ γὰρ οὕτως οἴονται δεῖν τοῖς πάλαι κειμένοις
χρῆσθαι νόμοις καὶ τὰ πάτρια περιστέλλειν καὶ μὴ πρὸς
τὰς βουλήσεις μηδὲ πρὸς τὰς διαδύσεις τῶν ἀδικημάτων
νομοθετεῖσθαι, ὥστ’ ἄν τις βούληται νόμον καινὸν τιθέναι,
ἐν βρόχῳ τὸν τράχηλον ἔχων νομοθετεῖ, καὶ ἐὰν μὲν δόξῃ
καλὸς καὶ χρήσιμος εἶναι ὁ νόμος, ζῇ ὁ τιθεὶς καὶ ἀπέρχεται,
εἰ δὲ μή, τέθνηκεν ἐπισπασθέντος τοῦ βρόχου. καὶ γάρ τοι
καινοὺς μὲν οὐ τολμῶσι τίθεσθαι, τοῖς δὲ πάλαι κειμένοις
ἀκριβῶς χρῶνται. καὶ ἐν πολλοῖς δὲ πάνυ ἔτεσιν, ὦ ἄνδρες
δικασταί, εἷς λέγεται παρ’ αὐτοῖς νόμος καινὸς τεθῆναι.

Μετάφραση

Θέλω, κύριοι δικαστές, να σας εκθέσω με λεπτομέρειες με ποιον τρόπο νομοθετούν στους Λοκρούς• δεν θα γίνετε χειρότεροι, βέβαια, αν έχετε ακούσει κάποιο παράδειγμα, το οποίο μάλιστα χρησιμοποιεί και μια πόλη που κυβερνάται με καλούς νόμους. Γιατί εκεί έχουν τέτοια πεποίθηση ότι πρέπει να εφαρμόζουν τους νόμους που ισχύουν από παλιά και να περιφρουρούν την προγονική κληρονομιά και να μην νομοθετούν για να ικανοποιήσουν ούτε όσους επιθυμούν να κάνουν κακό ούτε όσους επιθυμούν να ξεφύγουν για το κακό που έκαναν, ώστε, αν κανείς θέλει να θεσπίσει έναν καινούργιο νόμο, νομοθετεί βάζοντας τον λαιμό του στη θηλιά, και αν φανεί ότι ο νόμος είναι καλός και χρήσιμος, ο νομοθέτης συνεχίζει να ζει και μπορεί να φύγει, ενώ στην αντίθετη περίπτωση, η θηλιά σφίγγει και αυτός πεθαίνει. Και ενώ, βέβαια, δεν τολμούν να θεσπίσουν καινούριους, όμως εφαρμόζουν  με ακρίβεια όσους ισχύουν από παλιά. Και εδώ και πάρα πολλά χρόνια, κύριοι δικαστές, αναφέρεται ότι έχει θεσπιστεί μόνο ένας καινούριος νόμος σε αυτούς.»

Για να είμαι ειλικρινής δεν έχω κάνει διεξοδικό ρεπορτάζ, αλλά μου φάνηκαν ενδιαφέροντα τα θέματα που έθεσε το μέλος του προεδρείου της ΕΒΙΚΕΝ Αντώνης Κοντολέων σε πρόσφατο συνέδριο, αναφορικά με τις σχέσεις των βιομηχανιών με τις νέες ΕΠΑ και τη διαμόρφωση των τιμών του αερίου για τη βιομηχανία. Μεταξύ άλλων ο κ. Κοντολέων αναρωτήθηκε: η παρέκκλιση  στις νέες ΕΠΑ θα αρχίσει να ισχύει μόλις δημιουργηθούν. Ποιο θα είναι το καθεστώς της ΔΕΠΑ στις νέες ΕΠΑ; Γιατί να έχει παραχωρηθεί το αποκλειστικό δικαίωμα διανομής και προμήθειας στις νέες ΕΠΑ; Και ως πότε; Δεν δημιουργείται διάκριση μεταξύ βιομηχανιών στην Πελοπόννησο και εκείνων που βρίσκονται στις περιοχές των νέων ΕΠΑ, όταν  στην Πελοπόννησο μπορούν να επιλέξουν τον προμηθευτή τους ενώ στις νέες ΕΠΑ δεν μπορούν;

Το νομοσχέδιο για τις ΑΠΕ, όπως πληροφορούμαι, περιμένει την υπογραφή του νέου υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ο οποίος προφανώς θέλει να ενημερωθεί) για να προωθηθεί στη Βουλή. Η νομοθετική πρωτοβουλία ανήκει στους υπουργούς (και όχι στους υφυπουργούς) παρότι η αρμοδιότητα είναι του κ. Παπαγεωργίου. Έτσι, παρότι το νομοσχέδιο ήταν έτοιμο, ο προηγούμενος υπουργός, ο κ. Λιβιεράτος, δεν ήθελε να υπογράψει τελευταίες ημέρες της θητείας του. Εξ΄ου, όπως μου μεταφέρεται αρμοδίως, η καθυστέρηση που αναδείξαμε με προηγούμενο «ραδιενεργό» σχόλιο…

Σχολιάζοντας το θέμα που αναδείξαμε σήμερα για τα τιμολόγια χαμηλής τάσης της ΔΕΗ, πηγές του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας δηλώνουν ότι «δεν υπάρχει θέμα αυξήσεων για το 2013, όπως άλλωστε έχει δηλώσει στη Γενική Συνέλευση της ΔΕΗ και ο κ. Ζερβός». Εμείς δεν γράψαμε βέβαια ότι θα γίνουν αυξήσεις. Αυτό θα το αποφασίσει προφανώς η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΚΑ ως η εκπρόσωπος του βασικού μετόχου της ΔΕΗ. Γράψαμε ότι η ΔΕΗ θα παρουσιάσει τα στοιχεία στο ΥΠΕΚΑ και θα υποστηρίξει ότι χρειάζονται αυξήσεις. Όσο για τον κ. Ζερβό, ξανακοίταξα το μπλοκάκι με τις σημειώσεις μου και είδα ότι στη Γενική Συνέλευση δήλωσε ότι τα τιμολόγια δεν θα αλλάξουν την 1η Ιουλίου, αλλά και ότι «δεν έχουν ληφθεί αποφάσεις για την πολιτική ως το τέλος του έτους».

Πρόκειται για σύμπραξη με αμοιβαία οφέλη. Για περίπτωση win win ή καζάν καζάν αν το θέλετε στα Τούρκικα. Ο λόγος για τη μονάδα της ΔΕΗ στην Πτολεμαϊδα, όπου η ΤΕΡΝΑ, επικεφαλής της κοινοπραξίας που ανέλαβε την κατασκευή, δούλεψε πολύ για να εξασφαλιστεί η Γερμανική χρηματοδότηση  και μάλιστα με πολύ συμφέροντες όρους. Δεν νομίζω ότι θα προχωρούσε η υπόθεση αν δεν υπήρχε η παρέμβαση της κοινοπραξίας. Ο λόγος είναι απλός: Αν δεν βρισκόταν το χρήμα δεν θα γινόταν το έργο. Ποιο ήταν το ισχυρό χαρτί που οδήγησε στα χαμηλά επιτόκια; Φυσικά το γεγονός ότι θα χρησιμοποιηθεί κατά κύριο λόγο γερμανικός εξοπλισμός, οπότε το γερμανικό ινστιτούτο εξαγωγικών πιστώσεων Hermes χορήγησε  την ασφαλιστική εγγύηση – κάλυψη και η γερμανική αναπτυξιακή τράπεζα KfW IPEX-Bank οργάνωσε το κοινοπρακτικό δάνειο. Από την άλλη, μπορεί η κινητοποίηση της ΤΕΡΝΑ και των συμμάχων της στην κατασκευαστική κοινοπραξία να έδωσαν την απαιτούμενη ώθηση για την εξεύρεση των χρημάτων, αλλά ποτέ οι Γερμανοί δεν θα έδιναν τα λεφτά αν δεν έβλεπαν και κάποιες προοπτικές, τόσο για την Ελλάδα όσο και για τη ΔΕΗ. Είναι δηλαδή και μια «θετική ψήφος» για τη ΔΕΗ, που σηματοδοτεί ταυτόχρονα την αλλαγή κλίματος σε σχέση με τη χώρα μας.

Εκείνο το νομοσχέδιο για τις ΑΠΕ που είχε έτοιμο το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας που βρίσκεται άραγε; Εδώ και τρεις εβδομάδες έχει «επιστρέψει» από την Κεντρική Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή στο υπουργείο, αλλά έκτοτε αγνοείται η τύχη του. Θεωρητικά ήταν απολύτως έτοιμο για να πάει στη Βουλή, καθώς ενσωματώθηκαν οι ελάχιστες παρατηρήσεις της ΚΕΝΕ. Παρόλα αυτά ακόμα δεν το είδαμε…

Έχει μια αμεσότητα ο νέος πρόεδρος του ΛΑΓΗΕ Αναστάσιος Γκαρής, που πείθει ότι αναζητά πράγματι ρεαλιστικές λύσεις για το μέγα πρόβλημα που έχει να λύσει ο Λειτουργός και το οποίο προς το παρόν είναι «φορτωμένο» στις πλάτες των παραγωγών ρεύματος. Πρόσφατα για παράδειγμα, από το βήμα της ημερίδας του ΣΕΦ, απεύθυνε παράκληση στους παραγωγούς ΑΠΕ να σταματήσουν τις νομικές διαδικασίες για διαταγές πληρωμής που κινούν πολλοί από αυτούς για να πάρουν τα λεφτά τους. Δεν γίνεται τίποτα έτσι, είπε ο κ. Γκαρής. Χαλάνε τα χρήματά τους, σπαταλάμε κι εμείς ώρες και χρήματα, αλλά δεν δίνεται κάποια λύση…

«Δηλαδή είναι ουτοπία το να κεφαλαιοποιηθεί το έλλειμμα του ΛΑΓΗΕ γιατί θα επιβαρυνθεί ο φορολογούμενος και δεν είναι το να επιβαρυνθεί ο ίδιος ο πολίτης - καταναλωτής μέσω της μεγάλης αύξησης του ΕΤΜΕΑΡ;». Αυτό το σχόλιο -που το βρίσκω σωστό- μου έκανε άνθρωπος της αγοράς που με πήρε τηλέφωνο. Βέβαια στη μία περίπτωση χρειάζεται η έγκριση της τρόικας, ενώ στην άλλη όχι… Αν όμως γίνει κάποιο bypass; Το λέω γιατί μαθαίνω ότι υπάρχουν ιδέες και επεξεργασίες που εξασφαλίζουν την κεφαλαιοποίηση, αλλά δεν επιβαρύνουν απευθείας τον προϋπολογισμό. Πάντως το θέμα θα έχει συνέχεια.

«Ουτοπία». Με τη λέξη αυτή χαρακτήριζαν χθες κυβερνητικά στελέχη την πρόταση που έχει έρθει στο προσκήνιο (από τη ΡΑΕ και το νέο πρόεδρο του ΛΑΓΗΕ Αν. Γκαρή) να κεφαλαιοποιηθεί το έλλειμμα των ΑΠΕ (440 εκ. ευρώ) και να φορτωθεί στον ήδη ελλειμματικό κρατικό προϋπολογισμό. Έδειχναν μάλιστα με νόημα τόσο προς το υπ. Οικονομικών, όσο και προς την τρόικα. Βέβαια η κυβέρνηση δεν έχει πολλά περιθώρια ελιγμών στο θέμα. Για να λύσει το πρόβλημα είτε θα πρέπει να επιβαρύνει τους πολίτες ως καταναλωτές αυξάνοντας υπερβολικά το ΕΤΜΕΑΡ είτε να «εφεύρει» κάποιο άλλο τέλος. Να τους επιβαρύνει πάντως άμεσα ως φορολογούμενους ρίχνοντας τα χρέη στον κουβά του προϋπολογισμού, αυτό αποκλείεται. Αυτό τουλάχιστον έλεγαν κατηγορηματικά χθες κύκλοι του ΥΠΕΚΑ.
. 

Ενδιαφέροντα σχόλια και εκτιμήσεις για την πορεία που είχε η διαδικασία αποκρατικοποίησης της ΔΕΠΑ κάνει με σημείωμά του ο Σάββας Πούλος. Αναφέρει συγκεκριμένα: «Την κρίσιμη ημέρα της κατάθεσης των δεσμευτικών προσφορών ο κύριος διεκδικητής της ΔΕΠΑ που ήταν η Ρώσικη Gazprom δεν εμφανίζεται, με αποτέλεσμα η Κυβέρνηση και τα ΜΜΕ να προσπαθούν να εξηγήσουν τι έφταιξε. Ως κύριες αιτίες για την απόφαση της Gazprom να μην συμμετάσχει, τα ΜΜΕ αλλά και Κυβερνητικοί παράγοντες προέβαλαν τα χρέη των ανεξάρτητων παραγωγών προς την ΔΕΠΑ τα οποία δημιουργήθηκαν λόγω μη καταβολής των χρεών του ΛΑΓΗΕ προς αυτούς, λόγω της πιθανής εμπλοκής της Επιτροπής Ανταγωνισμού της Κομισιόν για την απόκτηση της ΔΕΠΑ από τους Ρώσους και λόγω του κακού προηγούμενου που θα δημιουργηθεί στις σχέσεις της Gazprom με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους πελάτες της, εάν μείωνε την τιμή του φυσικού αερίου στην Ελλάδα. Όμως όλες αυτές οι αιτίες υπήρχαν, πριν η ηγεσία της Gazprom φτάσει έως τον Πρωθυπουργό της Ελλάδος προκειμένου να αποκτήσει την ΔΕΠΑ. Πως ξαφνικά μέτρησαν και την έκαναν να μην εκδηλώσει ενδιαφέρον;

Και για τις τρεις παραπάνω κύριες αιτίες δόθηκαν από όλους τους εμπλεκόμενους απαντήσεις οι οποίες δεν χρειάζεται να επαναληφθούν. Χρειάζεται όμως να συνδυαστούν με το καθεστώς που διέπει σήμερα την ΔΕΠΑ, προκειμένου να αντιληφθούμε τι πραγματικά συνέβη.

Η ΔΕΠΑ δεν έχει καμία σχέση με την γεωπολιτική σπουδαιότητα του ΔΕΣΦΑ.

Το συμβόλαιο προμήθειας αερίου με τον κύριο προμηθευτή της  είναι μέχρι το 2016, και έως σήμερα δεν έχει ανανεωθεί.

Δεν θα έπρεπε πριν την διαδικασία αποκρατικοποίησης να έχει λυθεί το σημαντικό αυτό ζήτημα;

Για ποιο λόγο ένας επενδυτής θα δαπανούσε από 500 έως 900 εκατομμύρια ευρώ, προκειμένου να αποκτήσει μια εμπορική εταιρεία που από το 2016 μπορεί να μην έχει αέριο να πουλήσει;

Και γιατί η Gazprom θα έπρεπε να δαπανήσει ένα σημαντικό ποσό για να την αποκτήσει, αφού από το 2016 έχει την δυνατότητα να δραστηριοποιηθεί στην Ελληνική αγορά μέσω της εταιρίας που κατέχει από κοινού με Ελληνικό Όμιλο, εάν δεν ανανεώσει το συμβόλαιο που έχει με την ΔΕΠΑ;

Και πώς ξαφνικά όλοι αναρωτήθηκαν εάν η Κομισιόν εγκρίνει αυτή την αγοροπωλησία, αφού όλοι γνώριζαν εκ των προτέρων ότι αυτή είναι η ενδεδειγμένη διαδικασία;

Ενώ συνέτρεχαν όλοι οι ανωτέρω λόγοι που έδειχναν ότι δύσκολα θα υπήρχε πραγματικό επενδυτικό ενδιαφέρον για την αποκρατικοποίηση της ΔΕΠΑ, το ΤΑΙΠΕΔ θεωρεί ως ενδεδειγμένη λύση την Gazprom, η οποία κάτω από τις παρούσες συνθήκες σε τρία περίπου χρόνια θα έχει την δυνατότητα να υποσκελίσει πλήρως την ΔΕΠΑ,  χωρίς να χρειαστεί να πληρώσει ούτε ένα ευρώ.

Το συμπέρασμα λοιπόν που προκύπτει από όλα τα ανωτέρω, είναι ότι η Gazprom δεν είχε στόχο να αποκτήσει την ΔΕΠΑ. Σίγουρα ο στόχος της Gazprom ήταν κάποιος άλλος. Ίσως ήταν να κηρυχτεί τελικά ο διαγωνισμός άγονος, ίσως ήταν να αποδείξει την παντοδυναμία της στην αγορά του φυσικού αερίου, ίσως ήταν να αποδείξει ότι είναι σε θέση να διαπραγματευθεί με αρχηγούς κρατών, ίσως ήταν να αποδείξει ότι χωρίς την Ρώσικη εμπλοκή η ΔΕΠΑ δεν μπορεί να πουληθεί και το απέδειξε  κάνοντας ένα crash test ή ίσως ήταν κάποιος άλλος. Πάντως σίγουρα δεν ήταν να αποκτήσει την ΔΕΠΑ. Όποιος όμως και να ήταν αυτός ο στόχος τον πέτυχε με απίστευτη ευκολία».

Φαίνεται τελικά ότι καταλυτική στάση στη σημερινή ψηφοφορία για το backloading θα παίξει η στάση του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, το οποίο στην προηγούμενη αρνητική ψήφοφορία ήταν «μπετόν» κατά της απόσυρσης των δικαιωμάτων. Η νέα αναθεωρημένη πρόταση για κυλιόμενη απόσυρση των δικαιωμάτων που εκτιμάται ότι θα ανεβάσει τις τιμές πάνω από τα 3 ευρώ αλλά όχι τόσο όσο ήταν η αρχική προσδοκία (7 – 8 ευρώ ο τόνος) φαίνεται ότι έχει σπάσει το μέτωπο. Και η ψήφος των «δεξιών» φαίνεται ότι θα περάσει το περίφημο backloading, που θυμίζουμε αποτελεί για τη βιομηχανία κόκκινο πανί.

Την έγκρισή της για όλες τις αλλαγές στην αγορά ηλεκτρισμού, πήρε από την τρόικα η ηγεσία του ΥΠΕΚΑ. Αυτό έλεγαν πηγές του υπουργείου μετά την αποχώρηση του δίδυμου Μανιάτη-Παπαγεωργίου από τη συνάντηση Στουρνάρα με την τρόικα, ενώπιον της οποίας παρήλασε πληθώρα υπουργών. Μετά και του πράσινο φως που δόθηκε, είναι πλέον θέμα ημερών- ίσως και εντός εβδομάδας- να ανακοινωθεί το τελικό κείμενο των αλλαγών. Θα πρόκειται για τις προτάσεις της ΡΑΕ με ενσωματωμένες παρατηρήσεις του ΥΠΕΚΑ. Το μόνο θέμα που εκκρεμεί είναι η αύξηση του ΕΤΜΕΑΡ. Έρχεται κι αυτή…

Η συζήτηση με παράγοντα της ενεργειακής πιάτσας ήταν για το γνωστό θέμα του ακριβού Ρώσικου αερίου, για το αν το πρώτο χέρι στη διαπραγμάτευση με τη Gazprom το έχει η ΔΕΠΑ ή η κυβέρνηση (λόγω διακρατικής σύμβασης) κ.λπ. «Ακριβό – ακριβό το ρώσικο αέριο, αλλά πόσα φορτία LNG έφεραν τον τελευταίο χρόνο στην Ρεβυθούσα οι ανεξάρτητοι έμποροι;», με ρώτησε ο περί ου ο λόγος. Δεν ήξερα και απάντησε μόνος του: «όσα και τα παιδιά του Πειραιά»! Δεσμεύθηκα ότι θα ρωτήσω και θα επανέλθω…

Για όσους δεν το γνωρίζουν, το 90% των ποσοτήτων του TAP θα καταλήξουν στην Ιταλία.
Η Ιταλία λοιπόν, με απόφαση της δικής της ΡΑΕ, έχει συνδέσει απόλυτα  τις τιμές φυσικού αερίου με αυτές της Κεντρικής Ευρώπης. Οι τιμές καθορίζονται από τον ολλανδικό κόμβο TTF και είναι για την Ιταλία ακριβώς οι ίδιες που ισχύουν για την Ολλανδία, το Βέλγιο, τη Βόρεια Γαλλία, την Ελβετία και την …Αυστρία!
Συνεπώς, τις τιμές αερίου που απολαμβάνει η «φθηνή» Αυστρία, τις  έχει υποχρεωτικά και η …«ακριβή» Ιταλία. Αυτά για τον θλιμμένο και ξεχασιάρη αυστριακό της OMV…
 

Όσον αφορά στη σχέση ΔΕΠΑ και ΤΑΡ, οι ίδιοι άνθρωποι στο ΥΠΕΞ έλεγαν ότι εδώ και περίπου ένα χρόνο η ΔΕΠΑ προλείανε το έδαφος με πλήθος επαφών που είχε, με τους ανθρώπους της κοινοπραξίας SHAH DENIZ-2, δηλαδή με τους κορυφαίους της BP, της SOCAR , της TOTAL και της STATOIL. Είχε  χτίσει η ΔΕΠΑ σχέση εμπιστοσύνης και συνεργασίας σε συνεννόηση με το ΥΠΕΞ, σε συνέχεια των επαφών που υπήρχαν επί χρόνια, για τον αγωγό ITGI  που δεν έγινε τελικά.
Όταν χρειάστηκε δίοδο στους αζέρους η ελληνική κυβέρνηση, το χαλί ήταν ήδη στρωμένο…