Κρίσιμο στοίχημα η ταχεία επίτευξη συμφωνίας και η ομαλοποίηση στη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος

Η μεγάλη πλειοψηφία που έλαβε το «όχι» στο χθεσινό δημοψήφισμα πυροδότησε ήδη πολιτικές εξελίξεις, με τον Αντώνη Σαμαρά να παραιτείται από την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας και τον Αλέξη Τσίπρα να αποκτά απόλυτη πολιτική κυριαρχία και να διευρύνει θεαματικά την προσωπική του ισχύ, τόσο σε εθνικό επίπεδο όσο και στο εσωτερικό του κόμματός του.

Η σαφής ερμηνεία που έδωσε ο ίδιος με το χθεσινό διάγγελμά του στο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, το γεγονός δηλαδή ότι δήλωσε ρητά ότι το αποτέλεσμα δεν αποτελεί εντολή για ρήξη με την Ε.Ε., καθώς και η πρωτοβουλία του για σύγκληση, σήμερα, του Συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αποτελούν οπωσδήποτε θετικές εξελίξεις, καθώς διασκεδάζουν το φόβο ότι η χώρα θα οδηγηθεί εκτός Ευρωπαϊκής πορείας.

Παρόλα αυτά, η κατάσταση που θα κληθεί να αντιμετωπίσει τις επόμενες ημέρες η κυβέρνηση και η όποια διαπραγματευτική ομάδα συγκροτηθεί, δεν είναι απλά δύσκολη αλλά δραματικά επικίνδυνη. Το γεγονός ότι προγραμματίστηκε συνεδρίαση του Eurogroup  αύριο Τρίτη, πριν από την Σύνοδο Κορυφής που θα πραγματοποιηθεί την ίδια μέρα, δείχνει ότι οι εταίροι δεν είναι διατεθειμένοι να αλλάξουν τη λογική με την οποία αντιμετωπίζουν το ελληνικό ζήτημα. Το ίδιο φανερώνουν και οι δηλώσεις των ευρωπαίων ηγετών μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων.

Ο χρόνος όμως είναι αμείλικτος για την Ελλάδα, ειδικά εάν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν αυξήσει σήμερα τα περιθώρια ρευστότητας μέσω του μηχανισμού ELA.  Μετά την επιλογή να μην πληρωθεί η δόση προς το ΔΝΤ, η χώρα είναι ήδη ληξιπρόθεσμη, στο έλεος του ΔΝΤ και του EFSF (που έχει λάβει απόφαση να καταστήσει "ανά πάσα στιγμή" απαιτητά τα δάνεια που ο ίδιος έχει χορηγήσει στην Ελλάδα) για το αν θα κηρυχθεί πτωχευμένη, ενώ οι τράπεζες παραμένουν κλειστές με τους πολίτες να στέκονται στις ουρές και να ανησυχούν από τις πληροφορίες για «κούρεμα», ανησυχίες που επιτείνονται από τις αντιφατικές κυβερνητικές δηλώσεις.

Επιπλέον, υπάρχει μπροστά μας ένα νέο dead line, εκείνο της 20ης Ιουλίου, όπου η χώρα θα πρέπει να πληρώσει περί τα 3,5 δις. ευρώ για δόσες δανείων της ΕΚΤ.

Την ίδια ώρα η πραγματική οικονομία δέχεται τεράστια πλήγματα, καθώς η αγορά έχει κυριολεκτικά παγώσει και πολλές επιχειρήσεις, ελλείψει ρευστότητας και με τις παραγγελίες να έχουν μηδενιστεί, προχωρούν σε «στάση πληρωμών» προς τους ίδιους τους εργαζομένους τους ή τους θέτουν σε «υποχρεωτική αργία».

Συνεπώς η ταχεία επίτευξη συμφωνίας με τους δανειστές και εταίρους και - πάντως  - η ομαλοποίηση στη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος, αποτελούν επείγουσα και απόλυτη προτεραιότητα. Η αποπομπή Βαρουφάκη λειτουργεί θετικά προς αυτή την κατεύθυνση, καθώς είχε καταστεί σαφές ότι ο "ιδιόρυθμος" υπουργός Οικονομικών ήταν βαρίδι στις σχέσεις με τους εταίρους.

Είναι άγνωστο αν η συμφωνία που μπορεί να επιτευχθεί θα είναι καλύτερη ή χειρότερη από εκείνη που απέρριψε η κυβέρνηση και ο ελληνικός λαός. Θα είναι πάντως επώδυνη, καθώς εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν και η ελληνική οικονομία χάνει συνεχώς αίμα με αποτέλεσμα, κάθε μέρα που περνάει, να αυξάνουν οι ανάγκες.

Ωστόσο την επίτευξη συμφωνίας (και μάλιστα μιας καλής συμφωνίας) την υποσχέθηκε ρητά ο ίδιος ο πρωθυπουργός και έπεισε την πλειοψηφία των πολιτών. Άρα αυτή η υπόσχεση, καθώς και η αναφορά του, απευθυνόμενος στον ελληνικό λαό, ότι έχει «πλήρη συνείδηση ότι η εντολή που μου δίνετε δεν είναι εντολή ρήξης με την Ευρώπη», αποτελούν εκ των πραγμάτων το μέτρο με το οποίο θα μετρηθούν τα όποια αποτελέσματα.

Τα οποία με τη σειρά τους θα καθορίσουν και πόσο θα κρατήσουν οι χοροί που ξεκίνησαν χθες βράδυ στην πλατεία Συντάγματος.