Γιατί η Ελλάδα δεν ανησυχεί για την τροφοδοσία σε φυσικό αέριο - Το παρασκήνιο με το φόρο της Βουλγαρίας στις ποσότητες της Gazprom μέσω Turk Stream

20 10 2023 | 07:54

Κανένα κίνδυνο δεν διατρέχει η Ελλάδα από τον ενεργειακό πόλεμο που έχει ξεκινήσει η Σόφια με τη Ρωσία, επιβάλλοντας ένα αρκετά υψηλό φόρο στο αέριο που διέρχεται μέσω του αγωγού Turk Stream, όπως διαβεβαιώνουν πηγές του ΥΠΕΝ.

Και εξηγούν ότι η συμφωνία της ΔΕΠΑ προβλέπει παράδοση του ρωσικού αερίου στα σύνορα (Σιδηρόκαστρο), άρα τον φόρο της Σόφιας θα τον επωμίζεται η Gazprom, όχι η ελληνική εταιρεία. Αντίστοιχες διαβεβαιώσεις προς την πλευρά της Ουγγαρίας και της Σερβίας έσπευσε να δώσει και ο βούλγαρος υπ. Οικονομικών Ασεν Βασίλεφ.

Στο ερώτημα τι θα συμβεί αν η Ρωσία απαντήσει στον πόλεμο της Βουλγαρίας κλείνοντας εντελώς τις στρόφιγγες του Turk Stream, η ελληνική πλευρά είναι καθυσηχαστική. «Μπορούμε να υποκαταστήσουμε το ρωσικό αέριο με συμφωνίες για LNG και σε αντίστοιχες τιμές», απαντούν αρμόδιες πηγές.

Προς το παρόν πάντως η ρωσική πλευρά δεν έχει δείξει διαθέσεις να κλείσει τον αγωγό, χωρίς φυσικά να αποκλείεται τίποτα, με τις αντιδράσεις να περιορίζονται στη στενή σύμμαχο της Μόσχας, Ουγγαρία.

Το σκεπτικό του νόμου που ψήφισε η νέα φιλοαμερικανική κυβέρνηση της Βουλγαρίας για επιβολή ειδικού φόρου κατανάλωσης 10,20 ευρώ /MWh στο ρωσικό αέριο (ίσο με το ένα πέμπτο της τρέχουσας τιμής του TTF), είναι ότι ενώ η χώρα έχει από πέρυσι αποκοπεί εντελώς από τη προμήθεια της Gazprom, εντούτοις συνεχίζει να παίζει ρόλο transit για τη μεταφορά μέσω Turk Stream στη Σερβία και την Ουγγαρία.

«Εξακολουθούμε δηλαδή να θεωρούμαστε «ένοχοι» (για άλλες χώρες) στην Ευρώπη που συνεχίζουν να καταναλώνουν ρωσικό αέριο», όπως δήλωσε βουλγαρική πηγή στους FT. Και εξήγησε ότι «ο στόχος είναι να γίνει αυτό ελαφρώς λιγότερο κερδοφόρο και να αναγκαστούν η Σερβία και η Ουγγαρία να κοιτάξουν αλλού».

Το εύρος του ενεργειακού πολέμου που κήρυξε η Βουλγαρία στη Ρωσία και το οποίο αφορά τόσο το αέριο, όσο και το πετρέλαιο, όπως και το τάιμιγκ που επελέγη, προφανώς και δεν είναι τυχαία. Η επιβολή του φόρου για τη διαμετακόμιση ρωσικού αερίου, έρχεται λίγες μέρες μετά την επιβολή από τη Σόφια ενός ακόμη φόρου, 60% επί των κερδών, αυτή τη φορά στο ρωσικής ιδιοκτησίας διυλιστήριο Lukoil που βρίσκεται στο λιμάνι του Μπουργκάς και είναι το μεγαλύτερο στην ΝΑ Ευρώπη.

Στο νόμο που ψήφισε η βουλγαρική Βουλή την περάσμενη Παρασκευή, προβλέπεται ότι σε ένα χρόνο από σήμερα, την 1η Οκτωβρίου 2024, τελειώνει η εξαίρεση που έχει πάρει το διυλιστήριο από την ΕΕ, να μπορεί να επεξεργάζεται ρωσικό αργό Urals. Και από τότε και μετά θα διυλίζει αποκλειστικά μη ρωσικό πετρέλαιο.

Σύμφωνα μάλιστα με το βούλγαρο υπουργό Οικονομικών Ασεν Βασίλεφ, η πίεση της Σόφιας είχε ως αποτέλεσμα η Lukoil να ξεκινήσει ήδη τη διαδικασία πώλησης του διυλιστηρίου. Όσο για τον φόρο 60% στα κέρδη του, αυτός θα μειωθεί στο 15% μόνο μετά την πώληση και ενώ προβλέπεται να γίνουν επενδύσεις ύψους 500 εκατ, προκειμένου να προετοιμαστεί η εγκατάσταση για να μπορεί να επεξεργάζεται ελαφρύτερο μη ρωσικό αργό.

Το τάιμινγκ που επελέγη από τη Σόφια για να ανοίξει πόλεμο με τη Ρωσία έρχεται σε μια στιγμή που η τελευταία, ευθυγραμμισμένη απόλυτα με το Ιράν, βλέπει με ανακούφιση το άνοιγμα ενός δεύτερου μετώπου στη Μ.Ανατολή, ικανού να αποσπάσει την προσοχή των Αμερικανών από την Ουκρανία.

Στην αντιπαράθεση με τη Χαμάς, ο Πούτιν έχει πάρει ξεκάθαρη θέση απέναντι στο Ισραήλ, ευθυγραμμίζεται με τη Κίνα και κυρίως προσδοκά σε αύξηση των τιμών του πετρελαίου και του φυσικού αερίου που θα βοηθούσε την ασθμαίνουσα ρωσική οικονομία.

Τα αμερικανικά αντίποινα, μέσω Βουλγαρίας, όπως τα αποκαλούν κάποιοι, είναι συντονισμένα, έρχονται ακριβώς για να στείλουν ένα μήνυμα, να πλήξουν όσο γίνεται τα ρωσικά έσοδα και να αναγκάσουν τη Σερβία και την Ουγγαρία να αναζητήσουν άλλες επιλογές, σύμφωνα με πληροφορίες των Financial Times.

Για την έντονη αντίδραση της Ουγγαρίας και την πιθανότητα προσφυγής σε ευρωπαϊκά όργανα για το νέο φόρο, ο βούλγαρος πρωθυπουργός Νικολάι Ντένκοφ δήλωσε ότι «ορισμένες χώρες πρέπει να αποφασίσουν αν είναι μέρος της ευρωπαϊκής οικογένειας ή τμήμα των συναντήσεων στο Πεκίνο και τη Μόσχα».