Μανιάτης: Απαιτείται συνετή αξιοποίηση του ορυκτού μας πλούτου

«Για να είμαστε όμως όλοι προσγειωμένοι στην επιχειρηματική πραγματικότητα, είναι χρήσιμο να θυμόμαστε πάντα ότι οι έρευνες στον τομέα της εξόρυξης διαρκούν 5-10 χρόνια, κατά συνέπεια η ανυπομονησία και βιασύνη για γρήγορο κέρδος είναι πολύ κακός σύμβουλος και αυξάνει σημαντικά τους κινδύνους αποτυχίας της κάθε επένδυσης», τόνισε ο υφυπουργός ΠΕΚΑ Γιάννης Μανιάτης κατά το χαιρετισμό του στο 2ο Διεθνές Συνέδριο για τον Ορυκτό Πλούτο που πραγματοποιείται στην Αθήνα.

Ο κ. Μανιάτης σημείωσε ότι η εκμετάλλευση των κοιτασμάτων διαρκεί αρκετές δεκαετίες, άρα απαιτεί συνετή και συνεπή αξιοποίηση, προσαρμοσμένη τόσο στις ιδιαιτερότητες του τοπικού φυσικού περιβάλλοντος, όσο και στις οικονομικές συνθήκες της παγκόσμιας αγοράς.

«Ασφαλώς πάντα η μεγάλη πρόκληση και δυστυχώς βασική αιτία της μεγάλης κοινωνικής επιφυλακτικότητας απέναντι στις επιχειρήσεις του τομέα εξόρυξης, είναι η ανυπαρξία ορατών αποτελεσμάτων μετά την ολοκλήρωση της δραστηριότητας για την αποκατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος στην κατάσταση που προβλέπουν οι κάθε φορά περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις», πρόσθεσε.

Τέλος, ο υφυπουργός ΠΕΚΑ επεσήμανε ότι η εθνική πολιτική για τις Ορυκτές Πρώτες Ύλες στηρίζεται  στους ακόλουθους έξι άξονες πολιτικής:

1. Η εθνική πολιτική για τον ορυκτό πλούτο αποτελεί βασικό συστατικό της συνολικής αναπτυξιακής πολιτικής της χώρας.

2. Απαιτείται η διαμόρφωση και επικαιροποίηση του εθνικού, του περιφερειακού και του ειδικού χωροταξικού σχεδιασμού, καθώς και η διαμόρφωση συγκεκριμένων πολιτικών χρήσεων γης, με βάση τόσο τις ανθρωπογενείς δραστηριότητες, όσο και ασφαλώς τη γεωγραφική θέση των κοιτασμάτων πρώτων υλών που έχει χωροθετήσει η ίδια η φύση.

3. Εργαλείο πολιτικής αποτελεί η κωδικοποίηση και ο εκσυγχρονισμός της Λατομικής και Μεταλλευτικής νομοθεσίας με την υιοθέτηση των βέλτιστων διεθνών πρακτικών αδειοδότησης.

4. Ουσιώδης προϋπόθεση ανάπτυξης της εξορυκτικής δραστηριότητας είναι η προώθηση του κοινωνικού διαλόγου και η αποδοχή των επενδύσεων από τις τοπικές κοινωνίες.

5. Απαιτείται η χρηματοδοτική και θεσμική ενίσχυση της εκπαίδευσης, της έρευνας και της καινοτομίας σε όλα τα στάδια των εξορυκτικών δραστηριοτήτων.

6. Είναι αναγκαία η μέγιστη αποδοτικότητα στη χρήση των Ορυκτών Πρώτων Υλών.