Υιοθετήθηκε η Σύμβαση της Μιναμάτα για τον έλεγχο του υδραργύρου

Αξιωματούχοι από 140 χώρες προχώρησαν στην υπογραφή της πρώτης παγκόσμιας δεσμευτικής σύμβασης για τον υδράργυρο, που στόχο έχει στην αντιμετώπιση της ρύπανσης και στον περιορισμό της χρήσης του τοξικού μετάλλου σε προϊόντα.

Η Σύμβαση της Μιναμάτα υιοθετήθηκε κοντά στην ομώνυμη πόλη, επίκεντρο του σοβαρότερου συμβάντος δηλητηρίασης από υδράργυρο, στα μέσα του 20ού αιώνα.

«Με αυτή τη σύμβαση, τα έθνη θέτουν τα θεμέλια για μια παγκόσμια απάντηση σε ένα ρύπο που η κακή του φήμη είχε αναγνωριστεί από την αρχαιοελληνική και τη ρωμαϊκή εποχή», δήλωσε ο εκτελεστικός διευθυντής του Περιβαλλοντικού Προγράμματος του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (UNEP) Αχίμ Στάινερ. «Όλοι στον κόσμο θα επωφεληθούν από αυτήν, ιδιαίτερα οι εργάτες σε χρυσωρυχεία και οι οικογένειές τους, οι λαοί της Αρκτικής, καθώς και αυτή η γενιά μητέρων και βρεφών, αλλά και οι επόμενες γενιές».

Σε πρόσφατη έκθεσή του ο UNEP προειδοποιούσε ότι ο υδράργυρος συνιστά ολοένα και μεγαλύτερο κίνδυνο για την υγεία και για το περιβάλλον στις αναπτυσσόμενες χώρες, κυρίως της ΝΑ Ασίας, όπου οι εκπομπές αυξάνονται διαρκώς. Αξίζει ν' αναφερθεί ότι η παρατεταμένη έκθεση μπορεί να προκαλέσει μόνιμες βλάβες στο νευρικό σύστημα.

Η Σύμβαση της Μιναμάτα ορίζει αυστηρότερο ρυθμιστικό πλαίσιο στο εμπόριο και τη διακίνηση υδραργύρου και τη χρήση του σε προϊόντα και βιομηχανικές διαδικασίες, ενώ εισάγει νέα μέτρα για μείωση των εκπομπών από την εξόρυξη χρυσού σε μικρή κλίμακα, καθώς και από μονάδες ηλεκτροπαραγωγής και παραγωγής μετάλλων.

Κατά την έναρξη της διάσκεψης για την υπογραφή της Σύμβασης, ο πρωθυπουργός της Ιαπωνίας δεσμεύτηκε να διοχετεύσει 2 δισεκατομμύρια δολάρια, μεταξύ 2014 και 2016, για την προστασία των αναπτυσσόμενων χωρών από τη ρύπανση από υδράργυρο. «Ακριβώς επειδή έχουμε την εμπειρία και ξεπεράσαμε τα προβλήματα, φέρουμε την ευθύνη να ηγηθούμε των προσπαθειών για την κατάργησή του», δήλωσε ο Σίνζο Άμπε.
Τα σχόλιά του, ωστόσο, προκάλεσαν την οργή των κατοίκων της Μιναμάτα, όπου δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι δηλητηριάστηκαν, τη δεκαετία του 1950, τρώγοντας ψάρια και θαλασσινά «φορτωμένα» με υδράργυρο από εργοστάσιο της περιοχής. 2.000 από αυτούς κατέληξαν, όμως χρειάστηκε να περάσουν σχεδόν 20 χρόνια μέχρι το εργοστάσιο να διακόψει την απόρριψη λυμάτων με το τοξικό μέταλλο.