Γιάννης Αληγιζάκης: Οι εταιρείες πετρελαιοειδών να αναλάβουν τις ευθύνες τους για τις πειραγμένες αντλίες

Την ευθύνη των ίδιων των εταιρειών εμπορίας πετρελαιοειδών για την πάταξη των φαινομένων καταδολίευσης που έχει οξυνθεί με τις λεγόμενες «πειραγμένες» αντλίες, επισημαίνει, μιλώντας στο energypress, ο κ. Γιάννης Αληγιζάκης, διευθύνων σύμβουλος της ΕΛΙΝΟΙΛ και αντιπρόεδρος του ΣΕΕΠΕ, του Συνδέσμου των εταιρειών εμπορίας. Σύμφωνα με τον κ. Αληγιζάκη, πολλές φορές οι εταιρείες με κίνητρο τους όγκους των πωλήσεων ή την καλή θέση ενός πρατηρίου, αποφεύγουν να κατεβάσουν τη σημαία τους από πρατήρια που συλλαμβάνονται να παρανομούν. Από την άλλη, προτείνει να συνεισφέρουν οι εταιρείες στη χρηματοδότηση των ελέγχων, στο βαθμό που το κράτος αδυνατεί, ώστε να γίνονται πολύ περισσότεροι, καθώς, όπως λέει, οι πολλοί έλεγχοι είναι αυτοί που μπορούν να πατάξουν τα φαινόμενα κλοπής των καταναλωτών.

Ολόκληρη η συνέντευξη του κ. Αληγιζάκη έχει ως εξής:

Δύσκολες μέρες κ. Αληγιζάκη για τις εταιρείες του κλάδου των πετρελαιοειδών...

Είναι πράγματι μία από τις πλέον δύσκολες περιόδους. Όχι μόνο επειδή έχουν δυσκολέψει οι πωλήσεις, αλλά και επειδή δεν μπορούμε να... εισπράξουμε. Το υπ΄ αριθμόν 1 πρόβλημα είναι οι εν δυνάμει επισφάλειες οι οποίες προέρχονται είτε από πρατήρια που έχουν διακόψει τη λειτουργία τους, είτε από πρατήρια τα οποία έχουν μια μερική διακοπή, είτε από το σύνολο των υπολοίπων πρατηρίων που έχουν μια αδυναμία, μικρή ή μεγάλη, να αποπληρώσουν ληξιπρόθεσμες οφειλές. Το πρόβλημα αυτό καθημερινά χειροτερεύει. Σε αυτό βοηθάνε οι υψηλές τιμές των καυσίμων, το όλο οικονομικό κλίμα, το κλείσιμο των επιχειρήσεων, η έλλειψη ρευστότητας από τις τράπεζες. Συνεπώς, η μεγαλύτερη απειλή που θα αντιμετωπίσουν από εδώ και πέρα οι εταιρίες είναι οι επισφάλειες.

Δεύτερο, αλλά καθόλου μικρότερο πρόβλημα, είναι η συνεχιζόμενη πτώση της αγοράς, η οποία συνεχίζεται, αλλά με μικρότερους ρυθμούς από εκείνους του 2010.

Μικρότεροι ρυθμοί πτώσης, καθώς το 2010 με το οποίο συγκρίνουμε ήταν δραματικό...

Ακριβώς. Ο κλάδος δεν θα κλείσει στο -10% που έκλεισε πέρυσι. Εκτιμώ ότι η πτώση στο σύνολο του 2011 δεν θα ξεπεράσει το 5%. Εκτός, βέβαια, και αν συμβούν πράγματα απρόβλεπτα. Στις βενζίνες πάντως, να το πούμε κι αυτό, η μείωση θα είναι λίγο μεγαλύτερη.

Τελικά είναι πολλά τα πρατήρια που έχουν πρόβλημα;

Ο αριθμός των πρατηρίων που έχουν κλείσει παίζει στα επίπεδα των 1.000 με 1200 πρατήρια. Πρέπει να ξέρετε όμως ότι ο μόνος λόγος για τον οποίο δεν έχουν κλείσει περισσότερα πρατήρια είναι διότι οι εταιρίες εμπορίας έχουν αποφασίσει να πιστώσουν - χρηματοδοτήσουν ουσιαστικά κάποια πρατήρια που έχουν πρόβλημα, πιστεύοντας και ελπίζοντας ότι με αυτό τον τρόπο και κρατώντας εν ζωή τα πρατήρια, θα μπορέσουν να πάρουν μέρος των οφειλών πίσω.

Θέλω να μου πείτε κύριε Αληγιζάκη πώς θα προστατευθεί ο καταναλωτής ο οποίος προσπαθεί να βάλει όσο πιό φθηνά βενζίνη μπορεί, και από την άλλη βλέπει τα κρούσματα με τις πειραγμένες αντλίες...

Καταρχήν, να θεωρήσουμε ότι σε μια κρίση, όπως είναι της ελληνικής οικονομίας, ο καταναλωτής αναγκαστικά, και πολύ σωστά, καταφεύγει στα φθηνά πρατήρια. Το θέμα είναι, το κράτος τον προστατεύει στην επιλογή του αυτή; Για πρώτη φορά, και αυτό είναι προς τιμήν και των δύο Ομοσπονδιών των Πρατηρίων, και της ΠΟΠΕΚ και της ΟΟΔΕ, παραδέχονται δημόσια ότι μεγάλο μέρος των ποσοτήτων που πωλούνται στην Αθήνα, (των ποσοτήτων, όχι των πρατηρίων, γιατί τα πρατήρια τα οποία έχουν πειραγμένες αντλίες πουλάνε και πολύ μεγάλες ποσότητες), γίνονται από πειραγμένες αντλίες. Και είναι προς τιμήν τους γιατί έρχονται και λένε «εμείς στον κλάδο μας έχουμε πρόβλημα».

Από την άλλη εμείς σαν εταιρίες αντιμετωπίζουμε τεράστιο πρόβλημα, κυρίως στα μεγάλα αστικά κέντρα, καθώς λειτουργεί ένας τόσο αθέμιτος ανταγωνισμός όπου ουσιαστικά η κερδοφορία των εταιριών στην Αθήνα είναι ανύπαρκτη. Διότι με αθέμιτο ανταγωνισμό αναγκάζονται και πουλάνε κάτω του κόστους. Οι εταιρίες, λοιπόν, τιμωρούνται γιατί πουλάνε κάτω του κόστους, τα πρατήρια τα υγιή προσπαθούν να επιβιώσουν αλλά είναι αδύνατον, και ο καταναλωτής εξαπατάται.

Τι κάνει το κράτος; Το κράτος ξεκίνησε να κάνει κάποιους ελέγχους και είχαμε και κάποια αποτελέσματα. Βεβαίως, αν συγκρίνω το ποσοστό που λένε οι ομοσπονδίες με τα πρατήρια που έχουν πιαστεί τους τελευταίους 2 μήνες, είναι σταγόνα στον ωκεανό. Ο αριθμός των «πονηρών» πρατηρίων είναι πολύ μεγαλύτερος. Δεύτερον, πέρασε μια πολύ αυστηρή νομοθεσία, σύμφωνα με την οποία κλείνει όποιο πρατήριο συλληφθεί. Παρόλα αυτά έχουμε την προηγούμενη εβδομάδα το φαινόμενο να συλλαμβάνεται πρατήριο με ίχνη του μηχανισμού κλοπής (ο μηχανισμός είχε ήδη αφαιρεθεί) να του επιβάλλεται ένα πρόστιμο και, αντί να κλείσει, να παραμένει ανοιχτό. Με τέτοιες λογικές δε λύνουμε το θέμα.

Και τρίτον. Λειτουργεί το παρατηρητήριο τιμών και λειτουργεί και μια υπηρεσία όπου το υπουργείο συστήνει στον καταναλωτή τα φθηνότερα πρατήρια. Εάν ανατρέξει κάποιος στο παρατηρητήριο των προηγούμενων εβδομάδων θα δει ότι τα φθηνότερα πρατήρια είναι τα πρατήρια που «πιάστηκαν» με πειραγμένες αντλίες. Άρα, άθελά τους, το υπουργείο συστήνει ακριβώς τα πρατήρια που έχουν πειραγμένες αντλίες.

Πώς θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί το θέμα;

Υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα με το θέμα των πειραγμένων αντλιών, όπως συμφωνούμε όλοι: εταιρίες, βενζινοπώλες, πολιτεία. Ας καθίσουμε λοιπόν για πρώτη φορά στο τραπέζι εταιρίες και πρατηριούχοι, μαζί με τον υπουργό, να λύσουμε αυτό το θέμα. Πώς; Να το δούμε, αλλά να σας πώ εγώ κάποια πράγματα που πρέπει να γίνουν: Εάν ένα πρατήριο έχει πειραγμένες αντλίες και πιάνεται, να απομονώνεται από τις εταιρίες, να μην έχουμε φαινόμενα «κατέβασε η ΕΛΙΝΟΙΛ το σήμα και το πήρε η άλλη εταιρία», να ξέρει ο καταναλωτής ότι αυτά τα πρατήρια έχουν πιαστεί και είναι προβληματικά. Επίσης, να βρεθεί ένας τρόπος να βοηθήσουν οι εταιρίες πετρελαιοειδών το υπουργείο, να χρηματοδοτήσουν παραπάνω ελέγχους. Οι εταιρίες έχουμε και έναν κοινωνικό ρόλο. Πουλάμε σε αυτή την αγορά, η αγορά έχει αυτό το πρόβλημα, το υπουργείο θέλει αλλά και τα μέσα του είναι περιορισμένα, ας βρεθεί λοιπόν ένας τρόπος να χρηματοδοτήσουν οι εταιρίες μέρος της έρευνας ούτως ώστε να έχουμε πολύ περισσότερους και μεγαλύτερους ελέγχους, έτσι ώστε να αποθαρρυνθούν όσοι μπαίνουν στον πειρασμό, και να μπορέσουν να επιβιώσουν τα υγιή πρατήρια. Αλλιώς οι έντιμοι πρατηριούχοι θα πάψουν να υπάρχουν και θα έχουμε μια αγορά «ο θεός να βάλει το χέρι του».

Εσείς το κάνετε αυτό ως ΕΛΙΝΟΙΛ;

Αν πιαστεί πρατήριο από το δίκτυό μας, υπάρχει συμφωνία με το Πολυτεχνείο και το πρατήριο πρέπει να κατεβάσει το σήμα. Έρχονται όμως άλλες εταιρίες και σου λένε, «δεν είναι τόσο απλό, γιατί εάν δεν τελεσιδικήσει μια απόφαση, εγώ δεν μπορώ να κατεβάσω το σήμα από ένα πρατήριο με το οποίο έχω σύμβαση γιατί διατρέχω νομικές συνέπειες». Λέω λοιπόν, ας βρεθεί ένας τρόπος να γίνει η νομική διαδικασία πάρα πολύ γρήγορη. Να μην πρέπει να περάσουν 3 χρόνια για να τελεσιδικήσει μια απόφαση, πράγμα που σημαίνει ότι στα 3 αυτά χρόνια δεν μπορεί η εταιρία να κατεβάσει το σήμα.

Δεν θα μπορούσαν οι εταιρείες, στη σύμβαση που υπογράφουν με τους πρατηριούχους, να περιλαμβάνουν όρο που να λέει ότι εάν ελεγχθούν και βρεθούν παράνομοι, σταματά η συνεργασία και ας μην τελεσιδικήσει η υπόθεση;

Κοιτάξτε, υπάρχουν τρόποι για να το κάνεις. Αλλά εγώ σας λέω και κάτι άλλο: Δεν θα περιμένω να τελεσιδικήσει μια απόφαση, αν δω ένα πρατήριο της ΕΛΙΝΟΙΛ να το πιάνουνε με μηχανάκια. Και ας μου πει ο οποιοσδήποτε ο,τιδήποτε. Τον πιάσανε με τα μηχανάκια και εγώ θα περιμένω 3 χρόνια για να βγει η απόφαση;

Μην κοροϊδευόμαστε: Οι εταιρίες έχουν τη δική τους ευθύνη δεν πρέπει να κλείνουν τα μάτια σε τέτοιες περιπτώσεις, πρέπει να αναλάβουν κι εκείνοι τις ευθύνες τους. Βεβαίως, για το πρόβλημα το νομικό να παρέμβει το υπουργείο Δικαιοσύνης επισπεύδοντας τις διαδικασίες…

Γιατί πιστεύετε ότι δείχνουν αυτή την ολιγωρία οι εταιρείες;

Το κίνητρο μπορεί να είναι οι όγκοι, (συνήθως τα πρατήρια αυτά έχουν μεγάλους όγκους), η τοποθεσία, ένα πρατήριο σε ένα κεντρικό σημείο στην Αθήνα, στοιχίζει σε μία εταιρία, ιδίως στις εταιρίες που δεν έχουν μεγάλο δίκτυο από την άποψη της αναγνωρισιμότητας. Ένα πρατήριο σε κεντρικό σημείο κοστίζει. Και βεβαίως η κερδοφορία. Έτσι μπαίνουν οι εμπορικές σκοπιμότητες μπροστά στην απόφαση «το κρατάω ή δεν το κρατάω».

Και πάλι όμως, οι έλεγχοι που γίνονται είναι λίγοι. Πώς θα αντιμετωπιστεί το θέμα;

Αυτή τη στιγμή γίνονται περισσότεροι έλεγχοι απ’ ό,τι γίνονταν. Από την άλλη πλευρά, είναι τόσο πολλά τα πρατήρια τα οποία έχουν πειραγμένες αντλίες που τα ΚΕΔΑΚ σήμερα δεν επαρκούν. Κι αν τα ΚΕΔΑΚ δεν φτάνουν, χρειάζεται περισσότερο προσωπικό, μεγαλύτερη χρηματοδότηση, να βρεθεί ένας τρόπος συνεργασίας κράτους και εταιριών, γενικά με τους φορείς της αγοράς, ώστε να βελτιώσουμε την κατάσταση.

Λένε κάποιοι ότι όσους ελέγχους και να κάνει το κράτος, με τα τεχνολογικά μέσα που έχει στη διάθεσή του δεν μπορεί να πιάσει αυτά τα σύγχρονα μηχανήματα που πειράζουν τις αντλίες και μειώνουν την ποσότητα που δίνουν. Ισχύει αυτό;

Πριν από δύο χρόνια, όταν πρωτοεμφανίστηκαν τα πρώτα κρούσματα πειραγμένων αντλιών ήταν με πολύ φθηνούς μηχανισμούς που εύκολα ανιχνεύονταν και πολύ εύκολα τοποθετούνταν. Τώρα η τεχνολογία έχει ανέβει πάρα πολύ και το κόστος έχει ανέβει. Οι μηχανισμοί είναι ακόμη πιο πολύπλοκοι, πιο δύσκολα ανιχνεύσιμοι, πιστεύω, όμως, ότι δεν υπάρχει μηχανισμός που δεν μπορεί να ανιχνευθεί. Απλώς θέλει πολύ περισσότερο χρόνο και πολύ περισσότερη τεχνογνωσία από τους ελέγχοντες. Οι μηχανισμοί που έχουν πιαστεί τελευταία ήταν εξαιρετικά πολύπλοκοι.

Για κάποιον που τον έπιασαν, εάν δεν τον κλείσουν, μήπως η ζημιά που έχει από όλα τα υπόλοιπα μέτρα όπως πρόστιμα κλπ, είανι μικρότερη από τα οφέλη που έχει όταν πουλάει με πειραγμένες αντλίες;

Φοβάμαι ναι. Δηλαδή το κλείσιμο είναι η σοβαρότερη και ουσιαστικότερη ποινή. Με το πρόστιμο, θα ζυγίσει αρκετά μήπως τον συμφέρει τελικά, παρά τα πρόστιμα, να συνεχίσει. Διότι δεν έχουμε και τον ενημερωμένο καταναλωτή. Εγώ έχω δει πρατήρια τα οποία τα πιάνουν με πειραγμένες αντλίες, τους έβαζαν πρόστιμο, και την επόμενη μέρα είχαν μεγαλύτερη ουρά. Ο καταναλωτής δεν ενημερώνεται.

Τελικά ποιο είναι το κουμπί για να προστατέψουμε τον καταναλωτή;

Οι πολλοί έλεγχοι. Η καταδολίευση δεν έχει τις δυσκολίες που έχει το λαθρεμπόριο. Είναι θέμα ελέγχων.

Στο λαθρεμπόριο, όπως το ξέρουμε χρόνια, γιατί δεν καταφέραμε να κάνουμε κάτι;

Το λαθρεμπόριο, το υπ΄αριθμόν 1 πρόβλημα, συνεχίζει να υπάρχει. Κατά καιρούς λαμβάνονται μέτρα, αποθαρρύνονται πιθανόν για ένα διάστημα οι εμπλεκόμενοι και μετά ξανά προς τη δόξα τραβούν. Με το «Ήφαιστος» τον πρώτο χρόνο ήταν τόσα πολλά τα στοιχεία που μας ζητούσε το υπουργείο, που κάποιοι ελπίσαμε ότι το κράτος αποφάσισε, με όλη αυτή τη διαδικασία, και με τη διασταύρωση στοιχείων, τελικά να ελέγξει το λαθρεμπόριο. Αλλά και οι λαθρέμποροι φαίνεται ότι φοβήθηκαν. Είδαμε να ομαλοποιείται η αγορά. Αυτά τον πρώτο χρόνο. Όταν κατάλαβαν όλοι ότι τα δεκάδες στοιχεία που μαζεύτηκαν κανένας δεν τα παρακολουθούσε, κανένας δεν τα συσχέτιζε, το πράγμα ξανάρχισε από την αρχή. Από εκεί και πέρα η λύση καταργώ το «Ήφαιστος» διότι είναι ένα δαιδαλώδες και γραφειοκρατικό σύστημα, είναι εν μέρει σωστό. Καταργείς όμως κάτι για να φτιάξεις κάτι καινούριο. Δεν καταργείς κάτι για να μην κάνεις τίποτα. Πρόσφατα άκουγα πάλι «να κοιτάξουμε το θέμα υγρών εκροών και να συσταθεί πάλι επιτροπή» κ.λπ. Τα έχουμε ακούσει 10.000 φορές…

Στον κλάδο σας έκλεισαν κάποιες εταιρίες, υπήρξαν κάποια κανόνια… Βλέπετε κι άλλες αλλαγές στην εικόνα του κλάδου το επόμενο διάστημα;

Είναι ένας κλάδος ο οποίος έχει την παθογένεια που έχει όλο το ελληνικό σύστημα. Δεν είναι λογικό να υπάρχουν 20 εταιρίες, εκ των οποίων οι 10 έχουν μερίδιο από 2% και κάτω. Όπως δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν 8.500 πρατήρια. Άρα, κάποια στιγμή δυστυχώς η κρίση με τον πιο βίαιο τρόπο και τα πρατήρια θα τα μειώσει σε έναν αριθμό 5000 και τις 20 εταιρίες θα τις μειώσει κατά πολύ. Προσωπικά περίμενα ότι στις εταιρίες θα υπήρχε ήδη μια μεγαλύτερη μείωση του αριθμού τους. Άλλωστε αν δει κάποιος τους ισολογισμούς θα δεί ότι οι περισσότερες εταιρίες πια είναι στο κόκκινο ή οριακά. Ενδεχομένως ένας λόγος που δεν έχουν κλείσει περισσότερες εταιρείες είναι ότι υπάρχει ο αθέμιτος ανταγωνισμός. Όλες αυτές οι τεράστιες ποσότητες που πωλούνται από πειραγμένα πρατήρια ή λαθρεμπορικά, δίνουν πιθανόν φιλί ζωής σε κάποιες εταιρίες. Αυτή είναι μια εξήγηση. Άρα, αν με ρωτάτε να κάνω μια πρόβλεψη, λέω ότι εάν το κράτος εντείνει τους ελέγχους και αν ελέγξει το πρόβλημα της καταδολίευσης και με την εξομοίωση των φόρων μειωθεί το λαθρεμπόριο, θα δεις και εταιρίες να αποχωρούν. Έτσι βλέπω να διαγράφεται το μέλλον του κλάδου.

Το γεγονός ότι έφυγαν οι μεγάλες εταιρίες, Shell, BP ποια επιρροή είχε στον κλάδο;

Δεν έχει ακόμη φανεί. Γιατί μεσολάβησε το διάστημα όπου τα 2 διυλιστήρια απορρόφησαν τα δύο δίκτυα, της BP και της Shell που ήταν χρόνος προσαρμογής της αγοράς. Νομίζω ότι τα επόμενα 2-3 χρόνια θα δούμε μία πίεση από τους ομίλους που ανήκουν τα διυλιστήρια για πολύ πιο ανταγωνιστικές τιμές. Θα προσπαθήσουν δηλαδή να κρατήσουν οι 2 όμιλοι οι διυλιστηριακοί τις ποσότητες στα διυλιστήρια. Βλέπουν ότι υπάρχει μία κρίση, μια πτώση της αγοράς. Θα αρχίσουν να γίνονται πιο ανταγωνιστικοί στις τιμές. Ήδη το τελευταίο διάστημα είναι πάρα πολύ δυνατή η επικοινωνιακή καμπάνια και των δύο ομίλων, πάνω στο θέμα των σύγχρονων βενζινών. Κάνουν τέτοιες κινήσεις προσπαθώντας να κρατήσουν τα νούμερα τους. Νομίζω ότι μέσα στα επόμενα 2-3 χρόνια, τώρα που τελείωσε ο χρόνος προσαρμογής, θα δούμε πολύ πιο επιθετικές κινήσεις.

Όσον αφορά την πιστωτική πολιτική των διυλιστηρίων, εκεί έχουν σφίξει τα πράγματα…

Έχουν σφίξει τα πράγματα γιατί και τα διυλιστήρια βλέπουν αυτό που βλέπουμε κι εμείς. Δηλαδή, αφού βλέπουν ότι οι εταιρίες έχουν αδυναμία να εισπράξουν, κάποια στιγμή αυτή η αδυναμία μεταφέρεται στα διυλιστήρια. Επειδή την πάτησαν με εταιρίες που αποχώρησαν, έχουν γίνει πολύ πιο σφιχτοί. Δεν μπορείς να τους κατηγορήσει κανείς γι αυτό. Ότι δυσκολεύουν πολύ κάποιες εταιρίες τις δυσκολεύουν. Απλά, εάν το δει κανείς επιχειρηματικά, δεν μπορεί να πουλάει το διυλιστήριο την ίδια πίστωση 40 μέρες που πουλούσε παλιά. Ζητάει σήμερα στις 15, θα το πάει στις 10 μέρες…

Ας έρθουμε τώρα στην ΕΛΙΝ. Με αυτά τα δεδομένα η εταιρία τι κάνει για να απαντήσει στην κρίση;

Είχαμε κι εμείς μείωση στην κερδοφορία και στην κατανάλωση, μικρότερη, όμως, από τη μείωση της αγοράς και αυτό είναι πολύ θετικό. Δηλαδή πέρυσι κινηθήκαμε 2-3 μονάδες καλύτερα από την αγορά. Αυτό έγινε επειδή έχουμε νέα πρατήρια. Πέρυσι είχαμε μια σημαντική ανάπτυξη, κυρίως στο κομμάτι των νησιών. Άρα υποκαθιστούμε μέρος των απωλειών από την πτώση της αγοράς με καινούρια πρατήρια. Και βεβαίως αυξάνουμε αρκετά και τις πωλήσεις από τις άλλες δραστηριότητες γιατί ευτυχώς η ΕΛΙΝΟΙΛ έχει αρκετές δραστηριότητες και όχι μόνο πρατήρια. Βλέπεις ότι από τις 20 εταιρίες, ένα πολύ μεγάλο ποσοστό δεν έχει βιομηχανία, δεν έχει μαρίνες, δεν έχει στερεά καύσιμα, δεν έχει βιοκαύσιμα. Έχουμε αρκετά αυγά μέσα στο καλάθι. Αυτό βοηθάει. Βοηθάει, επίσης, το γεγονός ότι έχουμε μικρότερες επισφάλειες από ότι έχει ο κλάδος. Τα τελευταία δύο χρόνια προστέθηκαν πάρα πολλά πρατήρια στην αγορά από εταιρίες που κλείσανε. Δεν μπήκαμε στον πειρασμό να ακουμπήσουμε αυτά τα δίκτυα γιατί κατά την άποψή μας υπήρχε πάρα πολύ μεγάλος κίνδυνος επισφαλειών.

Από την άλλη, τα καλά μας αποτελέσματα έχουν βοηθήσει ώστε οι τράπεζες να μη μας έχουν δημιουργήσει πρόβλημα με τη χρηματοδότηση, γιατί και πέρυσι η χρονιά έκλεισε κερδοφόρα, και φέτος νομίζω ότι καλά πηγαίνουμε, αναλογικά με την κρίση. Εξακολουθώντας λοιπόν να κάνουμε πολύ προσεκτικές κινήσεις στην ανάπτυξη του δικτύου, έχουμε και πλεονέκτημα επειδή έχουμε διάφορες δραστηριότητες έτσι ώστε εάν κάποια, όπως ας πούμε το δίκτυο, δεν πηγαίνει καλά, να μπορούμε να την αναπληρώσουμε από κάποια άλλη, για παράδειγμα τώρα ελπίζουμε το καλοκαίρι με τα γεγονότα της Μέσης Ανατολής να υπάρξει μια αύξηση της τουριστικής κίνησης, οπότε το κομμάτι μας που περιλαμβάνει μαρίνες ή δίκτυο πρατηρίων στα νησιά, λογικά θα πάει καλά. Άρα θα υποκαταστήσει κάποιες από τις απώλειες. Λοιπόν, αυτή την πολιτική την εφαρμόζουμε χρόνια, δεν κάνουμε τα μεγάλα άλματα να πάρουμε μερίδια, τα οποία όμως για εμάς πάντα κουβαλάνε τους κινδύνους επισφαλειών, και βεβαίως έχουμε περιορίσει σημαντικά τα γενικά μας έξοδα, προσπαθούμε να κάνουμε πολύ καλύτερες συνέργειες. Τα προηγούμενα χρόνια αναπτύξαμε σημαντικά τις υποδομές μας. Αγοράσαμε την εγκατάσταση καυσίμων στον Βόλο, εκσυγχρονίσαμε τις εγκαταστάσεις μας στον Ασπρόπυργο, στο Πόρτο Λάγος αλλά και στο Βόλο και πλέον έχουμε αποκτήσει μεγαλύτερη ευελιξία και αξιοποιούμε καλύτερα τις υποδομές μας, μειώνοντας πολύ το λειτουργικό μας κόστος.