Ευρωπαϊκή οδηγία «στέλνει» ποντοπόρο και ακτοπλοΐα στο LNG

Νομοτελειακή είναι προοπτικά στην Ευρώπη, αλλά και διεθνώς, η στροφή ολοένα και μεγαλύτερου αριθμού ποντοπόρων πλοίων αλλά και ακτοπλοϊκών προς τη χρήση του υγροποιημένου φυσικού αερίου ως καυσίμου. Και αυτό διότι το LNG (liquefied natural gas) αναδεικνύεται στη μοναδική βιώσιμη και προσιτή λύση στο πρόβλημα της μείωσης της εκπομπής ρύπων από τις μεταφορές, αλλά και στην ανάγκη των ναυτιλιακών επιχειρήσεων να περιορίσουν τα κόστη τους, τα οποία σε μεγάλο βαθμό προέρχονται από τα καύσιμα. Ειδικά στην ακτοπλοΐα, ποσοστό που υπερβαίνει το 50% των λειτουργικών εξόδων αφορά σε δαπάνες καυσίμων.

Πεδίον δόξης λαμπρόν

Η ελληνική οικονομία αποτελεί έτσι πεδίον δόξης λαμπρόν για τους εμπλεκομένους με την εν λόγω αγορά, καθώς χαρακτηρίζεται τόσο από το μεγάλο της εκτόπισμα στη διεθνή ποντοπόρο ναυτιλία και την εκτενή ακτοπλοϊκή της βιομηχανία, όσο και από την ύπαρξη σημαντικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων και τη γεωστρατηγική της θέση στους ενεργειακούς διαδρόμους της Ευρώπης. Άλλωστε, η χρήση του LNG και η ανάπτυξη της συγκεκριμένης αγοράς έχει δρομολογηθεί και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή με πρόσφατη οδηγία.

Η οδηγία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Όπως αναφέρει η σχετική οδηγία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής «το υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) είναι ένα ελκυστικό εναλλακτικό καύσιμο για τα πλοία, προκειμένου να πληρούνται οι απαιτήσεις μείωσης της περιεκτικότητας των θαλάσσιων καυσίμων σε θείο στις περιοχές ελέγχου των εκπομπών θείου, που αφορούν στο ήμισυ των πλοίων που εκτελούν ευρωπαϊκές θαλάσσιες μεταφορές μικρών αποστάσεων, όπως προβλέπεται στην οδηγία 2012/33/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Νοεμβρίου 2012, για την τροποποίηση της οδηγίας 1999/32/ΕΚ σχετικά με την περιεκτικότητα των καυσίμων πλοίων σε θείο. Ένα βασικό δίκτυο σημείων ανεφοδιασμού με υγροποιημένο φυσικό αέριο για θαλάσσια σκάφη και σκάφη εσωτερικής ναυσιπλοΐας θα πρέπει να είναι διαθέσιμο τουλάχιστον μέχρι το τέλος του 2020. Η αρχική εστίαση στο βασικό δίκτυο δεν πρέπει να αποκλείει την προοπτική της διάθεσης υγροποιημένου φυσικού αερίου σε λιμένες εκτός του βασικού δικτύου, ιδίως στους λιμένες που είναι σημαντικοί για πλοία που δεν εκτελούν μεταφορές όπως τα αλιευτικά σκάφη, τα πλοία εξυπηρέτησης υπεράκτιων εξεδρών, κ.λ.π.»

Οι στόχοι

Αυτά προκύπτουν από τη λεγόμενη «στρατηγική Ευρώπη 2020 για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη», με τις εμβληματικές πρωτοβουλίες της «Μια Ευρώπη που χρησιμοποιεί αποτελεσματικά τους πόρους» και «Ένωση καινοτομίας». Η στρατηγική αυτή αποσκοπεί στην αντιμετώπιση των κοινωνικών προκλήσεων, όπως η κλιματική αλλαγή, η έλλειψη ενέργειας και πόρων και η τήρηση της ασφάλειας του ενεργειακού εφοδιασμού με την αποτελεσματικότερη χρήση πόρων και ενέργειας.

Σε συμφωνία με τη στρατηγική αυτή, στη Λευκή Βίβλο «Χάρτης πορείας για έναν Ενιαίο Ευρωπαϊκό Χώρο Μεταφορών - Για ένα ανταγωνιστικό και ενεργειακά αποδοτικό σύστημα μεταφορών» έγινε έκκληση να σταματήσει η εξάρτηση του συστήματος μεταφορών από το πετρέλαιο και ετέθη ως στόχος μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από τις μεταφορές ένα ποσοστό 60% έως το 2050. Πρόσφατα ανακοινώθηκε άλλωστε ότι η Επιτροπή θα εκπονήσει «βιώσιμη στρατηγική εναλλακτικών καυσίμων, συμπεριλαμβανομένης επίσης της κατάλληλης υποδομής» και θα εκδώσει «Κατευθυντήριες γραμμές και πρότυπα για τις υποδομές ανεφοδιασμού».

Βασική επιλογή

Οι βασικές επιλογές εναλλακτικών καυσίμων κατά την Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι η ηλεκτρική ενέργεια, το υδρογόνο, τα βιοκαύσιμα, το φυσικό αέριο (με τις μορφές του συμπιεσμένου φυσικού αερίου (CNG), του υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) ή αερίου καυσίμου από υγρό (GTL) και του υγροποιημένου πετρελαϊκού αερίου (LPG)).

Η έλλειψη υποδομών εναλλακτικών καυσίμων και κοινών τεχνικών προδιαγραφών για τη διεπαφή οχήματος και υποδομής θεωρείται σημαντικό εμπόδιο για την εισαγωγή των εναλλακτικών καυσίμων στην αγορά, και την αποδοχή τους από τους καταναλωτές. Η πρόταση οδηγίας που έγινε στα τέλη του 2012 αποσκοπεί στη διασφάλιση της δημιουργίας υποδομών εναλλακτικών καυσίμων και την εφαρμογή κοινών τεχνικών προδιαγραφών για τις υποδομές αυτές στην Ένωση. Στόχος της είναι να διευκολυνθεί το έργο των δυνάμεων της αγοράς και να ευνοηθεί με την πρωτοβουλία η οικονομική ανάπτυξη στην Ευρώπη.

Η στρατηγική στις ΗΠΑ

Οι επιλογές αυτές προσυπογράφονται και από κορυφαίους νηογνώμονες, οργανισμούς που πιστοποιούν πλοία και εγγυώνται για τη λειτουργία τους αλλά και ενώσεις πλοιοκτητών. Έτσι είναι χαρακτηριστικό ότι μία από τις μεγαλύτερες στον κόσμο, η American Bureau of Shipping (ABS), σε πρόσφατο συνέδριο που έγινε στο Χιούστον του Τέξας, δηλώνει ότι η αξιοποίηση του υγροποιημένου φυσικού αερίου ως καύσιμο στα πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων είναι το επόμενο στάδιο για τη βιομηχανία.

Ο William Sember, αντιπρόεδρος του American Bureau αρμόδιος για θέματα LNG τόνισε ότι το LNG έχει δοκιμαστεί ως καύσιμο στους μεταφορείς και τώρα μπορεί να δοκιμασθεί ευρέως και στα containerships, προσθέτοντας ότι η εξέλιξη αυτή ενδιαφέρει ιδιαίτερα τις ΗΠΑ, καθώς πλέον θεωρούνται και αυτές ως περιοχή ελέγχου των εκπομπών καυσαερίων (ECA).

(kerdos.gr)