Ο Μανιάτης ζητά αυξημένη χρηματοδότηση από τις τράπεζες για την εξοικονόμηση ενέργειας μέσω ΣΔΙΤ

Ο Υπουργός ΠΕΚΑ, Γιάννης Μανιάτης, απέστειλε επιστολή στους επικεφαλής των ελληνικών τραπεζών, με την οποία τούς προσκαλεί σε συνάντηση εργασίας, τη Δευτέρα 20 Οκτωβρίου, με θέμα την αξιοποίηση του πλαισίου των ΣΔΙΤ για τη χρηματοδότηση και την υλοποίηση έργων εξοικονόμησης ενέργειας.

Όπως αναφέρει, μεταξύ άλλων, στην επιστολή του ο κ. Μανιάτης, «το ζήτημα της ενεργειακής αποδοτικότητας και της εξοικονόμησης ενέργειας είναι βασικός στόχος της εθνικής ενεργειακής πολιτικής και ταυτόχρονα αποτελεί βασικό πυλώνα στη διαμόρφωση ενός νέου αναπτυξιακού μοντέλου της χώρας.

Στόχος μας είναι η προώθηση έργων που παράγουν μακροχρόνιο αποτέλεσμα εξοικονόμησης ενέργειας στα κτίρια και τις υποδομές του δημοσίου τομέα – μετρήσιμο και υπαρκτό – αξιοποιώντας το θεσμικό πλαίσιο των Συμπράξεων Δημοσίου Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) και των Επιχειρήσεων Ενεργειακών Υπηρεσιών (ΕΕΥ).»

Σύμφωνα με τον Υπουργό ΠΕΚΑ, ιδιαίτερα σημαντική παράμετρος για την επιτυχή υλοποίηση τέτοιων έργων  αποτελεί η μακροχρόνια διασφάλιση ικανής χρηματοδότησης από τρίτους. Η ανάγκη για επενδύσεις, οι οποίες σε βάθος χρόνου θα αποσβεστούν από τις αποδεδειγμένα μειωμένες ενεργειακές δαπάνες, εκτιμάται ότι ξεπερνούν τα 2 δις. ευρώ.

«Στο πλαίσιο αυτό, πιστεύουμε ότι ο ελληνικός τραπεζικός κλάδος μπορεί να είναι αρωγός στη δημιουργία μιας υγιούς αγοράς παροχής ανταποδοτικών ενεργειακών υπηρεσιών. Η εξοικονόμηση ενέργειας παράγει απτά οφέλη για τους πολίτες και το Δημόσιο, δημιουργεί θέσεις εργασίας και δίνει ώθηση στην υγιή επιχειρηματικότητα και την πράσινη καινοτομία», καταλήγει στην επιστολή του ο Γιάννης Μανιάτης.

Ο προγραμματισμός του ΥΠΕΚΑ

Τα έργα εξοικονόμησης ενέργειας με ΣΔΙΤ αφορούν βελτιώσεις στον ηλεκτροφωτισμό των πόλεων και στην ενεργειακή κατανάλωση των δημοσίων κτιρίων. Οι απαιτούμενες επενδύσεις, σύμφωνα με πηγές του ΥΠΕΚΑ, ανέρχονται στο σύνολό τους σε 3-5 δις. ευρώ και τονίζεται ότι θα αποσβεστούν σε βάθος χρόνου.

Τα εν λόγω έργα θα δημοπρατηθούν με βάση το θεσμικό πλαίσιο των ΣΔΙΤ (Ν. 3389/2005) και η η αποπληρωμή της ιδιωτικής συμμετοχής θα συνδέεται με την επίτευξη μετρήσιμων στόχων ενεργειακής εξοικονόμησης. Με αυτό τον τρόπο, δεν θα υπάρχει δημοσιονομική επιβάρυνση, ενώ παράλληλα η εξοικονόμηση θα μοιράζεται μεταξύ δημοσίου και ιδιωτικού φορέα.
Ιδιαίτερα σημαντική παράμετρος αποτελεί η μακροχρόνια διασφάλιση του αποτελέσματος της ενεργειακής εξοικονόμησης. Σε αυτό το πλαίσιο θα αξιοποιηθεί το ΚΑΠΕ ως ανεξάρτητος φορέας πιστοποίησης σε μακροχρόνια βάση των αποτελεσμάτων ενεργειακής εξοικονόμησης.

Για τη χρηματοδότηση των έργων δύναται να αξιοποιηθούν κοινοτικοί, παράλληλα με ιδιωτικούς πόρους. Προτείνεται η χρησιμοποίηση ενός χρηματοδοτικού εργαλείου τύπου JESSICA το οποίο θα δανειοδοτεί με χαμηλό επιτόκιο σε ποσοστό 10-40% του κόστους της επένδυσης. Παράλληλα θα κινητοποιηθούν κεφάλαια από τις εμπορικές τράπεζες κατά 20-50% και από τη μετοχική συμμετοχή των επενδυτών κατά 40%.

Αρχικά εκτιμάται ότι η δομή που θα διαμορφωθεί θα είναι: 30% από το ταμείο, 30% από εμπορικές τράπεζες και 40% μετοχική συμμετοχή ιδιώτη. Όσο η ελληνική τραπεζική αγορά βελτιώνει τη δυνατότητα παροχής ρευστότητας θα μειώνονται οι πόροι από το ταμείο σε 10% και επομένως θα είναι εφικτή η χρηματοδότηση περισσότερων επενδύσεων. Η δομή αυτή προτείνεται να συζητηθεί και με τις Ελληνικές τράπεζες.

Το ταμείο θα μπορούσε να ξεκινήσει με 100 εκ. και εκτιμάται ότι θα κινητοποιηθούν επενδύσεις της τάξης των 400 -500 εκ.

Τα επόμενα βήματα είναι τα εξής:
1. Αξιοποίηση του θεσμικού πλαισίου των ΣΔΙΤ για την υλοποίηση των έργων.
2. Δημιουργία πρότυπων τευχών και προδιαγραφών ανά είδος έργου (Συνεργασία Ειδική Γραμματεία ΣΔΙΤ, Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας & Κλιματικής Αλλαγής, ΚΑΠΕ) και διαβούλευση με την αγορά.
3. Αξιοποίηση του ΚΑΠΕ ως ανεξάρτητο φορέα από πλευράς πιστοποίησης των αποτελεσμάτων ενεργειακής εξοικονόμησης.
4. Άμεση έναρξη πιλοτικών διαγωνισμών ανά τομέα (νοσοκομείο, σχολείο, δημόσιο κτήριο ηλεκτροφωτισμός κα)
5. Αξιοποίηση κοινοτικών πόρων ως χρηματοδοτικά εργαλεία μόχλευσης ιδιωτικών πόρων. Κρίνεται καταλυτικό ώστε να δοθεί ρευστότητα και ώθηση στην αγορά.