«Χαμηλώνει» στα 700 Μεγαβάτ ο στόχος για τις μπαταρίες στο αναθεωρημένο σχέδιο του Ταμείου Ανάκαμψης - Η ελληνική πρόταση να παραμείνει το συνολικό μπάτζετ στα 250 εκατ. ευρώ

Κατά 20% «ψαλιδίζει» σύμφωνα με τις πληροφορίες το ΥΠΕΝ τον στόχο του Ταμείου Ανάκαμψης για τα έργα αποθήκευσης που προκρίθηκαν από τους τρεις διαγωνισμούς της ΡΑΑΕΥ, βλέποντας ότι τα χρονοδιαγράμματα δεν βγαίνουν μέχρι τον Ιούλιο του 2026, ωστόσο την ίδια στιγμή επιχειρεί να διατηρήσει στα ίδια επίπεδα τους διαθέσιμους πόρους.

Ενόψει της υποβολής μέχρι την Παρασκευή 31 Οκτωβρίου του αναθεωρημένου σχεδίου για το ελληνικό RRF στην Κομισιόν, το ΥΠΕΝ προβαίνει σε αναθεωρήσεις στόχων μιας σειράς τομέων, μεταξύ των οποίων και στις μπαταρίες, όπως είχε γράψει το Energypress, χαμηλώνοντας σύμφωνα με τις ίδιες πηγές τον πήχη από τα αρχικά 875 Μεγαβάτ, στα 700 Μεγαβάτ.

Το «ψαλίδι» δεν είναι αμελητέο και αφορά συνολικά 175 MW (το 20% του αρχικού στόχου), τα οποία εστιάζουν κυρίως σε έργα της τρίτης δημοπρασίας της ΡΑΑΕΥ, η οποία διεξήχθη την περασμένη άνοιξη με αντικείμενο μπαταρίες 4ωρης διάρκειας.

Σημειώνεται ότι ο αρχικός σχεδιασμός του Ελληνικού RRF για τις μπαταρίες προέβλεπε ένα συνολικό μπάτζετ κοντά στα 250 εκατ ευρώ για τη χρηματοδότηση του Capex έργων συνολικής ισχύος 875 MW και από τις τρεις δημοπρασίες της ΡΑΑΕΥ, τα οποία πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί μέχρι το προσεχή Ιούλιο. Δηλαδη 700 MW από τους δύο πρώτες, και 175 MW από τη τρίτη, από τα έργα της οποίας «κόβονται» και τα περισσότερα Μεγαβάτ. Στη συγκεκριμένη δημοπρασία είχαν προκριθεί εννέα έργα, συνολικής ισχύος 188,9 MW, (επρόκειτο να επιδοτηθούν με κοντά στα 40 εκατ), με το στόχο τώρα να περιορίζεται στα 50 ΜW.

Σύμφωνα ωστόσο με τις ίδιες πηγές, η πρόταση του ΥΠΕΝ που έχει συμπεριληφθεί στο αναθεωρημένο ελληνικό σχέδιο για το Ταμείο Ανάκαμψης, προβλέπει ότι το μπάτζετ για τις μπαταρίες θα παραμείνει στα ίδια με τα αρχικά επίπεδα, δηλαδή κοντά στα 250 εκατ ευρώ, που σημαίνει ότι για κάθε ένα από τα έργα του νέου στόχου των 700 MW, θα καταβληθεί περισσότερη ενίσχυση.

Εφόσον δηλαδή η Κομισιόν αποδεχτεί την ελληνική πρόταση (έως τα τέλη Δεκεμβρίου το Ecofin πρέπει να έχει εγκρίνει τα αναθεωρημένα σχέδια των 27 χωρών), τότε κάθε ένα από τα projects των 700 Μεγαβάτ, θα λάβει μεγαλύτερη επενδυτική ενίσχυση από την αρχική. Η ενίσχυση είχε καθοριστεί στα 200.000 ευρώ ανά MW για τον 1ο και τον 3ο διαγωνισμό και στα 100.000 ευρώ ανά MW για τον δεύτερο.

Στον αντίποδα, αν δεν περάσει η ελληνική πρόταση, τότε το μπάτζετ μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης θα περιοριστεί στα 150 εκατ ευρώ, όσα δηλαδή αναλογούν στην επενδυτική ενίσχυση των 700 MW που προβλεπει ο αναθεωρημένος στόχος.

Η λύση του ΠΔΕ

Στο εύλογο ερώτημα τι θα απογίνει με τα έργα που «κόβονται» από τον τελικό στόχο, η απάντηση προς ώρας είναι ότι θα επιχειρηθεί να βρεθούν κονδύλια από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων ή άλλα ευρωπαικά ταμεία.

Την ανησυχία τους για το μέλλον των μπαταριών στην Ελλάδα ανέδειξαν στο προ ημερών 7ο Renewable & Storage Forum το σύνολο των ανθρώπων του χώρου, μιλώντας για τα κενά και τους μη ρεαλιστικούς χρόνους υλοποίησης που έχουν ως αποτέλεσμα πολλές απ’ αυτές τις επενδύσεις να κινδυνεύουν να χάσουν την ενίσχυση του RRF.

Στο θέμα αναφέρθηκε από το βήμα του ίδιου συνεδρίου και ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου, λέγοντας ότι για «τις επενδύσεις που δεν θα προλάβουν, θα υπάρξει συνολική διευθέτηση στο πλαίσιο των έργων του Ταμείου Ανάκαμψης».

Τα καμπανάκια πάντως ότι ενταγμένα στο αναθεωρημένο σχέδιο θα παραμείνουν μόνο όσα έργα μπαταριών καταφέρουν να παραλάβουν εγκαίρως τον εξοπλισμό και να τηρήσουν τους χρόνους υλοποίησης (αδειοδοτικές εγκρίσεις κ.λπ.) μέχρι τον Αύγουστο του 2026 οπότε και λήγει το Ταμείο Ανάκαμψης, είναι καιρό τώρα σε γνώση του ΥΠΕΝ, που αναζητά τη βέλτιστη λύση για να μη χαθούν πόροι.

Τα χρονοδιαγράμματα άλλωστε είναι σφιχτά ακόμη και για τα έργα που έχουν προκριθεί μέσω των δύο πρώτων διαγωνισμών της ΡΑΑΕΥ (700 MW), για τα οποία έχει δοθεί παράταση ώστε να υποβάλουν αίτηση ενεργοποίησης της σύνδεσης μέχρι τις 31 Μαρτίου 2026.

Τα μηνύματα από την αγορά

Τα μηνύματα προς τη πολιτεία ότι πρέπει να ανεβάσει ταχύτητα στην υπόθεση «μπαταρίες» καθώς αυτή διέπεται ακόμη από πολλές ασάφειες, η πρόσβαση στο δίκτυο είναι αργή και οι εκκρεμότητες διαιωνίζονται, αυξάνοντας το επενδυτικό ρίσκο, εστάλλησαν μαζικά από την αγορά κατά το 7ο Renewable & Storage Forum.

Το στίγμα του πώς κινείται η αλυσίδα των εμπλεκομένων στο θέμα των μπαταριών έδωσε ο Διευθύνων Σύμβουλος της MORE, Βίκτωρ Παπακωνσταντίνου. «Ξεκινήσαμε τα τρία έργα που αναλάβαμε ως εταιρεία, και εντός των ημερών στέλνουμε στον ΑΔΜΗΕ την πρώτη δήλωση ετοιμότητας. Αλλά, ο ΔΑΠΕΕΠ δεν έχει ακόμη εκδώσει τη σύμβαση λειτουργικής ενίσχυσης και άρα ο ΑΔΜΗΕ δεν μπορεί ακόμη να ηλεκτρίσει το έργο. Έτσι δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε στο Χρηματιστήριο Ενέργειας», ανέφερε.

Στο γεγονός ότι δεν αξιοποιήθηκε η ευκαιρία των διαγωνισμών για τις μπαταρίες, αλλά και στα ακόμη μεγαλύτερα προβλήματα που αφορούν τη πρόσκληση του ΥΠΕΝ για επενδύσεις χωρίς καμία ενίσχυση, παρά μόνο με αδειοδοτικά κίνητρα, και για τις οποίες έχει δοθεί παράταση στην υποβολή αιτήσεων μέχρι τις 31 Οκτωβριου, στάθηκε ο καθηγητής του ΕΜΠ, Σταύρος Παπαθανασίου.

«Βιαστήκαμε να εγκαταλείψουμε τις κρατικές ενισχύσεις στην αγορά αποθήκευσης, δεν έπρεπε να τις αφήσουμε σε έναν τομέα όπου δεν έχουμε κάνει ούτε το πρώτο βήμα», είπε, εξηγώντας ότι τα συμβόλαια διαφορών (CfDs) αποτελούν τον βέλτιστο τρόπο για την ενίσχυση τέτοιων έργων, καθώς προσδίδουν το μέγιστο όφελος για τις επενδύσεις και το ελάχιστο κόστος για τους καταναλωτές. Αν οι merchant μπαταρίες, δηλαδή αυτές χωρίς ενίσχυση, αποδειχθούν τελικά ακριβές για τους επενδυτές, αναπόφευκτα το κόστος αυτό θα επιστρέψει πίσω στους καταναλωτές.

«Συστήματα με αποθήκευση μιας ώρας δεν έχουν νόημα», είπε από τη πλευρά του ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Παραγωγών Ενέργειας με Φωτοβολταϊκά (ΣΠΕΦ), Στέλιος Λουμάκης εξηγώντας ότι οι 4ωρες μπαταρίες (όπως αυτές του τρίτου διαγωνισμού της ΡΑΑΕΥ) αποτελούν ασφαλέστερη επιλογή σε όρους εσωτερικού βαθμού απόδοσης (IRR) και βιωσιμότητας σε βάθος εικοσαετίας. Αντίθετα, η δίωρη μπαταρία καθιστά πιο δύσκολη την πρόβλεψη και διατηρεί τις περικοπές ενέργειας.