Οι 3 λόγοι που συνηγορούν υπέρ των σταθερών τιμολογίων – το crash test με τα πράσινα

Μια απλή σύγκριση των τιμών που ανακοινώθηκαν από τους παρόχους για το μήνα Δεκέμβριο, με τις διαθέσιμες λύσεις σταθερών τιμολογίων αρκεί για να πειστεί κανείς ότι τα μπλε τιμολόγια, ή τουλάχιστον αυτά που μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου θα αποκαλούνται ως μπλε (καθώς από το νέο έτος ως σταθερά θα λογίζονται μόνο τα 12μηνης διάρκειας) είναι αυτή τη στιγμή η πιο συμφέρουσα λύση για τους καταναλωτές. Τουλάχιστον για όσους μπορούν να έχουν πρόσβαση σε αυτές τις τιμές καθώς για τις επιχειρήσεις και τις βιομηχανίες οι διαθέσιμες επιλογές είναι δραματικά λιγότερες.

Τι ισχύει λοιπόν για τους απλούς οικιακούς καταναλωτές και γιατί τα μπλε 6μηνης ή 12μηνης διάρκειας τιμολόγια είναι πιο ανταγωνιστικά; 

Καταρχάς η τιμή ανά κιλοβατώρα είναι πάνω από 45% χαμηλότερη από το φθηνότερο πράσινο τιμολόγιο. Ακόμη και εάν συνυπολογιστεί το υψηλότερο πάγιο ή ακόμη και πιθανή επιδότηση που θα ρίξει το πράσινο τιμολόγιο στα 15 λεπτά ή ίσως και λίγο χαμηλότερα και πάλι τα σταθερά τιμολόγια με τιμή κάτω ή κοντά στα 9 λεπτά η κιλοβατώρα είναι σημαντικά φθηνότερα.

Δεύτερον ο καταναλωτής με τα σταθερά τιμολόγια εξασφαλίζει μια συγκεκριμένη τιμή η οποία θα ισχύει τουλάχιστον για τους επόμενους 6 μήνες. Αυτό σημαίνει ότι θα επαναδιαπραγματευτεί (με πιθανότερο σενάριο να εξασφαλίσει εκ νέου την ίδια ανταγωνιστική τιμή) το τιμολόγιό του τον επόμενο Μάιο, έναν μήνα που συνήθως οι τιμές κινούνται πτωτικά.

Τρίτον, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που υπάρχουν αυτή τη στιγμή αλλά και με βάση τη διακύμανση των τιμών στην προθεσμιακή αγορά, το κόστος του ρεύματος θα κινηθεί ανοδικά και τον επόμενο μήνα (στην καλύτερη περίπτωση). Έτσι ακόμη και εάν το Δεκέμβριο απορροφήθηκαν από τους μεγάλους παρόχους οι αυξήσεις της χονδρικής, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα συμβεί το ίδιο και το Γενάρη. 

Και βέβαια τα σταθερά τιμολόγια αν και ακόμη δεν έχουν γίνει ευρέως αποδεκτά από τους καταναλωτές, συνιστούν μια win win επιλογή, υπό την έννοια ότι βοηθούν τις εταιρείες να υπολογίζουν με καλύτερη ακρίβεια τις ανάγκες τους σε ενέργεια και άρα να τις διαχειρίζονται με βέλιστο τρόπο αξιοποιώντας  τις προβλέψεις τους αλλά και τα διαθέσιμα εργαλεία.

Σε κάθε περίπτωση, η ορθή λειτουργία της αγοράς προμήθειας θέλει τις εταιρείες να αναλαμβάνουν εκείνες για λογαριασμό των πελατών τους το ρίσκο της αγοράς προσφέροντας στη λιανική σταθερές τιμές και όχι το αντίθετο όπως στρεβλά συμβαίνει μέχρι σήμερα με τα κυμαινόμενα τιμολόγια.