Μελέτες για τη χωροθέτηση των υπεράκτιων αιολικών πάρκων αναθέτει το ΚΑΠΕ

Στην τελική ευθεία για να αναθέσει τις υπομελέτες που θεωρούνται απαραίτητες για την εκπόνηση της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) σχετικά με την ανάπτυξη υπεράκτιων αιολικών πάρκων στο Αιγαίο βρίσκεται το ΚΑΠΕ, το οποίο έχει αναλάβει από το ΥΠΕΚΑ το έργο αυτό.

Οι υπομελέτες αφορούν, αφενός μεν τη συλλογή όλων των στοιχείων που υπάρχουν για το δυναμικό των συγκεκριμένων περιοχών στα «συρτάρια» φορέων του δημοσίου, ερευνητικών κέντρων κ.λπ., αφετέρου δε την καταγραφή (με πλοίο) των γεωφυσικών και γεωτεχνικών χαρακτηριστικών του βυθού, του αρχαιολογικού δυναμικού κ.λπ.

Ταυτόχρονα αναμένονται οι γνωμοδοτήσεις που έχουν ζητηθεί από φορείς (όπως το ΓΕΕΘΑ, το Υπουργείο Εξωτερικών, το Υπουργείο Γεωργίας, το Υπουργείο Θαλασσίων Υποθέσεων, το Υπουργείο Πολιτισμού) επί της πρότασης των δώδεκα θαλάσσιων πολυγώνων που έχουν αρχικώς επιλεγεί για τη χωροθέτηση offshore αιολικών πάρκων.

Μέσα από τη διαδικασία αυτή και την τελική Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων θα καθοριστεί η ακριβής θέση των θαλάσσιων αιολικών πάρκων, η θαλάσσια έκταση που θα καταλαμβάνουν και η μέγιστη εγκατεστημένη ισχύς που θα φιλοξενούν.

Με βάση το χρονοδιάγραμμα που έχει θέσει το ΥΠΕΚΑ (το οποίο, όπως βεβαιώνουν τα στελέχη του όχι απλώς τηρείται αλλά τρέχει με ρυθμούς ταχύτερους από τους προβλεπόμενους) μέσα στο 2011 θα έχει ολοκληρωθεί η Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που αποτελεί προϋπόθεση για την προκήρυξη διαγωνισμών. Στόχος είναι μέσα στο 2012 να έχει προκηρυχθεί ο πρώτος (ή οι πρώτοι) διαγωνισμός και να έχει αναδειχθεί ο πρώτος ανάδοχος.

Υπενθυμίζεται ότι οι θαλάσσιες περιοχές που έχουν καταρχήν επιλεγεί από το υπουργείο Περιβάλλοντος για την εγκατάσταση υπεράκτιων αιολικών πάρκων την περίοδο 2012-2017 είναι στις θέσεις: Άη Στράτη, Αλεξανδρούπολη, Θάσο, Κάρπαθο, Κέρκυρα, Κρυονέρι, Κύμη, Λευκάδα, Λήμνο, Πεταλιοί, Σαμοθράκη, Φανάρι.

Τα κριτήρια

Τα κριτήρια που εφαρμόστηκαν στη διαδικασία προκαταρκτικής χωροθέτησης των θαλάσσιων αιολικών πάρκων ήταν «τέσσερα συν ένα»:

• Να είναι εντός των 6 ναυτικών μιλίων των χωρικών υδάτων της χώρας

• Να είναι σε περιοχές με βάθη μικρότερα των 50 μέτρων αφού σε αυτή την περίοδο έχει επιλεγεί η τεχνολογία της θεμελίωσης των ανεμογεννητριών στο θαλάσσιο πυθμένα, αποκλείοντας τις πλωτές ανεμογεννήτριες και τα μεγάλα θαλάσσια βάθη

• Να μην είναι περιοχές NATURA και να μην έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον

• Να μην είναι εντός πεδίων βολής και εν γένει εντός περιοχών με άλλες ασύμβατες χρήσεις, όπως αλιευτικά πεδία, εισόδους λιμανιών, διόδους πολιτικής αεροπορίας, διαδρομές ποντισμένων καλωδίων κ.λπ.

Ένα πέμπτο κριτήριο, είναι η ελαχιστοποίηση της οπτικής όχλησης εξαιτίας των εγκαταστάσεων. Εδώ, με βάση τα όσα ισχύουν σε άλλες χώρες, έχει δημιουργηθεί ένας μαθηματικός τύπος υπολογισμού της επιβαλλόμενης απόστασης με βάση την εγκατεστημένη ισχύ. Δηλαδή, όσο μεγαλύτερη ισχύ έχει μια επένδυση, τόσο πιο μακριά πρέπει να βρίσκεται από την ακτή. Έτσι λοιπόν, όταν οριστικοποιηθούν σε κάθε ένα από τα πολύγωνα οι περιοχές που μπορούν να φιλοξενήσουν τις ανεμογεννήτριες και άρα θα μπορεί να υπολογιστεί η ισχύς που τους αναλογεί, θα καθοριστεί και η απόσταση που επιτρέπεται να έχουν από την ακτή.